ทัณฑ์รักสิงหราช

เผชิญหน้า

สิงหราช กิตติไพศาลกุล รองประธานบริษัทใหญ่ในเครือวาคิมกรุ๊ป มีธุรกิจโรงแรม รีสอร์ต และธุรกิจอื่น ๆ อีกมากมาย ไม่ว่าจะหน้าตา ฐานะ หรือชาติตระกูลไม่ติดอะไร แต่ติดตรงที่.. ไอ้เวรนี่มันเหี้ย!

สิงหราชเป็นรุ่นน้องอายุน้อยกว่าหนึ่งปี เป็นน้องชายเพื่อนร่วมรุ่นตอนมัธยมปลายนั่นคือพยัคฆินทร์[1] และเป็นอริกับเขามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไรตนกับสิงหราชคงไม่มีวันญาติดีกันได้ เวลาเจอหน้ากันไม่ว่าจะเป็นสถานที่ไหนก็พร้อมจะมีเรื่องชกต่อยกันทุกครั้งไป แล้วนี่มันจะมายุ่งเกี่ยวกับน้องสาวคนเดียวของเขาทำไม!

ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นรีบกดมือถือโทรหาน้องสาว สามสายผ่านไปลูกศรก็ยังไม่รับ คงเพราะขับรถอยู่ แต่นั่นยิ่งทำให้ทศกัณฐ์เดือดดาลจนควันแทบออกหู

เขารีบแต่งเนื้อแต่งตัวลงไปที่รถก่อนจะขับทะยานออกไปในทิศทางที่เป็นที่พักน้องสาวเท่าที่พอจะจำได้ ปกติไม่ค่อยใส่ใจเพราะคิดว่ายังไงลูกศรก็โตแล้วเลยให้อิสระ จะอยู่ที่ไหน จะเที่ยว จะทำงานอะไรก็ตามใจ คิดแค่ว่าให้เอาชีวิตตัวเองให้รอดปลอดภัยก็พอ

แต่ดูเหมือนเขาจะชะล่าใจเกินไป ถ้าตราบใดที่ลูกศรมีความเกี่ยวข้องกับคนอย่างสิงหราช น้องสาวของเขาคงไม่ปลอดภัย ไม่ว่าทั้งคู่จะรู้จักกันได้อย่างไร หรือรู้จักกันในสถานะไหน เขาต้องรีบจัดการตัดไฟตั้งแต่ต้นลมให้ไวที่สุด!

ระหว่างบึ่งรถไปทางคอนโดน้องสาวก็มีสายเข้า เขารีบรับสายที่ลูกศรโทรกลับมา

"ฮัลโหลยายศร!"

[ค่ะพี่ยักษ์ มีอะไรหรือเปล่าคะ เห็นโทรมาหลายสะ...] น้องพูดไม่ทันจบพี่ชายก็เอ่ยแทรก

"แกอยู่ที่ไหน?!"

[ทำมะ...]

"ตอบ!!"

[ห้างxxค่ะ] ลูกศรไม่เข้าใจว่าพี่ชายเป็นอะไรถึงได้ตะคอกใส่แต่ด้วยเป็นคนสบาย ๆ โกรธง่ายหายเร็วอยู่แล้วเลยไม่ได้คิดอะไร เธอตอบไปตามตรงว่าอยู่ห้างอีกที่ไม่ได้ไกลกันกับที่เพิ่งนัดทานข้าวกับพี่ชายเท่าไร เพราะนัดกับสิงหราชไว้ว่าเขาจะซื้อกระเป๋าใหม่ให้

"รออยู่ที่นั่น อย่าเพิ่งไปไหน"

[พี่ยักษ์มีอะไร...] ติ๊ด!

"เอ๊า! อะไรของเขาเนี่ย" ลูกศรขมวดคิ้วมุ่นทำหน้างอแล้วถอนหายใจ พูดไม่ทันจบทศกัณฐ์กดตัดสายเสียก่อน

"เป็นอะไรไปครับ หืม?" ร่างสูงของสิงหราชที่เดินออกมาจากห้องน้ำห้างเห็นลูกศรทำหน้าแบบนั้นเลยเอ่ยถามพลางใช้ฝ่ามือหนาโอบประคองเอวคอดกิ่วเอาไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ

ตั้งแต่ลูกศรเดินมาก็ไม่มีผู้ชายคนไหนในระยะสายตาที่ไม่มองความสวยสะพรั่งของหญิงสาวอายุยี่สิบสามปีกว่าที่อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าก็จะอายุยี่สิบสี่ปีแล้ว

ลูกศรเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ผิวขาว หุ่นดี สูงราวร้อยหกสิบเจ็ดน้ำหนักสี่สิบห้า หน้าตาสะสวย รอยยิ้มมีเสน่ห์สดใส จมูกโด่ง ตาคมผมยาวในแบบฉบับสาวใต้ เธอเป็นคนสวยมากจนสามารถที่จะเป็นดารานางแบบได้สบายหากเธออยากจะเป็น

เธอตรงสเปกเขาทุกอย่างตั้งแต่รูปร่าง หน้าตา หรือแม้ว่าจะเป็นเรื่องบนเตียงก็เด็ดใช้ได้ หากไม่ได้เป็นคนแรกของเธอ เขาคงคิดว่าเธอคงช่ำชองเรื่องผู้ชาย ลูกศรทำให้เขาติดใจจนไม่ไปหากินของข้างทางที่ไหนอีกเลยตั้งแต่รู้จักเธอ

เพราะเหตุนี้สิงหราชถึงได้เก็บไว้กินเสียนาน ไม่ยอมปล่อยไปให้ใครหน้าไหนง่าย ๆ ถึงจะรู้ว่าพี่ชายเธอเป็นใคร แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ซ้ำยังรู้สึกดีเสียอีกที่สามารถย่ำยีน้องสาวคนที่เขาเกลียดเข้าไส้ แถมยังทำให้เธอหลงรักเขาจนหัวปักหัวปำได้ขนาดนี้

"ก็พี่ยักษ์น่ะสิคะไม่รู้เป็นบ้าอะไร มาตะคอกใส่ศร แต่ช่างเถอะ เราไปดูรองเท้ากันต่อดีกว่า" เธอบอกปัดก่อนจะควงแขนสิงหราชแล้วทั้งคู่ก็เดินกันมายังร้านรองเท้าที่หญิงสาวเล็งเอาไว้ โดยไม่รู้เลยว่าใต้ใบหน้าหล่อเหลาที่ยกยิ้มของชายหนุ่มข้างกาย เขากำลังคิดอะไร

"จะไปดูเสื้อผ้าคอลเล็กชันใหม่ด้วยเลยไหม?"

"ได้เหรอคะ?" หญิงสาวทำตาใส ใบหน้าออดอ้อนน่ารักนั่นทำเอาสิงหราชอดก้มลงประทับจูบบนขมับบางไม่ได้

"จุ๊บ! ได้สิครับ" สิงหราชเอาใจ

ได้ยินคำตอบจากเขา ลูกศรตาลุกวาวยิ้มกว้างด้วยความดีใจ หลังจากนั้นทั้งคู่ก็พากันเดินไปยังร้านที่หมายโดยมีสิงหราชคอยทำหน้าที่แฟนที่ดีหอบถุงแบรนด์เนมต่าง ๆ ของเธอที่เขาเป็นคนซื้อให้

แต่ในขณะที่ลูกศรกำลังมีความสุขกับการโดนตามใจ เธอไม่รู้เลยว่าอีกไม่กี่นาทีถัดไป หายนะกำลังจะมาเยือน..

"อยากได้อะไรอีกไหมคะ?" สิงหราชถาม

"ไม่แล้วค่ะ ขอเก็บโควตาไว้ใช้วันหลังบ้าง เดี๋ยวพี่สิงห์เบื่อ"

"ไม่เบื่อหรอกค่ะ เพราะว่าพี่ไม่ได้คิดจะให้หนูฟรี ๆ "

"อ้าว..." จากที่เพิ่งยิ้มจนตาหยี ตอนนี้ลูกศรรีบหุบปากฉับหน้าซีดตัวหดทันที สิงห์ราชเห็นแล้วยิ้มขำก่อนเขาจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจแทบจะรดรินกัน แล้วพูดเสียงพร่า…

"เพราะคืนนี้พี่จะให้ศรชดใช้ให้คุ้มกับเงินที่พี่เสียไปทั้งคืนเลย"

ลูกศรเริ่มอายจนแก้มใส ๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ ยิ่งเมื่อโดนเขาโอบเอวคอดกิ่วของเธอให้เข้าไปใกล้โดยที่ไม่สนใจสายตาของใครต่อใครในห้าง เธอยกมือบางดันแผงอกล่ำเอาไว้

"พี่สิงห์ปล่อยก่อนค่ะ อายเขา..."

"อายอะไร ปกติเธอขึ้นให้พี่ด้วยซ้ำ"

"นี่!" ถึงเวลาอยู่ด้วยกันบนเตียงสองต่อสองลูกศรจะร้อนแรงขนาดไหน แต่หน้าเธอก็ไม่ได้หนาพอถึงขั้นจะมาพลอดรักสวีตหวานกับผู้ชายกลางห้างได้โดยไม่รู้สึกอายหรอกนะ

ไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยต่อว่าเขาต่อ ในขณะนั้นก็ได้ยินเสียงทุ้มห้าวดังมาแต่ไกล เสียงที่เธอจำได้ขึ้นใจราวกับเสียงมัจจุราชก็ไม่ปาน..

"ไอ้สิงห์ ไอ้สัส!" สิ้นเสียงเรียกนั้นก็มีหมัดหนัก ๆ ลอยมากระทบใบหน้าหล่อเหลาของสิงหราช ทำเอาลูกศรร้องลั่นด้วยความตกใจ

"พี่ยักษ์ทำบ้าอะไรเนี่ย!" ลูกศรตวาดพี่ชายดังลั่นในขณะที่พยายามช่วยประคองร่างกำยำของสิงหราชที่ล้มลงไปกองกับพื้นห้าง

"เหี้ยอะไรกันวะ!" ชายหนุ่มสะบัดหน้าเพราะว่ามึนที่โดนต่อย

'หมัดหนักฉิบหาย! ' ส่วนทศกัณฐ์ไม่รอช้า กระโจนตัวพร้อมเหวี่ยงหมัดเข้าใส่อีกครั้ง หากแต่โดนลูกศรเอาตัวเองมาบังไว้

ทศกัณฐ์มองน้องสาวด้วยสายตาขุ่นเข้มไม่ชอบใจอย่างแรงที่เธอเอาแต่ปกป้องอดีตศัตรูหัวใจของเขาซึ่งเป็นพี่ชายเธอ แต่ยังไม่ว่าอะไรน้องสาว เขาเลือกที่จะหันไปหาสิงหราชแล้วเอ่ยถาม

"มึงมายุ่งกับน้องกูทำไม!" สิงหราชชะงักหลังจากที่เงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นว่าคนที่โวยวายและฟาดหมัดใส่เขาเมื่อครู่นี้เป็นทศกัณฐ์

'ไอ้ยักษ์!' ตั้งสติได้ชายหนุ่มจึงหยัดกายลุกยืนเต็มความสูง ยกนิ้วโป้งขึ้นลูบมุมปากตัวเองในจุดที่โดนหมัดหนักสัมผัสจนหน้าชา

"หึ! รู้ตัวช้ากว่าที่คาดไปเยอะเลย" สิงหราชทำหน้ายียวนกวนบาทาอย่างตั้งใจ

"นี่มึงรู้อยู่แล้วใช่ไหม ว่าศรเป็นน้องสาวกู!"

[1] พระเอกจากเรื่อง.. ยอดดวงใจนายพยัคฆ์ โดย PURE EVIL