KEEPING UP WITH HER CHEERFULNESS

CHAPTER 14: "PAINTING"

Zhycarich Reil POV

I can't believe!..

Napakasalbahi mo Bianca!..

Hindi ko maiwasang maiyukom Ang mga kamay ko.. Subrang salbahi pala talaga ng babaeng Yun! she's a monster!..

"She's a monster Clayd!!.. That woman is a monster!!.." Napahagulhul nalang Ako ng sambitin ko Ang mga salitang Yun..

"Si papa... nagkakasakit si papa dahil unti unti Niya itong nilalason!.. at ngayun!.. nabilog na Niya Ang utak nito! pumirma na si papa ng Kontrata na Ang VELOX ay mapasakamay na ni Bianca.." Humahagulhul kong Sabi..

Niyakap Ako nito at hinimas himas Ang aking likod..

"Don't worry, we won't let Bianca take over your company." - Clayden

~ ~ ~ ~ ~

"Ate Zhy?.. are you alright?.."

Tanong ni Clara at sinalubong kami ni Clayden..

Tinanguan kolang ito bilang sagut..

ayaw kong pati Siya ay mag aalala sakin..

"I'm fine Clara.." Nakangiti kong sagut.

"I'm sure you're not.. nakikita ko sa mga mata mo.. you're crying.."

Mapait akong napangiti..

"Ate Zhy..." Sambit nito at niyakap Ako..

Hindi ko mapigilang maluha ulit.. Bakit ba Ang hina ko!?.. bakit di ko kayang pigilan Yung luha ko?..

"Shh ate Zhy... kuya and I are always here for you!.."

Niyakap Ako nito ng mahigpit..

"Thank you.." I said.

~ ~ ~ ~

"What did you hear earlier?" Clayden ask, at binigyan Ako ng tubig.

"Wala na akong pag-asa pang mabawi Ang VELOX Clayd.." Walang gana kong Sabi habang nasa Malayu Ang tingin..

NAKUHA NA NI BIANCA..

NAKUHA NA NIYA LAHAT SAKIN!..

Si papa... naaawa Ako Ritu... gusto ko siyang Kunin at ilayu Kay Bianca.. pero paano?.. alam ko namang Hindi Yun maniniwala sakin..

SO I NEED A PROOF...

"Clayd.. We need your friend now..

Yung kahapon na sinabi mo na may Kilala Kang doctor na marunong mag take ng DNA test.."

KAILANGAN KONANG GAWIN ANG SUSUNOD NA PLANO..

Malakas Ang kutob ko!.. Bianca is not my sister!

Pero..Kung Hindi konga Siya Kapatid?..

Who is she?.. bakit Niya ginagawa Ang mga bagay nato?..

YUN ANG GUSTO KONG MALAMAN!..

Gusto kong malaman lahat!.. Lahat ng tinatago Niya!..

"Ate Zhy... Anong pwedi naming Gawin para mapasaya ka?.."

Napatingin Ako sa kanya at nginitian ito..

Para siyang bata na nagsusumamong mabigyan ko Siya ng candy..

"Sorry Wala akong candy.."

"Huh?..." - Clara

"Ayy.. I mean okay na Ako Clara.. Subrang Ganda mo kasi.. nawala tuloy problema ko.."

Tumawa Naman ito Bigla sa sinabi ko..

"You know what ate Zhy!?.. you're so funny!..

kanina lang umiiyak ka.." Tumatawa nitong Sabi.

Napatawa nalang rin Ako sa sinabi nito..

Tama Naman Siya..

I'm so lucky to have them..

What would I do if I didn't have them?.. What would have happened to me by now?..

Right now, they're the only two people I have.

"Ate Zhy... e papasyal nalang kita.."

F. O. R. W. A. R. D ~ ~

Kahit na sa laki ng hinaharap ko na problema ngayun..

NANDITU SILA LAGI.. PARA PASAYAHIN AKO..

"Ate Zhy!... halika!.." Sigaw ni Clara sakin, hinubad Niya agad ang sapatos Niya at tumakbo sa dalampasigan.. Subrang saya nito.. walang tigil Ang ngiti Niya habang naglalaro SA alon..

"Are you still thinking about earlier?"

Nilingon ko agad Siya SA likuran ko, ng Sabihin Niya iyun..

"To be honest.. Even though I keep forcing myself not to think about that right now, but.. I can't help it.. It still keeps crossing my mind.."

I said, iniwasan konaman agad ito ng tingin at itinuon Kay Clara..

"Don't worry.. I already talked to my doctor friend Kiro earlier.. I told him to come tomorrow..

Your problem will be relieved a bit..

And another thing.. We don't need to be the ones chasing after Bianca anymore.. I got a private investigator to look into that woman.."

Medyu mabawasan agad Ang bigat ng puso ko sa sinabi nito sakin..

"Thank you Clayd..I don't know how to thank you.. You've already helped me so much.."

Naiiyak kong Sabi Ritu..

"I already told you...

I'm doing all these things because you're important to me, Zhy Reil.. You don't have anything to worry about anymore.. Because as long as I'm here.. I won't leave you behind..."

Hindi ko alam pero parang gusto ko siyang yakapin.. pero nahihiya Ako..

"Are you hungry?..You didn't get to eat the food you ordered at Verve Restaurant earlier.. Because you suddenly walked out.. I'm sure you're hungry by now.." Saad nito at inilapag Ang mga pagkain sa maliit na mesa na Dala namin.. Kibale.. Picnic tong nangyayari ngayun..

"Nahulaan mo talaga.." Sagut ko at tumawa..

"I know right?.."

Sabay kaming nagtawanan dalawa..

"You cooked this all?.." Takang Tanong ko sa kanya at umupo SA harap Niya..

"I got takeout from Verve Restaurant earlier.. I also took your ordered food with me - wouldn't want it to go to waste, right? It was expensive.."

Paliwanag nito, Sabay nalang ulit kaming napatawa..

"Tinake out mo yung inorder ko kanina?...

Buti Naman naisipan moyun.. maiiyak sana Ako kakaisip kung Hindi koto makakain.."

Parang bata kong Sabi na ikinatawa Niya ng malakas..

I immediately grabbed a spoon and dug into the food he bought..

"Ang sarap!.." Saad ko pa..

"Clara!!.. halika!.." tawag ko Kay Clara na ikinatingin Niya agad samin..

"Kain tayu!" Sigaw ko Ritu, agad Naman siyang tumakbo papalapit..

Pinagsalohan namin Ang pagkain..

at subrang the best sa feeling!..

Yung tipong mapapakain ka talaga ng Marami..

"Gawin natin to sa susunod kuya!." Masayang Sabi ni Clara.

"Slow down, Clara.. I bought this for your ate Zhy.. Not for you.." - Clayden

"Wahh!.. kuya!.. are you sure?.. Well that's sweet!..but next time! bilhan morin Ako.."

HUH?..

"eat more ate Zhy!.. magagalit si kuya kong kunti lang makakain mo kesa sakin.." Clara said at nilapit sakin Yung mga pagkain sa mesa..

"What?.. "

"I'm a little bit inngit but, kinikilig yeii!... kuya!"

ANO BANG SINASABI NG BABAENG TO?..

Kumunot lang Ang kilay ko sa mga sinasabi nito..

F. O. R. W. A. R. D. ~ ~

It's already 05:34 pm..

kakauwi lang namin galing sa dagat..

at parang gusto ko na agad humilata SA kama ko..

"Get rest Zhy Reil.. I'm sure you're tired.."

Saad ni Clayden sakin.

Nakita ko pang nginitian Ako ni Clara.. Yung ngiting..

"Ayiiee!.." - Clara

AYUN!.. SINASABI KONA NGABA..

"I'm sure you're tired too, Clara!. Buti pa matulog kanarin.." Saad ko Ritu na ikina tawa Niya..

"Fine..fine.. take your time!.." Agad Naman na itong umakyat patungo sa Kwarto Niya..

Kaya...n.. naiwan tuloy kaming dalawa ditu ngayun..

"P...pahinga kana rin..."

Aakyat na sana Ako..

"Zhy Reil... "

Nilingon ko Naman agad ito ng tawagin Niya Ako..

"B..bakit?.."

"Did you ever meet a kid before?.. Around 10 years old??" He asked..

Napaisip Naman agad Ako..

"Bakit mo Naman natanong?.."

Hindi ito sumagot..

"Nevermind.. forget about it.. You can rest now.."

Nauna na itong umakyat sakin.

"Teka!.. Oo.. may naalala Ako..

nakilala ko Siya non sa isang park.. may Puno dun na may nakasabit na duyan, tapos.. dinuyan Niya Ako.. nasa edad na seven na Ako non.. Bakit?... may alam kaba don?.."

Tanong ko,.. kalaunan ay napahawak nalang Ako sa bibig ko..

"Wag mong Sabihin?....... I..Ikaw Yun?.."

Hindi makapaniwala kong Sabi.

Nagulat nalang Ako ng Bigla itong tumawa..

"Did you forget about me right away, batang iyakin?.."

Namilog Ang mga mata ko sa narinig..

"I..Ikaw talaga Yun?.. wahh!.. pero?.. pa..paano?.."

Nilapitan ko ito at sinuri suri Ang Mukha Niya..

"It's me.. Why won't you believe me?.. I got more handsome, right!?.."

Feeling..

"Hindi Naman..ganun parin Naman Mukha mo.."

Saad ko Ritu na ikina nguso niya..

"B.. bakit ngayun mulang sinabi sakin??.."

"I thought you'd recognize me right away.. I already put the painting in your room.. Just in case you remember me... But it seems you still didn't.. It hurt a little bit.. "

OO NGA NO?.. GANITO NABA TALAGA AKO KA LUTANG?..

"You know what?.. you're still cute.."

Anito at pinisil Ang pisngi ko..

DRRRGG..DRRRGG..

"May tawag.."

Agad Naman nitong kinuha ang Cellphone Niya sa bulsa at sinagut Ang tawag..

"Hello?.."

"Una na Ako Clayd.."

I said at umakyat na sa taas.

"w.. we'll talk tomorrow Zhy Reil.."

Mahinang Sabi nito..

Tinanguan kolang ito bilang sagut.

I really can't help but think about it.. I'm really out of it, aren't I?.. I didn't even think about it.. He gave me so many clues.. But why didn't I get it?..

Napatingin Ako sa painting na nilagay nito sa Kwarto ko..

"Bakit naisipan niyang e painting to?.."

Bulong ko sa Sarili..

He said he was only 15 when he painted this.. Does that mean.. He didn't forget about me?..

HINDI NIYA AKO KINALIMUTAN..

Subrang tagal na ng panahun nayun..

Tapos ngayun?.. Nagkita kami ulit.. di ko akalaing Siya pala Yun..

"I still can't wrap my head around it... That child I once only wished to be friends with has now become a genuine confidant and ally... I guess some things are truly meant to be..."

nilapitan ko ito at sinuri Ang bawat pinta nito.. pero Wala akong masabi!.. subrang napaka Ganda talaga!.. Wala man lang ni Isang mali..

Para talagang tutuo..

Kahit na Ang mga dahon ng Puno ay masasabing Hindi rin talaga Basta Basta!..

"Marunong pala Siyang mag painting..."

Biglang napadapu Ang tingin ko sa Isang maliit na nakasulat sa gilid ng painting..

[Je vous aime]

[Puissions-nous nous rencontrer à nouveau]

Kunot kilay ko itong binasa..

pero Hindi ko alam kong Anong klaseng language to?..