ทัณฑ์รักสิงหราช

โดนไล่

"เห็นค*ยดีกว่าพี่รึไงวะ!" คำหยาบคายออกจากปากพี่ชายที่แสนดีเสมอมาแล้วลูกศรกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ได้

"พี่ยักษ์ใจร้าย! ไม่มีเหตุผล เอาแต่ใจ! ศรไม่สนใจพี่ยักษ์แล้ว!"เธอคว้ากระเป๋าแล้ววิ่งออกจากห้อง แต่โดนทศกัณฐ์รั้งแขนเรียวเอาไว้

"แกจะไปไหน!"

"ไปหาผู้ชาย!" เธอประชดประชันพี่ชายปากร้าย แต่ความจริงก็ตั้งใจจะไปหาผู้ชายจริง ๆ สิงหราชจะรู้สึกยังไงที่โดนพี่เธอต่อย เจ็บมากไหมก็ไม่รู้ พี่ชายก็โดนต่อย แต่ตอนนี้ห่วงผู้ชายมากกว่า

"เลิกปากดีแล้วกลับเข้ามา!" ทศกัณฐ์ยืนเรียกด้วยสายตาขุ่นขวาง แต่ลูกศรส่ายหน้า ยืนยันว่าจะไปหาสิงหราชให้ได้

"ถ้าแกกล้าออกไปหามัน แกกับพี่ขาดกัน!" ประกาศิตนั้นของพี่ชายทำเอาลูกศรแทบจะร้องไห้ แต่กระนั้นหญิงสาวก็ยังคงเลือกที่จะสาวท้าววิ่งเร่า ๆ ออกไป จังหวะนี้เธอเลือกไปหาคนรักเพราะห่วงความรู้สึกของเขา หากให้เลิกยุ่งกันคงทำไม่ได้ ขาดเขาเธอคงไม่ต่างจากขาดใจตาย ส่วนเขาก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน

พี่ชายจะง้อตอนไหนก็ได้ ยังไงสายเลือดเดียวกันคงตัดกันไม่ขาดง่าย ๆ แต่ผู้ชายหากไม่รีบง้อเธอกลัวจะเสียใจ หล่อ รวย ค*ยเก้านิ้วขนาดนั้นสาว ๆ พร้อมวิ่งเข้าหาเยอะจะตายไป

เมื่อครู่โดนพี่ชายลากกลับ ตอนนี้รถจึงยังจอดอยู่ที่ห้าง ลูกศรเลยเรียกแท็กซี่ กว่าจะมาถึงคอนโดนของเขาได้เล่นเอาเสียเหงื่อที่เกิดจากความตื่นเต้นไปหลายปี๊บ กลัวพี่ชายจะตามมาแหกอกถึงที่นี่

ไม่กี่นาทีก่อนหน้าทศกัณฐ์โทรหาลูกศรถี่ยิบจนเธอปิดเครื่องหนี ตอนนี้น่าจะพังห้องเธอยับแล้วกระมัง เห็นสุขุมใจเย็นเป็นผู้ใหญ่แบบนั้น แต่เวลาโมโหทศกัณฐ์แทบจะฆ่าคนได้ หากไม่ติดว่าเป็นตำรวจ ความหัวร้อนของพี่ชายเธอก็ไม่ต่างจากพวกมาเฟียเลือดร้อนเลย ให้ตายเถอะ!

"รอก่อนนะพี่ยักษ์ เดี๋ยวน้องจะรีบกลับไปง้อ..."

แอดดด..

"พี่สิงห์..." ทันทีที่ถึงคอนโดของสิงหราช ลูกศรใส่รหัสเปิดประตูเข้าห้องมาก็เห็นเขานั่งเงียบอยู่บนโซฟาตรงหน้า เธอเอ่ยเรียกเสียงเบา แต่เขากลับไม่พูดไม่จา สิงหราชเอาแต่นั่งเงียบไม่แม้แต่จะมองหน้าเธอ

เขานิ่งมากจนเธอหวั่นใจ รู้จักกันเกือบสองปีเขาไม่เคยเงียบขนาดนี้ บรรยากาศภายในห้องรอบตัวดูอึมครึมจนลูกศรแทบจะร้องไห้ ไม่รู้ว่าสาเหตุที่แท้จริงระหว่างเขากับพี่ชายเธอเคยทะเลาะเบาะแว้งกันเรื่องอะไร แต่เธอไม่สบายใจเอาเสียเลย

ลูกศรค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเขา ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้ากลางหว่างขาสิงหราช มือบางจับใบหน้าคมคร้ามที่มีรอยบวมปูดแดงช้ำจากการทะเลาะวิวาทด้วยสายตาเป็นห่วงเป็นใยแล้วเอ่ยถาม

"พี่สิงห์ เจ็บมากไหมคะ..." เขามองตาเธอนิ่งนานก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยเสียงทุ้มนิ่ง และความเฉยชาในดวงตาสีอำพันคู่นั้น

"มาทำไม"

"ทะ ทำไมพี่พูดแบบนี้คะ" ลูกศรชะงัก เธออยู่กับเขาที่นี่ ถ้าไม่ให้กลับมาแล้วจะให้ไปไหน เธอมองเขาอย่างตัดพ้อน้อยใจ แล้วอยู่ ๆ ถ้อยคำประโยคนั้นที่สิงหราชตะโกนใส่หน้าพี่ชายเธอว่า

'เหอะ! แล้วยังไงวะ น้องสาวมึงอยากหน้าโง่มานอนอ้าขาให้กูเอาเองทำไม' ประโยคนี้มันลอยกลับเข้ามาสู่โสตประสาท

ก่อนหน้าเธอคิดไปในแง่ดีว่าที่เขาพูดแบบนั้นออกมาเพราะโกรธที่โดนทศกัณฐ์ต่อยหน้าแล้วด่าเขากลางห้าง เลยไม่อยากเก็บมาคิดมาก แต่ตอนนี้เธอเริ่มรู้แล้วว่ามันไม่ใช่ เหมือนเธอเองจะมองโลกในแง่ดีเกินไป เพราะประโยคต่อไปของสิงหราชมันทำให้เธอเสียใจ

"จะไปไหนก็ไป" เขาพูดเสียงนิ่งแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"ทำไมพี่สิงห์พูดแบบนี้ล่ะคะ ปกติเราก็อยู่ด้วยกันที่นี่แล้วจะให้ศรไปไหน พี่ยังโกรธพี่ยักษ์อยู่ใช่ไหม ศรขอโทษแทนพี่ชายศรด้วยนะคะ ไม่คิดว่าพี่ยักษ์จะโกรธมากจนมาต่อยพี่แบบนั้น"

ขณะที่หญิงสาวพูดพร่ำสิงหราชไม่รอฟัง เขาผละตัวออกห่างจากเธอ เดินเข้าไปเลือกเสื้อผ้าแล้วแต่งตัวด้วยชุดหล่อราคาแพงตัวใหม่ ลูกศรเดินตามเข้าไปมองดูเขาเซตผมฉีดน้ำหอมกลิ่นประจำที่ชอบใช้เวลาจะออกไปเที่ยวกลางคืนจนกลิ่นหอมฟุ้งกระจายทั่วห้อง

"นะ นั่นพี่จะไปไหน" ลูกศรเสียงสั่น น้ำหอมขวดนี้เธอเป็นคนขอให้เขาหยุดใช้ เพราะเขาเคยบอกว่าเวลาฉีดมันทีไรแล้วสาว ๆ พากันคลั่งไคล้ตกหลุมเขาทุกที เมื่อก่อนเขาใช้ทุกครั้งเวลาออกจะไปล่าเหยื่อ และหยุดใช้นานแล้วตั้งแต่มีเธอ

แล้ววันนี้เอามันออกมาใช้ทำไม นี่มันไม่ใช่เวลาที่จะออกไปเที่ยวไหน เรายังไม่เคลียร์เรื่องที่ค้างคาใจกันเลย

สิงหราชไม่ตอบคำถาม แต่เลือกหันไปหยิบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบออกจากตู้แล้วยื่นให้ลูกศรก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเรียบ

"หลังจากฉันกลับมา หวังว่าจะไม่เห็นเธอ และข้าวของของเธออยู่ที่นี่อีกแล้วนะ" พูดจบเขาหันตัวไปหยิบโทรศัพท์มือถือ กุญแจรถ และกระเป๋าสตางค์ จากนั้นก็เปิดออกจากห้องไป เสียงปิดประตูดังปังสนั่นไม่อาจทำให้ลูกศรตกใจได้ เพราะตอนนี้ใจเธอชาไปหมดแล้ว

หญิงสาวยืนนิ่งงันอยู่นานราวกับรูปปั้น แต่เนื้อตัวสั่นเทา ได้ยินคำพูดที่ออกจากปากเขา เธอเหมือนโดนไม้หน้าสามท่อนใหญ่ฟาดหนัก ๆ ลงกลางแสกหน้า สรรพนามของคนรักที่เปลี่ยนไป ไหนจะน้ำเสียงเย็นชา และแววตาที่มองมายังเธอพวกนั้นราวกับคนที่ไม่ได้รู้สึกรักหรือมีความผูกพันอะไรต่อกันทั้งนั้น

เรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นมากมายภายในเวลายังไม่ทันข้ามวันทำให้สิงหราชเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือจนลูกศรตั้งตัวไม่ทัน มีคำถามที่แล่นอยู่ในหัวคำเดียวสั้น ๆ เลยตอนนี้ว่า…

'นี่มันเรื่องบ้าอะไร'