ทัณฑ์รักสิงหราช

ทำไปเพื่ออะไร

ทันที่ที่สิงหราชเปิดประตูเข้ามาในห้องวีไอพีของร้านอาหารขึ้นชื่อแห่งหนึ่ง เสียงแซวปนหยอกล้อของบรรดาเพื่อน ๆ ก็ดังขึ้น..

"เชรด... มาด้วยเหรอวะ คิดว่าจะเอาแต่นอนกกเมีย"

"ไอ้สิงห์ ไอ้ห่า หายหน้าหายตาเลยนะมึง"

แต่เขากลับไหวไหล่ไม่ใส่ใจ 'น่ารำคาญฉิบหาย ไอ้พวกเวร'

สิงหราชนั่งลงประจำที่บนเก้าอี้ว่างข้าง ๆ ดินเพื่อนสนิทแล้วยกแก้วไวน์ขึ้นมาละเลียดชิมด้วยท่าทีสบาย ๆ จนเพื่อนนึกหมั่นไส้ถีบขาเก้าอี้ไปหนึ่งที

"จิ๊! ไอ้สัสดิน" สิงหราชสบถด่า

"กูหมั่นไส้!" ดินตอกกลับ ชวนแทบตายบอกไม่มา แต่พอรู้ว่าลูกศรไม่ว่างถึงมาได้

"แล้ววันนี้น้องลูกศรไปไหน ไม่พามาด้วยเหรอ?"

"มึงถามทำส้นตีนอะไร?" ได้ยินไอ้เวย์เพื่อนอีกคนถามถึงหญิงสาวสิงหราชจึงไม่พอใจ ถึงเป็นเพื่อน แต่มันก็เป็นผู้ชายแถมยังกะล่อนทั้งเจ้าชู้ฉิบหาย!

"หึ! มึงหวงรึไง?"

"เออ!"

"ในฐานะ?" คราวนี้เป็นดินที่ถามออกมาพร้อมกับมองหน้าเขา สายตาคมรอฟังคำตอบ จนสิงหราชอดแปลกใจไม่ได้

"วันนี้พวกมึงเป็นเหี้ยอะไร ดูสนใจเรื่องกูจัง" การเจอกันแต่ละครั้งในกลุ่มเพื่อนก็มีเรื่องของเขาขึ้นเป็นหัวข้อสนทนาบ้าง ส่วนใหญ่จะเป็นการโดนเพื่อนล้อว่า ‘เสือสิ้นลาย’

เพราะคนเจ้าชู้เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าอย่างเขาอยู่ ๆ กลับมาหยุดที่ผู้หญิงคนเดียวเป็นเวลาเกือบสองปีได้ ลูกศรต้องมีอะไรดี

หากแต่วันนี้การกล่าวถึงลูกศรของพวกมันกลับต่างออกไป

"กูขอถามมึงตรง ๆ เลยนะไอ้สิงห์..."

ดินพูดต่อ อีกสองหนุ่มนั่งรอฟัง ส่วนสิงหราชเลิกคิ้วสูงยียวนแทนคำถามว่า 'มึงสงสัยส้นตีนอะไร!?'

"...ที่ผ่านมา มึงรู้ไหมว่าลูกศรเป็นใคร"

คำถามของดินทำเอาสิงหราชชะงักงันไปชั่วครู่ เพราะไม่คิดว่านอกจากเขาแล้วพวกมันจะรู้

"พวกมึงรู้ได้ไง?" สิงหราชวางแก้วไวน์อย่างแรงแล้วถามเสียงขุ่น พวกมันจะมาสนใจเรื่องผู้หญิงของเขาไปทำไม!

"ไม่ต้องมามองหน้ากูแบบนั้น กูไม่บ้าไปยุ่งกับผู้หญิงของเพื่อนหรอกนะ" ถึงพวกเขาจะเป็นเสือที่ชอบล่าเหยื่อใหม่ ๆ เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น นอนกับใครก็ได้ แต่ถ้าเป็นของเพื่อนต่อให้น่าอร่อยขนาดไหนก็จะไม่ทับไลน์กันเด็ดขาด

"มันไปรู้มาโดยบังเอิญ ไม่ได้ตั้งใจสืบ" ไคที่นั่งเงียบอยู่นานเป็นฝ่ายขยายความให้ พวกเพื่อนรู้เรื่องของลูกศรได้ยังไงก็ไม่น่าสนใจเท่ากับว่าสิงหราชรู้หรือไม่

แต่กระนั้นสิงหราชกลับไม่ตอบ เขายกแก้วไวน์ขึ้นกระดกดื่มรวดเดียวไม่ได้ละเลียดชิมความหอมและรสชาติเช่นเมื่อครู่ แล้วเอาแต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จากับใครเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ

เพียงเท่านั้นเพื่อนสนิททั้งสามคนก็รับรู้คำตอบได้ทันที

"ไอ้สิงห์ ไอ้ฉิบหาย! มึงรู้นานแล้วใช่ไหม?" เสียงเวย์พูด

"มึงทำไปเพื่ออะไรวะ?" ไคถาม

"นั่นสิ แล้วต่อไปนี้มึงจะเอายังไง?" โดยเฉพาะดินที่เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของสิงหราชก็ยังไม่เข้าใจ

เห็นคอยดูแล เทกแคร์ทุกอย่าง ทั้งเปย์ให้ เอาอกเอาใจแบบที่ไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหน เหมือนมันจะรักลูกศรมาก แต่ถ้าหากเทียบจากเรื่องที่เพิ่งรู้มาก็คงจะไม่ใช่ สิงหราชจะรักลูกศรลงได้ยังไงหากมันรู้ว่าใครเป็นพี่ชายเธอ

"เลิกเสือกเรื่องกู แล้วแดก ๆ เข้าไปเถอะไอ้สัส!" สิงหราชไม่รู้จะตอบยังไงเลยพูดปัดไป ไม่อยากให้ใครมายุ่งวุ่นวาย เพราะแม้แต่เขาเองยังตอบตัวเองไม่ได้

@อีกด้าน...

ร่างเพรียวสวยเดินเข้าไปในร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังแล้วเลือกนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามผู้ชายหน้าตาคมเข้ม หล่อเหลา ร่างสูงใหญ่ฉบับหนุ่มใต้ ถึงแม้ผิวจะไม่ได้ขาว แต่ความหล่อเหลาส่งออร่ามาแต่ไกล

"เฮลโหลว พี่ชาย~ รอน้องสาวคนสวยนานไหมคะ"

"เหอะ! กว่าจะเสด็จมาได้ ลองเสื้อไปกี่ตัว?" ทศกัณฐ์ทำเสียงในลำคอแล้วพูดอย่างรู้ทันว่าที่ลูกศรมาสายเกือบยี่สิบนาทีคงไม่พ้นมัวแต่เลือกเสื้อผ้า แต่งหน้า ทำผมอยู่นานเป็นแน่

"น้องขอโทษ~" ลูกศรย้ายที่นั่งไปข้างพี่ชายแล้วกอดแขนล่ำที่มีแต่มัดกล้ามเอาไว้พลางส่งเสียงหวานทำท่าทางออดอ้อน แต่โดนทศกัณฐ์สะบัดแขนให้หลุดออกจากการเกาะกุมเหมือนรำคาญ

"ปล่อยดิ๊ ร้อน!" ผู้ชายแข็ง ๆ หยาบกระด้างมาโดนน้องสาวออดอ้อนกลางห้างจนคนหันมามองเป็นตาเดียว น่าอายจะตายชัก

"ร้อนอะไร แอร์ออกจะเย็นสบาย" ลูกศรผายมือทำท่าเหมือนกำลังยืนรับลมอยู่บนหัวเรือไททานิก นอกจากเป็นคนร่าเริง สดใส หัวอ่อน ใจง่าย(กับผู้ชาย)แล้ว เรื่องเล่นใหญ่และชอบแกล้งพี่ชายให้อายคนไว้ใจลูกศรได้

"นั่งให้มันนิ่ง ๆ ดิ๊!" ทศกัณฐ์ผลักหัวน้องสาวให้ออกห่างแล้วเป็นฝ่ายย้ายตัวเองไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแทน ไม่ได้รังเกียจน้องสาว แต่เห็นหน้าดุขรึมแบบนี้ที่จริงแล้วก็ขี้อาย และด้วยหน้าที่การงานเขาต้องคอยวางมาด อายุอานามก็ไม่ใช่วัยที่จะมาเล่นอะไรแบบนี้ เกิดลูกน้องมาเห็นได้หมดความน่านับถือกันพอดี

"ชิ! เล่นตัว"