@สามปีผ่านไป...
"แม่ขา~ ตื่น ๆ ๆ ได้แย้วค่า เช้าแย้ว~" เสียงเจื้อยแจ้วของสาวน้อยวัยใกล้สามขวบที่ดังแว่วมาช่วยปลุกให้ผู้เป็นแม่ลืมตาตื่นขึ้น ถึงแม้จะมีอาการเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่เมื่อตื่นมาเห็นสีหน้าออดอ้อนและรอยยิ้มหวานสดใสของลูกสาวที่เธอรักดั่งดวงใจ ได้รับจูบจากปากกระจับน้อย ๆ ที่ประทับมาบนสองแก้มและหน้าผากอย่างที่เคยทำทุกวัน กับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเด็กน้อย ทำเอาลูกศรลืมความเหนื่อยล้าไปเป็นปลิดทิ้งได้ในทันตา
"มอร์นิงคิสหม่ามี้ ไอเยิ้บยูว ม้วฟ..." เด็กน้อยจุ๊บปากมารดาพร้อมกับทักทายภาษาอังกฤษตามที่แม่คอยพูดกับตนบ่อย ๆ ทุกวัน
"มอร์นิงคิสค่ะ ม้วฟ!" ลูกศรทำเช่นเดียวกันกลับไป จากนั้นก็ได้รับรอยยิ้มสดใสจนตาหยีของลูกสาวที่ทำให้เธอหัวใจพองโตได้ทันที
"ทำไมวันนี้ลูกสาวแม่ตื่นไวจังเลยคะ นี่เพิ่งจะหกโมงกว่าเองนะลูก" เธอเอ่ยขึ้นเมื่อปรือตามามองเวลาในมือถือแล้วพบว่ายังไม่ถึงเวลาที่ควรตื่น ถึงว่าทำไ
