KEEPING UP WITH HER CHEERFULNESS

CHAPTER 5

"Pa.. papa.. wag kang maniwala SA kanya.."

I said it..

hoping he'd hear me..

"Papa.. gusto kong tulungan si ate.. pero ayaw Niyang mag pa hawak sakin..

papa dalhin na natin Siya sa hospital.."

Saad ni Bianca habang pekeng umiiyak sa harapan niya..

I can't believe dad just acted like it was nothing..

he just stared at me with no emotion at all..

"call ambulance.."

he said while just staring at me..

It hurts.. he didn't even come over to me?.. or ask if I'm okay?..

Nakakatawa..

bakit ba Ako umaasang may paki pa sakin si papa?.. binilog na ni Bianca Ang utak Niya..

"Don't bother calling an ambulance!..

It's me!.. I'll take care of her!..

I'm her doctor.."

A sharp, serious voice interrupted..

Familiar sakin Ang boses nayun..

"Dr. Clayden?

I said it weakly..

Sana Naman Siya nga Yun..

I could feel him rushing over to me..

but I couldn't make out his face anymore..

because my vision was already blurry..

"Zhycarich I'm here.."

Isang mahinang boses mula Ritu..

at binuhat Ako..

"I just hope..

you're someone I can trust too,

Dr. Clayden.."

Huling salitang binitawan ko bagu Ako mawalan ng Malay..

I'm afraid to trust someone again..

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

"You're unlike anyone I've ever known...

You've left me in awe...

now that I finally understand the weight of all you've endured..

I will help you - no matter what..

But right now... your healing comes first..

we can't see our plan through until you're strong again.."

~ ~ ~ ~

All my life...

only one person has ever made me feel real, genuine love...

and that person is only Mommy.

-Zhycarich Reil.

FORWARD .....

A week had passed...

Zhycarich had finally regained her strength.

But since then...

she hadn’t seen the doctor who’d helped her—not for a whole week.

Clayden.

Ever since she’d lost consciousness at their house...

he’d only brought her back to her condo...

and treated her there.

But he didn’t stay even a few hours...

he left right after.

Ang tanging naaalala ni Zhycarich..

ay Ang salitang sinabi ni Clayden nong ginagamut nito Ang kanyang sugat SA noo..

° ° ° °

"You're unlike anyone I've ever known...

You've left me in awe...

now that I finally understand the weight of all you've endured..

I will help you - no matter what..

But right now... your healing comes first..

we can't see our plan through until you're strong again.."

° ° ° °

"Dr. Clayden...

nakalimutan kong tanungin kong saang hospital Siya nag tra trabahu..

bibisitahin ko sana Siya..

gusto kung mag pasalamat..

Dahil.. Hindi Ako makakaalis SA impyerno**

Bahay nayun kong Hindi dahil SA kanya.."

(Saad ni Zhycarich SA Sarili)

Zhycarich Reil. Chavez POV

"Excuse me po.."

(saad ko sa nurse)

"Ma'am?.. may hinahanap PO ba kayung pasyente?"

(Tanong nito na ikina pula ng pisngi ko..)

Nakakahiya Mang Sabihin to.. pero bahala na..

"Ahmm.. Hindi.. a.. ano kasi.. ahmm."

(putol potul kong Sabi..)

Kinakabahan Ako!..

"May hinahanap akong doctor...

s..si Dr. Clayden Arkin. Desmond?

Doctor ba Siya ditu?.."

(Namumula kong tanong..)

"pasensya PO.. pero.. Wala po kaming Doctor na Desmond ditu."

(sagut ng nurse sakin..)

"Ahh.. sege sege!.. salamat nalang.."

(sagut ko at agarang umalis roon.)

nakakahiya.. baka ano pa isipin nong nurse nayun..

Pero.. seryuso Ako!..

nasan kanaba Dr. Clayden?.. may utang pa akong gamut sayu!.. Hindi kopa Yun nababayaran!..

Halos malibut Kona buong hospital sa City nato..

Wala akong mahanap!..

"Baka kasi.. Hindi talaga Siya doctor..

baka nag sisinungaling lang Siya.."

Napaupo Ako sa may maliit na bench..

nanditu Ako sa..

HINDI KO ALAM NA LUGAR..

Hayyyyts!. Basta! park Siya.!.

may MGA batang nag lalaro!.. Yun lang..

"Ate.. nag iisa kalang ba?.."

(Tanong ng batang lalaki na lumapit sakin..)

"Ahh.. oo eh.. bakit?"

"Wala Kang Kasama?.."

(Tanong nitu ulit na ikina nguso ko..)

Liningon ko likuran ko..

baka may nakikita siyang Hindi ko nakikita..

"Bakit?.. SA tingin mo?.. may Kasama ba Ako?.."

(Pabalik kong tanong Ritu..)

Agad Naman itong umiling iling..

"Kawawa ka Naman.. Wala ka palang jowa.."

(Anito at tumakbo..)

Habang Ako?..

Naiwang tulala at Hindi Maka imik..

"Bata ba talaga Siya?..."

Hindi Ako makapaniwala..

ibang iba na pala talaga henerasyon ngayun no..

Hayyyyts...

FORWARD ...

"We are pleased to introduce...

The new Future Chairwoman of VELOX COMPANY...

The youngest child of Mr. Zamour Chavez.

Ms. Bianca Chavez!...

Napahinto Ako sa paglalakad dahil SA Nakita kong Balita SA TV ng sari sari store..

"Sir!.. Mr. Zamour Chavez.. nasaan PO ba Ang panganay niyung anak na si Ms. Zhycarich Reil. Chavez?.. diba Siya PO Yung tagapag mana?..

(Tanong ng mga reporters sa kanya..)

"Oo nga po sir...

may nangyari PO ba?.. sir.. nasaan napo Ang panganay niyung anak?"

Mga Tanong ng mga tao habang hinahabol Siya ng mga ito..

"Maybe you're wondering about what's going on with my family right now...

I don't want to share the details just yet — we still need some privacy.

But please don't worry. The right time will come, and I'll be sure to tell the public everything.

So thank you so much for understanding."

Sagut nito at nagpatuloy SA pag lalakad habang patuloy din siyang hinahabol ng mga reporters..

"Grabe!. Bigla nalang niyang pinalitan Yung panganay Niyang anak?..

ehh diba mas trained Yun?..

marami ng alam Yun SA pag papatakbo ng kompanya!. pero bakit pinalitan Niya?.."

"Oo nga!."

(Mga chismiss ng mga shismosang tindira..)

Pero tutuo Naman..

medyu may parti SA PUSO ko Ang sumakit..

SA TAGAL KONG NAG PASUNUDSUNURAN KAY PAPA.. PINALITAN NIYA AKO AGAD..

Akala ko ba mahal Niya Ako?.. pero Hindi Niya lang pinapakita..

pero Yun pala..

Hindi Niya pala talaga Ako inisip na anak.

o minahal na anak..

Bakit si Bianca?..

Bakit subrang magkaiba turing Niya samin?..

Si Bianca mahal Niya.. pero Ako?.. HINDI..

"Miss?.. may bibilhin kaba?.."

(Tanong nong matandang tindira sakin..)

Agad ko itong inilingan at umalis na roon..

Buti nalang talaga at naka hoody Ako ngayun..

kaya Hindi Ako agad makikilala ng mga tao..

~ ~ ~ ~ ~ ~

Hindi ko alam kong bakit kopa naisipang pumunta Ritu..

|VELOX COMPANY|

Hanggang tanaw nalang muna Ako sa Malayu..

Sarili kong kompanya.. Hindi na Ako makakaapak pa..

HINDI!..

"Hindi Ako papayag diyan..

This is Mom's company!

There's no other heir besides me — none at all!

YES! After she died...

Dad took over running it.

But Mom is the one who built it from scratch!..

She poured her blood, sweat, and tears into this business!

So I will NOT let that woman just waltz in and take what's properly mine — not now!.. not ever!..never in a million years."

I whispered to myself as I just stood there watching.

~ ~ ~ ~ ~ ~ F. O. R. W. A. R. D

*GRRGG*

"Nakakagutom pala mag lakad lakad.. ano kayang makakain ko dun sa condo?.."

Tanong ko sa Sarili habang nag aabang ng taxi para umuwi na..

"Anong Oras naba?"

Agad kong tinignan Yung Oras SA cellphone ko..

"08:35 PM na pala?.. Ang bilis ng Oras.. kaya pala gutom na Ako.."

Biglang may huminto na kotse SA harap ko.. kaya Naman agad Ako pumasok..

"kuya.. sa Serenity Park Condominiums po."

(saad ko Kay manong driver habang nakatuon SA cellphone)

Gutom na gutom na Ako.. kaya.. siguro mas mabuting mag order nalang Ako ng pagkain!..

ahh!.. oo Tama! dapat mag order na Ako ngayun para pagkarating ko Mamaya.. kakain na agad Ako!..

(Agad kong pinindut Yung mga pagkaing masasarap SA paningin ko.. pero.. masasarap sila tingnan lahat!..)

~ ~ ~ ~ ~

"We're here.."

(Napa tingin agad Ako sa labas..)

"te..Teka?.. kuya.. mali! Hindi restaurant sinabi ko.." Saad ko Kay manong driver.. te.. Teka?

"D....Dr. Clayden?.."

Namilog agad mga mata ko ng hubarin nito Ang sumbrero Niya..

naka sumbrero kasi ito kanina kaya di ko agad Siya nakilala..

"Yu...Yung scammer na doctor!.. Tama!.. Ikaw nga!.."

(sigaw ko Ritu..)

"What?..."

"Buti Naman at nag kita ulit tayu!.. "

Saad ko ritu

"Did you just say I'm a scammer doctor?"

"Oo!.. kasi Hindi kanaman talaga doctor ehh!.."

Sigaw ko..

Pero parang binaliwala lang nito Ang mga sinabi ko.. Nauna itong lumabas sa kotse at pinagbuksan Ako ng pinto..

"Maybe you should eat first. You're probably just hungry...

That's why you're saying all these crazy things."

(Anito at pinalabas Ako..)

Ba..baka nga no? ta..Tama Siya..

° ° ° ° ° FORWARD

PWEEE!

Dahil sa gulat ay na iluwa ko ang iniinom kong tubig..

"D... Doctor ka sa Lo... London?..."

"Ma'am?... are you alright ma'am?.."

Nag aalalang Tanong ng waiter sakin..

tinanguan ko lang ito bilang sagut..

kaya Naman umalis nalang ito..

"Why are you so shocked?

What's so surprising about it?"

Kalmadong sagut nito habang kumakain ng steak..

in fairness huh!.. attractive Niya tingnan!..

Ganito pala kumakain Ang mga doctor?..

kala ko gulay lang kinakain nila..

"Heyy?.. did you hear me?.."

"a.. huh?.. may sinasabi kaba?.."

"You really didn't hear me...

Whatever, forget it!

Oh, by the way — I'll check that wound on your forehead again later.

It might leave a scar."

(Anito at nagpatuloy sa pagkain)

"Wag na!.. ayus nato.. Hindi Naman na sumasakit.."

"Even so...

Even if it doesn't hurt anymore...

I'll still check it later.

You wouldn't want to end up with a scar, would you?"

Seryuso nitong Sabi habang nakatitig sakin..

Hindi... baka pumunta Siya sa condo ko!..

no!.. Hindi pwedi!.. Ang kalat panaman dun!..

"Fill yourself up...

From now on, you have to eat a lot. So you can finally gain some weight.

You're still way too thin..."

He said, and then pushed the delicious food on the table closer to me.

"After you finish eating, I'll take you back to your condo."..

Namilog Ang mga mata ko sa sinabi nito..