Karan
Şu an kollarımda tuttuğum kadın... Çocukluk aşkım, gençliğimin ilk heyecanı, uğruna dünyayı yakabileceğim tek varlık. Hayatımın her karesinde olmasını dilediğim Elif, nihayet benimle, tam kalbimin üzerinde dans ediyordu.
Onu ilk defa bu kadar yakından hissediyordum. Kalbinin ürkek bir kuş gibi çarpışını, nefesinin boynuma değen o ılık hızını... Elimi beline her yerleştirdiğimde, sanki ruhumdan bir parçanın koptuğunu ve ona karıştığını hissediyordum. Ama tüm bu romantizmin ortasında, ensemdeki o tanıdık huzursuzluk yakamı bırakmıyordu.
Bir şey olacaktı; ne zaman, nereden geleceğini bilmiyordum ama o karanlık gölgenin bizi izlediğinden emindim. Bu bir meslek deformasyonu değildi; bu, sevdiğin kadını koruma güdüsünün getirdiği kusursuz bir içgüdüydü.
Onsuz bir hayatı düşünmek, n
