หลังจากเมื่อคืนที่กลับมาถึงห้องก็ตีสองแล้วประตูห้องนอนของยัยน้องที่ล็อคแน่นไม่สามารถเปิดเข้าไปได้จนผมก็ต้องเดินกลับไปนอนที่ห้องนอนของตัวเองที่ดูเหมือนมีใครสักคนมานอนก่อนหน้านี้แล้วเพราะในทุกๆเช้าจะมีแม่บ้านมาทำความสะอาดและจัดการที่นอนให้
ผมไม่ได้สนใจอะไรมากนักจึงเดินเลี่ยงไปอาบน้ำและกลับเข้ามานอนด้วยความที่ทนพิษจากบาดแผลไม่ไหวและหลับไปในที่สุด
ก๊อกๆ
"พี่ดิว"
ก๊อกๆ
"พี่ดิวตื่นรึยังคะ"ไร้เสียงตอบกลับจากคนในห้องที่ไม่รู้ว่าเมื่อเขากลับมากี่โมงจากเมื่อคืนเพราะตั้งแต่กลับมาถึงห้องฉันเองก็ได้แต่ไปนั่งรอพี่เขาอยู่ในห้องนอนจนเกือบเที่ยงคืนจนง่วงมากและต้องกลับไปอาบนํ้านอนที่ห้องตัวเอง
"พี่ดิว"ด้วยความเป็นห่วงที่ปกติที่เขาเองจะต้องตื่นมาก่อนคนแรกและเตรียมพร้อมที่จะไปเรียนด้วยกันแต่ทว่าวันนี้เขากลับนิ่งเงียบเคาะประตูไปเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมาเปิดประตูจนเธอเองต้องยอมที่จะถอยและคงคิดว่าเขาเองก
