ทัณฑ์รักสิงหราช

เปิดเนตร

กำปั้นหนัก ๆ ทุบโต๊ะดังสนั่นจนคนที่เดินผ่านไปมาบริเวณนั้นอดหันมามองไม่ได้ ลูกศรนั่งตัวสั่นเพราะตอนนี้ทศกัณฐ์หน้าแดงหน้าดำขบฟันแน่นจนกรามแกร่งปูดนูนขึ้นเป็นสัน เส้นเลือดตรงขมับสองข้างปูดโปนเต้นตุบ ๆ ทศกัณฐ์โกรธจนแทบจะฆ่าคนได้

โกรธ... เขาโกรธน้องสาวคนเดียวที่ทำอะไรไม่บอก ปิดบังเขาจนเรื่องมันเลยเถิดมาไกล

"เออ! ดี! ดีฉิบหาย ทำอะไรไม่เห็นหัวพี่เลยใช่ไหม!" เพิ่งรู้ว่าน้องสาวตัวเองบ้าผู้ชาย หัวอ่อน และเชื่อคนง่ายขนาดนี้

"พะ พี่ยักษ์... ศรขอโทษ" หญิงสาวรีบยกมือไหว้ เมื่อก่อนเธอคงคิดน้อยเกินไป คิดว่าการปิดบังเรื่องแฟนกับพี่ชายคงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมาก แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ลูกศรรับรู้ได้ทันทีว่าเธอพลาดที่คิดแบบนั้น พลาดที่เชื่อสิงหราชแล้วไม่ยอมบอกทศกัณฐ์

"แกมีอะไรกับมัน และอยู่กินกับมันแล้ว ใช่ไหม?" ว่าจะไม่ถามแต่มันอดไม่ได้

ทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงไม่เอะใจว่าทำไมตั้งแต่เรียนจบลูกศรอยู่ดีกินดี มีรสนิยมในการแต่งตัวเกินเงินเดือนไป เสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้แต่ละชิ้นก็ราคาถูกเสียที่ไหน แบรนด์เนมทั้งนั้น

เคยถามครั้งหนึ่งแล้วน้องสาวตอบว่ารูดบัตรเครดิตซื้อมา เขาก็เชื่อเอาง่าย ๆ เสียอย่างนั้น ไม่ได้คิดจะสืบต่อแต่อย่างใดเพราะเชื่อใจว่าน้องโตพอจะดูแลตัวเองได้ แต่สุดท้ายเงินที่น้องใช้มันก็คือเงินของผู้ชายจัญไรอย่างไอ้สิงหราชนั่นเอง

ได้แต่ตำหนิตัวเองว่าปล่อยผ่านแล้วมองข้ามเรื่องของน้องสาวมานานขนาดนี้ได้อย่างไรกัน ไม่สมกับเป็นผู้กองทศกัณฐ์เลย ให้ตาย! โดนศัตรูกระตุกหนวดเข้าให้จนได้ รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น!

"ยายน้องโง่!" คำด่าออกมาจากปากหนาหลังจากที่ลูกศรพยักหน้ารับสารภาพทุกอย่างด้วยความจำนน ไม่กล้าโกหกอีก ไม่อย่างนั้นหากโดนจับได้ทีหลังมีหวังเธอโดนกักบริเวณแน่ อย่างน้อยสารภาพก็ควรได้ลดโทษกึ่งหนึ่งตามกฎหมาย หวังว่าพี่ชายคงไม่ใจร้ายกับเธอ

"ศรขอโทษค่ะพี่ยักษ์ อย่าโกรธน้องเลยนะ น้องโตแล้ว และที่สำคัญก็คือเรารักกันค่ะ..."

"เหอะ! แกว่าอะไรนะ รัก?"

"ใช่ค่ะ ศรกับพี่สิงห์ เรารักกัน" ลูกศรพูดเสียงแผ่ว ความจริงตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิงหราชยังรักเธออยู่ไหม เพราะตั้งแต่เมื่อวานเขาก็เปลี่ยนไปไม่สนใจอะไรเธอเลย

"รักกันอย่างนั้นเหรอ รักห่าเหวอะไร! มีแต่แกนั่นแหละที่ใจง่าย โง่โดนมันหลอกให้รักอยู่ฝ่ายเดียว!"

"ไม่ใช่นะพี่ยักษ์ พี่สิงห์ไม่เคยหลอกอะไรศรเลยนะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาดูแลศรดีมาก ๆ เลยค่ะ เอาใจทุกอย่าง"

"แล้วที่แกขอความช่วยเหลือมันเมื่อวานตอนที่โดนพี่ลากกลับ ทำไม่มันไม่ช่วยล่ะ ที่ผ่านมาพี่ไม่รู้ว่ามันใช้วิธีไหนหลอกให้แกตายใจจนเชื่อว่ามันรัก แต่พี่ขอบอกไว้เลยว่าไอ้ส้นตีนนั่นมันไว้ใจไม่ได้! ตาสว่างได้แล้วนะลูกศร"

"พี่ยักษ์มองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่า"

"พี่ไม่ได้มองโลกในแง่ร้าย แกนั่นแหละที่กำลังมองมันในแง่ดีเกินไป"

ตอนคลอดลูกศรแม่เขาไปคลอดกลางทุ่งลาเวนเดอร์หรือไงกันวะ ให้ตาย!

อยากจับน้องสาวมาเขย่าให้หัวสั่นจนสมองไหลฉิบหาย เผื่อขี้เลื่อยจะออกไปบ้าง

"ฟู่ว... ลูกศร แกฟังพี่ให้ดี ๆ นะ พี่จะเปิดเนตรให้..."

ทศกัณฐ์พยายามสงบสติอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านให้แผ่วลงแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวของเขากับสิงหราชว่าที่เกลียดกันขนาดนี้เพราะเรื่องอะไร

"แกจำได้ไหม ที่พี่เคยเล่าให้ฟังว่าฟ้าเคยเกือบโดนข่มขืนตอนสมัยเรียนจากใคร..." ทศกัณฐ์พูดเพียงเท่านั้นแล้วเว้นจังหวะไว้ให้ลูกศรเรียบเรียงความทรงจำของตัวเองได้

หญิงสาวคิดถึงครั้งหนึ่งตอนสมัยเรียนมัธยมปลาย ตอนนั้นพี่ชายเธอเรียนโรงเรียนนายร้อย ส่วนแฟนพี่ชายเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งสองคนเจอกันไม่บ่อยเท่าไร มีวันหนึ่งที่ปลายฟ้าว่าที่พี่สะใภ้ของเธอไปเที่ยวผับกับเพื่อนแล้วโดนวางยาเกือบจะโดนลากไปข่มขืน

เรื่องนั้นเธอจำได้ขึ้นใจ พี่ชายเธอมีวันหยุดกลับบ้านแล้วเขาก็นัดเจอกับปลายฟ้าที่ผับ ทศกัณฐ์เลยช่วยแฟนสาวไว้ได้ทันเวลาพอดี เขากับชายหนุ่มคนนั้นมีเรื่องกัน และหลังจากนั้นทศกัณฐ์พาปลายฟ้าไปโรงพยาบาล เขาให้ลูกศรไปเฝ้าไข้เพราะไม่กล้าบอกที่บ้าน กลัวพ่อแม่ปลายฟ้าจะไม่สบายใจ ทำให้ลูกศรและปลายฟ้าสนิทกันมาจนถึงตอนนี้ แต่ที่ไม่เข้าใจคือเรื่องนี้มันมีอะไรเกี่ยวข้องกับสิงหราชกัน?

"จะ จำได้สิ ละ แล้วไง..." เสียงหวานเริ่มตะกุกตะกัก หวังว่าสิ่งที่เธอสงสัยมันคงไม่ใช่เรื่องจริง แต่คำตอบจากปากพี่ชายทำเอาลูกศรใจหาย

"ไอ้สิงห์คือไอ้ผู้ชายคนนั้น มันเป็นคนวางยาฟ้า" ได้ฟังคำบอกเล่าบวกกับความทรงจำสมัยที่เคยไปดูแลปลายฟ้า คำที่ปลายฟ้าเล่าเธอจำได้ว่าผู้ชายคนนั้นเขาทำอะไรไว้ เธอทั้งด่าทั้งสาปแช่งคนที่คิดทำร้ายพี่สะใภ้เกือบตาย แต่ทำไมตอนนี้ทุกอย่างมันกลับเป็นแบบนี้ไปได้ ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงต้องเป็นเขาด้วย

"พี่ยักษ์... พูดจริงเหรอ?" เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเหมือนคนที่สติเพิ่งหลุดออกจากร่าง

ลูกศรไม่ได้ฟังคำตอบอะไรจากทศกัณฐ์เพราะตอนนี้สมองเธอเอาแต่คิดว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันคืออะไร เขากับเธอที่เจอกันมันเป็นเรื่องบังเอิญหรือเขาตั้งใจ แต่ถ้าหากตั้งใจจะมาเอาคืนพี่ชายเธอ เขาจะทำดีกับเธอมาตั้งเป็นปี ๆ ไปทำไมให้เสียเวลา หากจะทำให้เธอเจ็บแค่ฟันแล้วทิ้งเสียตั้งแต่ทีแรกก็จบแล้ว จะทนคบกันมาทำไมตั้งนาน

...ถ้าไม่รักแล้วมันจะเป็นอะไรได้ อย่างน้อยต้องมีใจให้กันอยู่บ้าง ลูกศรคิดเข้าข้างตัวเอง