KEEPING UP WITH HER CHEERFULNESS

CHAPTER 34 "SAVE?"

Ganon nalang ang gulat ko ng atakihin ako nito.. Buti nalang talaga at nakaiwas Ako agad..

Pero grabe! subrang bilis niyang gumalaw!..

I have no choice!.. kailangan konang tumakbo!

I run as fast as I can...

Hindi kona nagawang lumingon pa..

nasakin nga yung baril pero hindi ko kaya..

Takbo lang Ako ng takbo, kahit hindi ko alam kong saan yung tamang daan.. Hindi narin naman na masyadong madilim ang paligid dahil siguro papalapit ng sumikat ang araw..

Sa di kalayuan..

I saw a river!. di ko alam kong anong pumasok sa isip ko at tumakbo ako roon..

Nang makalapit na ay sinuri ko muna kong malalim ba.. pero buti nalang at Hanggang tuhod lang..

Kaya naman natawid ko ito agad..

Nag patuloy lang ako sa pag takbo hanggang sa napadpad ako sa isang maliit na daan.. na para bang matagal na