หญิงสาวขับรถพาตัวเองกลับคอนโดมา เปิดกระเป๋าเดินทางสองใบที่เขาเคยเป็นคนหยิบยื่นให้ เธอเก็บข้าวของจำเป็น เก็บเสื้อผ้ายัดมันลงไปลวก ๆ ด้วยใบหน้าเฉยชา แต่ใจกลับกำลังร้องไห้ น้ำตากำลังเอ่อล้นท่วมหัวใจ
เก็บข้าวของเสร็จลูกศรยืนทอดสายตามองไปรอบห้องกว้างอย่างอดอาลัยอาวรณ์ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในห้องนี้ไม่ได้ นี่เธอต้องไปจริง ๆ แล้วใช่ไหม... มองรูปคู่ที่ถ่ายด้วยกันวางอยู่ตรงโต๊ะข้างหัวเตียง เห็นรอยยิ้มกว้างนั่นแล้วรู้สึกใจสลาย ทำไมความรักที่เคยดีมากมันถึงได้สามารถทำร้ายคนเราให้ปางตายได้ขนาดนี้กัน
แต่ถึงเวลาเกือบสองปีจะดีขนาดไหนก็ตาม มันกลับโดนความทรงจำและทุกการกระทำของเขาตลอดสองเดือนให้หลังกลบฝังไป และมันจะเป็นความทรงจำสุดท้ายที่ลูกศรจะจดจำมันตลอดไป
...ไม่มีวันลืม...
เธอถอดสร้อยคอรูปหัวใจฝังเพชรราคาเจ็ดหลักที่กำลังสวมใส่อยู่วางเอาไว้ใกล้กรอบรูปนั่น สร้อยเส้นนี้เขาเคยซื้อให้ในวันครบรอบหนึ่งปีที่
