35. Bölüm “Karanlığın Anatomisi”
Mizgin
Akşam yemeğini servis etmek için o kutuyu açtığımda, karşılaştığım şey iştah açıcı bir koku değil, ruhumu donduran bir kağıt parçasıydı. Notu parmaklarımın arasında hissederken, içime zehirli bir endişe damladı. Yazı Seyran’a aitti ve her bir harfi bir uyarı fişeği gibi zihnimde patlıyordu:
“Ev sandığınız kadar güvenilir değil. Ben ulaşabiliyorsam, o psikopat hayli hayli ulaşır. Sabah erkenden buluşalım. Londra’ya geldim. Anlatacaklarım var.”
Tereddüt etmeye vaktim yoktu. Notu avucumun içinde hızla buruştururken, kağıdın hışırtısını kalbimin atışlarıyla bastırmaya çalıştım. Onu çöpün en dibine, kimsenin bulamayacağı o karanlığa hapsettim. Kızlar... Onların şimdilik bu karanlıktan haberi olmamalıydı.
En azından birkaç saat daha, o sahte ama h
