ทัณฑ์รักสิงหราช

ผูกปิ่นโต

@ไม่กี่นาทีก่อนหน้า...

"ไอ้สิงห์ เมียมึงทักกูมา" สิ้นเสียงดินบอกสิงหราชจึงผละสายตาจากแก้วเหล้าตรงหน้าแล้วหันไปสบตากับเพื่อน เขาไม่ถามอะไร แต่ดินที่รู้ใจเอ่ยพูดต่อ

"จะให้บอกน้องมันไหมว่ามึงอยู่ที่นี่"

"คิดว่าดีก็ทำไป" สิงหราชพูดจบก็หันไปโอบหญิงสาวสองคนที่นั่งเอ็นเตอร์เทนอยู่ข้างกายมากอดไว้อย่างไม่ยี่หระ

"อย่าลืมถ่ายรูปกูส่งไปให้ด้วยล่ะ เอาหล่อ ๆ เลยนะ" สิงหราชเอ่ยแบบไม่มองหน้าใคร แต่เพื่อนสนิทกลับดูออกว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ สายตาเฉยชาพวกนั้นไม่ได้ทำให้สิงหราชเก็บอาการจากคนที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็กอย่างดินได้

ดินก็ทำตามคำท้าของเพื่อนด้วยความหมั่นไส้ 'มึงปากดีนักใช่ไหม' ดินหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปแล้วส่งไปให้คนปลายสายพร้อมบอกสถานที่และเลขห้องวีไอพีไปให้ลูกศร พร้อมกับอำนวยความสะดวกให้หญิงสาวจนขึ้นมาถึงห้องนี้ได้

เพื่อนสนิทอีกสองคนนั่งรอดูละครฉากใหญ่ของเพื่อนโดยไม่พูดแสดงความคิดเห็นหรือขัดอะไร

แค่รอดูว่าสิงหราชจะสามารถเลวได้ถึงขั้นไหน..

เพียงไม่นานร่างเพรียวสวยเดินเข้ามาในผับชื่อดังด้วยชุดหรูดูดีที่สวมใส่ตั้งแต่เช้า ถึงมันจะไม่ค่อยเข้ากับสถานที่เท่าไรเพราะมันดูแพงมากเกินไป แต่เพราะเธอไม่มีเวลาพอที่จะสามารถเปลี่ยนชุดได้ ใจมันอยู่กับรูปภาพนั้นที่ดินส่งมาให้ หากเมื่อครู่เหาะมาได้เธอก็จะทำ!

กว่าการ์ดหน้าผับจะให้เข้าเธอก็พูดกันแทบตาย ห้องวีไอพีที่สิงหราชและเพื่อนใช้อยู่ไม่ใช่ใครจะเข้ามาได้ง่าย ๆ ยิ่งเธอไม่เคยมาที่นี่ด้วย ดีที่มีดินคอยช่วยส่งคนมารับเธอหน้าประตู และพาเดินมาจนถึงหน้าห้องวีไอพีสุดหรู

ลูกศรไม่รอช้าที่จะเปิดประตูเข้าไป สองเท้าเรียวบนส้นสูงสามนิ้วรีบจ้ำอ้าวไปยังโซฟาที่คนรักของเธอนั่งอยู่โดยมีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลังไม่ห่าง สองมือเรียวของลูกศรยกขึ้นมากระชากกลุ่มผมของผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนตักสิงหราชแล้วเหวี่ยงหล่อนจนกระเด็นออกไปอย่างไม่ไยดี

เสียงหวีดร้องด้วยความเจ็บปวดและตกใจดังขึ้น เมื่อผู้หญิงคนนั้นตั้งหลักได้ เตรียมพุ่งตัวเข้าใส่ลูกศรเพราะโมโหที่อยู่ดี ๆ ก็โดนทำร้าย

"นี่อีบ้า! แกมาจิกหัวฉันทำไม!"

เพียะ!

"โอ๊ย! กรี๊ดดด!" ไม่ทันที่ผู้หญิงคนนั้นจะได้ทำอะไร กลับโดนฝ่ามือหนัก ๆ ของลูกศรฟาดเข้าใส่จนหน้าหัน

"หุบปากแล้วไสหัวออกไป!" ลูกศรยกนิ้วขึ้นชี้หน้าหล่อนแล้วเอ่ยเสียงเย็นจนผู้หญิงคนนั้นชะงักแล้วยอมถอย เพราะดูจากแววตาและอารมณ์ของลูกศรแล้วพอเดาได้ว่าเป็นอะไรกับผู้ชายที่เธอเพิ่งจะคลอเคลียไปเมื่อครู่ เมียเขามาตามแล้วใครจะอยู่ให้โง่!

ชายหนุ่มอีกสามคนในห้องซึ่งเป็นเพื่อนของสิงหราชหันมามองลูกศรอย่างอึ้ง เห็นร่าเริงสดใสแบบนี้ แต่พอถึงทีก็เดือดใช้ได้ ไม่คิดว่าจะเป็นคนไม่ยอมใคร และไม่กลัวอะไรเลยเหมือนกัน

แต่กระนั้นสิงหราชกลับไม่สนใจ ในเมื่อผู้หญิงอีกคนโดนกำจัดออกไปแล้ว เขาเลยหันไปสั่งพนักงานให้เรียกคนมาใหม่ เน้นย้ำมากว่าขอเด็ด ๆ ขาว ๆ นมใหญ่ ๆ เท่าไรก็จ่ายไหว

สิงหราชทำเอาทุกคนในห้องนิ่งงันมองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจ ลูกศรก็เหมือนกันที่หน้าชาเ พราะเขาไม่ใช่แค่ไม่สนใจ แต่มองผ่านเธอไปเหมือนอากาศธาตุที่ไม่มีตัวตนอะไรเลย

"พี่สิงห์ มาคุยกันหน่อยได้ไหมคะ" จากตอนแรกที่คิดว่าจะมาอาละวาด ตายเป็นตาย ตอนนี้ความมั่นหน้ามั่นใจหายไปกับสายตาเย็นชาของผู้ชายตรงหน้า

"จะมาทำไมวะ รำคาญฉิบหาย" สิงหราชบ่นพึมพำ แต่เธอกลับได้ยินชัดไม่ว่าเสียงเพลงจะดังขนาดไหน

หัวใจเธอเริ่มเจ็บปวดมากขึ้น ทั้งที่เพิ่งให้กำลังใจตัวเองไปไม่กี่นาทีก่อนหน้าแท้ ๆ ว่าเขาแค่โกรธ ง้อนิดหน่อยเดี๋ยวก็คืนดีกันแล้ว เธอเคยคิดแบบนั้นจนนาทีนี้ที่เขาพูดคำนั้นออกมา

"พี่สิงห์..." ลูกศรยังคงทำใจกล้าเดินเข้าไปหา

เธอยืนอยู่ตรงหน้าเขา ลูกศรเหมือนคนบ้าที่กำลังเรียกร้องความสนใจจากคนที่ไม่มีใจให้อย่างไรอย่างนั้น จนผู้หญิงหลายคนในห้องต่างหันมามองหน้าเธอแล้วหันกลับไปมองหน้ากันก่อนหัวเราะออกมา พวกหล่อนพูดกระซิบกระซาบกันว่าเธอเป็นบ้าแถมยังหน้าด้านหน้าทน ผู้ชายเขาไม่สนใจยังจะตื๊ออยู่ได้

แต่ผู้หญิงพวกนั้นจะไปรู้อะไร ลูกศรไม่สนใจคำพูดใคร และยังไม่คิดยอมแพ้ เธอคุกเข่าลงตรงหน้าสิงหราชแล้วจับแก้มสากของเขาให้หันมามองหน้าสบตากัน

"คุยกันหน่อยได้ไหม... อ๊ะ!" เขาสะบัดมือของลูกศรออกจนเธอที่คุกเข่านั่งบนส้นสูงไม่สามารถประคองตัวเองได้เซล้มลงไป ไหล่สวยชนกับมุมโต๊ะกระจก ถึงจะไม่แรงมาก แต่ก็สามารถทำให้ผิวขาวเกิดรอยแดง

"ต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ พี่โกรธอะไรศรนักหนา ศรทำผิดอะไรเหรอคะ ช่วยบอกกันหน่อยได้ไหม" ลูกศรร้องไห้ ไม่ได้เจ็บร่างกายมากแต่เธอเสียใจ ทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

"กลับไปซะ! อ้อ.. แล้วถ้าเป็นไปได้ก็เก็บข้าวของเธอออกไปจากห้องฉันด้วยล่ะ รกหูรกตา"

"พี่สิงห์อย่ามาทำกับศรแบบนี้นะ"

"พูดไม่รู้เรื่องหรือไงวะ บอกว่าให้ออกไป!"