ทัณฑ์รักสิงหราช

ผิดอะไร

ลูกศรรอสิงหราชอยู่อย่างนั้นภายในห้องของเขา เธอไม่ได้เก็บข้าวของตามที่เขาสั่ง เพราะคิดว่าแค่คนโกรธกัน ทะเลาะกัน ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาเขาไม่เคยไล่ให้เธอออกไปแบบนี้

ลูกศรทำอะไรไม่ถูก เอาแต่นั่งคิดไม่ตกว่าตัวเองทำผิดอะไร อยากตามเขาออกไปก็ไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหน โทรไปเท่าไรก็โดนตัดสายจนล่าสุดปิดเครื่องไปแล้วติดต่อไม่ได้

หญิงสาวเอาแต่นั่งกอดเข่าแล้วฟุบหน้าลงร้องไห้อยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้อง เธอรอคอยเขากลับมาอย่างมีความหวัง แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีวี่แววจนเธอเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงคนพยายามเปิดประตู ไม่กี่นาทีเห็นสิงหราชเดินเข้ามา

ร่างสูงเดินโซเซเข้ามาหลังจากที่ใช้ส้นเท้าปิดประตูก่อนจะเดินผ่านลูกศรไปโดยไม่มองเธอเลยแม้แต่หางตา กลิ่นแอลกอฮอร์ฟุ้งกระจายไปทั่วจนกลบน้ำหอมราคาแพงที่เขาฉีดไปแทบไม่เหลือ

สิงหราชเดินเข้าห้องนอนลูกศรก็เดินตามไป เขาถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ลูกศรได้แต่ยืนมองทุกการกระทำของเขาอยู่ใกล้ ๆ เพราะความไม่รู้และสับสนไปหมดว่าตัวเองทำผิดอะไร เรื่องที่เกิดขึ้นมันคืออะไร เธอควรเริ่มพูดจากตรงไหน เพราะเขาก็ไม่มีทีท่าว่าอยากเคลียร์ปัญหากับเธอเลย

จังหวะหนึ่งที่สิงหราชก้มลงจะถอดรองเท้า แต่เพราะเมามากจึงทรงตัวไม่ได้ คนตัวสูงเซจนล้มลงไปนอนกองกับพื้นข้างเตียง ลูกศรตกใจรีบถลาตัวไปช่วยพยุง

"พี่สิงห์ไหวไหมคะ ทำไมถึงเมาขนาดนี้" ถามคนรักด้วยความห่วงใย แต่สิงหราชกลับไม่ยอมรับความช่วยเหลือ เขาผลักหญิงสาวออกห่างไม่ให้เธอจับแล้วพยายามตะเกียกตะกายพาตัวเองลุกขึ้นก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงขนาดใหญ่

"ออกไป!" เสียงทุ้มห้าวออกปากไล่หญิงสาวอีกครั้ง คนเมาปิดเปลือกตาลงแล้วปล่อยให้ตัวเองหลับไปเพราะฤทธิ์เหล้า ในขณะที่ตอนนี้ลูกศรเอาแต่ร้องไห้ที่เห็นเขาเป็นแบบนี้แถมยังโดนเขาไล่

คนที่เคยโดนแฟนหนุ่มดูแลอย่างดี และพูดหวานใส่มาตลอดอย่างลูกศรแทบรับไม่ได้ เธอปล่อยให้น้ำตาไหลแล้วเอาแต่มองสิงหราชที่หลับไปอย่างไม่เข้าใจ ..ทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้ เมื่อบ่ายเราสองคนยังดูรักกันดีอยู่เลย

ใบหน้าสวยเปื้อนหยาดน้ำตาหันไปมองนาฬิกาที่ติดตรงข้างฝาจึงเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาตีสี่กว่าแล้ว ลูกศรยกเอาอุปกรณ์ที่ใช้ในการเช็ดตัวให้สิงหราชมาข้างเตียง เธอจัดแจงถอดเสื้อผ้าแล้วเช็ดตัวให้กลัวเขาจะอึดอัดเหนียวตัวแล้วหลับไม่สบาย พรุ่งนี้สร่างเมาค่อยปรับความเข้าใจกันใหม่

คนมองโลกในแง่ดีที่มองว่าเรื่องพวกนี้เป็นเพียงหนึ่งอุปสรรคของคู่รัก เธอพยายามปรับความคิดตัวเองให้มองว่าเป็นเรื่องธรรมดา พรุ่งนี้เขาตื่นมาแล้วอาจจะดีกันก็ได้ ส่วนเรื่องพี่ชายไว้ค่อยคุยกันก่อนให้เขามีสติพอแล้วใจเย็นกว่านี้อีกสักหน่อย

ไม่เป็นไร... ลูกศรบอกกับตัวเองว่า ไม่เป็นไร ตอนนี้นอนก่อน พอพรุ่งนี้เขาตื่นค่อยคุยกันใหม่ ปกติแล้วเขาเป็นคนใจดีและรักเธอจะตาย หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนข้างคนรัก ยกแขนเรียวขึ้นกอดเอวสอบเบา ๆ จากทางด้านหลัง เขานอนหันหลังให้ ไม่กล้าทิ้งน้ำหนักมากกลัวเขาจะรำคาญและหลับไม่สบาย ไม่นานเธอก็ผล็อยหลับตามไป

เช้าวันต่อมาสิงหราชตื่นขึ้นในช่วงบ่ายด้วยอาการปวดหัวจากการดื่มหนักเมื่อคืน และปวดเมื่อยเนื้อตัวที่มีเรื่องกับทศกัณฐ์มา เขาส่ายหน้าแรง ๆ สะบัดหัวไล่ความมึนเมาที่ยังคงตกค้าง ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง สายตาคมทอดมองตรงที่นอนข้างกายที่ว่างเปล่าไม่มีหญิงสาว คิดว่าเธอคงจากไปแล้วตามที่เขาไล่

แต่ทันใดนั้นลูกศรเปิดประตูห้องนอนเข้ามาพร้อมกับถาดอาหารชุดใหญ่ เธอยกยิ้มให้เขาเหมือนทุกวันราวกับว่าไม่เคยมีเรื่องอะไร วางถาดที่มีข้าวต้มร้อน ๆ ที่เธอเพิ่งอุ่นให้เขา เพราะลุกมาทำทิ้งไว้ตั้งแต่เช้า รวมไปถึงกาแฟดำ น้ำเปล่า และผลไม้

"ปวดหัวมากไหมคะ" เธอหยิบเครื่องดื่มแก้แฮ้งยื่นให้แต่เขาไม่รับไว้ สิงหราชลุกไปเข้าห้องน้ำโดยไม่คิดจะสนใจอะไร อาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้วหยิบกุญแจรถเตรียมจะออกจากห้องไป แต่ครั้งนี้ลูกศรไม่ได้ทำแค่เอ่ยถาม หากแต่เธอเอาตัวเองมาขวางเขาไว้

"พี่จะไปไหน? จะไม่คุยอะไรกันหน่อยเหรอคะ แบบนี้ศรไปไม่เป็นนะ" เธอเอ่ยตามตรง เพราะตอนนี้ทุกอย่างมันน่าอึดอัดไปหมด ไม่ใช่แค่ไม่เคลียร์ แต่เขาไม่พูดด้วย ไม่สนใจ ไม่มองหน้า ไม่อะไรกับเธอทั้งนั้น แล้วจะให้เธอทำยังไงสถานการณ์แบบนี้ ไม่โอเคอย่างแรง

"ถอย" สิงหราชเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่ยอมมองหน้า ไม่สบอารมณ์ที่โดนขวาง เห็นลูกสรไม่หลีกเขาจึงผลักเธอออกไป

"อ๊ะ!"

"บอกให้ถอยไงวะ!"

"ศรเจ็บนะ!" ลูกศรเซไปชนโต๊ะแล้วเอ่ยดังออกมา มองหน้าเขาอย่างน้อยใจ

"พี่เป็นอะไรช่วยพูด ช่วยอธิบายให้ศรฟังหน่อยได้ไหม ถ้าโกรธเรื่องพี่ชายศร ศรขอโทษ ศรก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้" เธอยังคิดอยู่ว่าที่สิงหราชเป็นแบบนี้เพราะเรื่องที่โดนพี่ชายเธอทำร้าย ที่ผ่านมาเขาพยายามหลีกเลี่ยงการเจอทศกัณฐ์เสมอ ถึงเธออยากจะเปิดตัวแค่ไหน แต่เมื่อวานที่เจอกันเธอไม่ได้ตั้งใจ