ทัณฑ์รักสิงหราช

พี่ชาย

สองพี่น้องเริ่มสั่งอาหารและทานกันไปคุยกันไปเป็นเวลาร่วมสองชั่วโมงกว่าจะลุกออกมาได้

"พี่ยักษ์ไปไหนอีกไหม อยากไปเที่ยวไหมคะ เดี๋ยวศรอาสาเป็นไกด์ให้เอง" ลูกศรเสนอด้วยรอยยิ้มสดใส เธออยากใช้เวลากับพี่ชายให้มากหน่อย แต่ทศกัณฐ์กลับส่ายหน้าให้

"ไม่ พี่กลับไปพักหน่อยดีกว่า ยังไม่ได้เช็กอินที่พักด้วย"

"อ้าว แล้วไม่ไปพักกับศรรึไง?"

ถึงเธอจะย้ายไปอยู่คอนโดของสิงหราชมาหลายเดือนแล้ว แต่ก็ยังเช่าหอพักราคาสามพันห้าทิ้งไว้ เป็นหอที่อยู่ตั้งแต่สมัยฝึกงานครั้งยังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย สิงหราชให้คืนหอ แต่เธอบอกเช่าไว้เผื่อพี่ชายถามว่าอยู่ที่ไหนได้มีคำตอบให้ได้

"ไม่ดีกว่า พี่มาสัมมนา" ทางต้นสังกัดได้จัดที่พักเอาไว้ให้แล้วในโรงแรมที่ใช้เป็นสถานที่สัมมนา อีกอย่างหอพักลูกศรก็เป็นหอเล็ก ๆ ที่นอนสี่ฟุต หากเขาไปอยู่ด้วยเกรงว่าน้องสาวจะอึดอัด ข้าวของเครื่องใช้ยายคนนี้เยอะแยะไปหมด เขาเองก็ตัวใหญ่เสียด้วย

ได้ยินคำตอบจากพี่ชาย ลูกศรก็ลอบถอนหายใจ เธอรู้อยู่แล้วว่าพี่ชายไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เขาชอบนอนคนเดียว ที่เดาไว้เขาก็น่าจะไปเปิดโรงแรมนอน และที่เอ่ยปากชวนทศกัณฐ์ไปพักด้วยนั้นก็แค่ทำตามมารยาท เขาจะได้ไม่สงสัย กลัวถูกจับได้ว่าเธอย้ายไปอยู่กับผู้ชาย ได้โดนกระทืบตายกันพอดี

"อ้าว นี่ตกลงว่าพี่ยักษ์มาสัมมนา ไม่ได้ตั้งใจมาหาน้องหรอกเหรอ" หญิงสาวพูดอ้อนปนน้อยอกน้อยใจ

"อืม" ส่วนทศกัณฐ์ก็ตอบรับหน้าตาย

"ใจร้ายจัง..."

"แต่พี่ก็แวะมาหาเราก่อนแล้วนี่ไง" พรุ่งนี้เช้าเขามีสัมมนาอบรมเรื่องการปราบปรามอาชญากรรมทางไซเบอร์ และวันนี้ก็ยังไม่ได้เข้าที่พัก ขับรถมาเจ็ดชั่วโมงเหนื่อยจะตายชัก แต่ยังมีกะจิตกะใจมาหาน้องสาวก่อน แล้วยังน้อยใจอะไรอีก

"ถึงว่าลมอะไรหอบมาภูเก็ตได้ ปกติทำแต่งานแทบไม่เคยเห็นไปเที่ยว ไอ้เราก็หลงดีใจคิดว่าจะลางานมาหาซะอีก ชิ!" ลูกศรพูดแซะตอนที่ทั้งสองเดินมายังลานจอดรถแล้ว

"ไม่ต้องมาแซะ เราเองก็ไม่เห็นเคยไปหาพี่เลยนี่ มีแต่รอให้พี่มาหา ตั้งแต่เป็นสาวก็เกเรใหญ่แล้วนะ เดี๋ยวเถอะ!" มือหยาบใหญ่ยกขึ้นขยี้เรือนผมนุ่มยาวของน้องสาวจนฟูฟ่องด้วยอดหมั่นไส้ไม่ได้

"โอ๊ยพี่ยักษ์ ผมน้องเสียทรง!"

"หึ! สม"

"ศรจะฟ้องพี่ฟ้า!" ทศกัณฐ์มองดูเด็กขี้ฟ้องงอนตุ๊บป่องที่โดนเขาแกล้งจนผมเสียทรงแล้วส่ายหน้า

"อย่าเยอะ เดี๋ยวพี่โดนบ่น" ประโยคหลังเสียงเบามาก

"ฮ่า ๆ ๆ ๆ " ลูกศรหัวเราะ เห็นทศกัณฐ์ดุเข้มแบบนี้แต่กลัวแฟนจะตาย เวลาใครแซวเขามักจะบอกไม่ได้กลัว แค่เกรงใจ

"ไม่ต้องมาหัวเราะเลยไอ้ตัวแสบ ให้พี่ไปส่งไหม"

"ไม่เป็นไรค่ะ ศรขับรถมา"

"รถใคร?" ชายหนุ่มขมวดคิ้ว น้องสาวเขาซื้อรถตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมไม่เห็นรู้ เคยบอกจะซื้อให้ แต่เธอปฏิเสธบอกเสียดายเงิน

"รถเพื่อนค่ะศรยืมมา พี่ยักษ์ขับรถดี ๆ นะคะ ไม่ได้มาภูเก็ตเสียนาน คนที่นี่เขาขับรถไม่เหมือนบ้านเรานะอย่าลืม" เธอย้ำ

หลายเดือนก่อนที่พี่ชายขับรถมาหาเกือบได้ซัดหน้าอาแปะที่ขับรถสวนเลนมาแล้ว เจอคนแก่ขับรถไม่สนใจใครราวกับบรรพบุรุษเป็นคนสร้างถนนเส้นนั้นมาให้อาแปะแกใช้คนเดียว

"เออน่า ว่าแต่เราเถอะไปเอารถเพื่อนมาใช้ได้ยังไง เกรงใจเขา ถ้าเราอยากได้พี่ซื้อให้เอาไหม" ทศกัณฐ์ไม่สบายใจที่จะปล่อยให้น้องไปรบกวนคนอื่น ถึงเขาไม่รวยมาก แต่ก็มีพอจะหาให้น้องได้ เคยสัญญากับพ่อแม่ไว้ก่อนท่านเสียว่าจะดูแลลูกศรให้ดีที่สุด เขาก็จะทำให้ได้

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่ยักษ์เก็บเงินไว้ขอพี่ฟ้าแต่งงานเถอะ ศรอยากอุ้มหลานจะแย่แล้วเนี่ย"

"เลิกสนในเรื่องพี่ แล้วรีบเอารถไปคืนเพื่อนซะ"

"ค่า ๆ ๆ ขี้บ่นจริงพี่ชายใครเนี่ย ศรไปก่อนนะ อ้อ...! ก่อนกลับอย่าลืมโทรมาบอกด้วยล่ะ ไว้นัดกันทานข้าวอีกทีนะคะพี่ชายสุดที่รัก"

ล่ำลากันจบลูกศรก็รีบปลีกตัวมายังลานจอดรถวีไอพีที่อยู่โซนหน้าลิฟต์ทันที โดยไม่รู้ตัวเลยว่าพี่ชายแอบตามมา

ดวงตาคมกริบเฝ้ามองผู้เป็นน้องอยู่ไกล ๆ จนเห็นเธอขึ้นรถสปอร์ตราคาแพงคันหนึ่งแล้วขับทะยานออกไป โดยที่ไม่ลืมยกกล้องโทรศัพท์มือถือขึ้นถ่ายรูปรถและป้ายทะเบียนเอาไว้ แล้วส่งให้ลูกน้องรีบตรวจสอบในทันที

"เอ็งได้รับข้อความแล้วใช่ไหม…" เขาคุยกับคนปลายสาย เมื่ออีกฝั่งตอบรับเลยพูดต่อ

"...ตรวจสอบรายละเอียดทุกอย่างของเจ้าของรถคันนี้ แล้วส่งมาให้พี่ทีนะ เรื่องด่วน"

ทศกัณฐ์วางสายจากลูกน้องแล้วหันตัวกลับขึ้นรถตัวเองบ้าง แล้วขับไปยังโรงแรมเพื่อพักผ่อนระหว่างรอให้ลูกน้องส่งข้อมูลมาให้ เขาไม่ได้ตั้งใจจะจับผิด แค่อยากรู้ว่าเจ้าของรถหรูคันนั้นเป็นใคร หากไม่สนิทมากคงไม่กล้าให้น้องสาวเขายืมรถราคาแปดหลักมาขับได้

และที่สำคัญดูเหมือนว่าช่วงนี้ลูกศรใช้แต่ของดีมีราคา ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า นาฬิกา ไหนจะเครื่องประดับอื่น ๆ อีก ลำพังเงินเดือนลูกศรกับค่าขนมที่เขาโอนให้ใช้ไม่น่าจะพอให้ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายขนาดนั้นได้ หากรูดบัตรเครดิตมีหวังได้ใช้หนี้กันบาน

ถ้าลูกศรจะมีแฟนเขาก็จะไม่ว่าอะไร เธอโตมากพอ และถึงวัยที่จะมีความรักได้แล้ว แค่หากลูกศรจะคบใครก็อยากให้อยู่ในสายตา อย่างน้อยจะได้ช่วยสแกนดูว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นคนแบบไหน นิสัยใจคอเป็นอย่างไร เชื่อถือได้หรือไม่ กลัวน้องสาวเจอคนไม่ดี คนเจ้าชู้จนทำให้เสียใจ เขาไม่อยากเห็นลูกศรร้องไห้

ทศกัณฐ์อาบน้ำเสร็จแล้วเตรียมล้มตัวลงนอนอยากพักสายตาสักงีบ แต่ขณะนั้นเองที่มีข้อความส่งเขามา ทันทีที่เห็นชื่อเจ้าของรถคันที่ว่าทศกัณฐ์ก็หน้าถอดสี และผ่านไปแค่ไม่กี่วินาทีใบหน้าหล่อคมกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธกรุ่นควันแทบออกหูทันที

"ไอ้เหี้ยสิงห์!"