Capitulo Diecisiete

2501 Words
Kerin's Walang nangyari, nothing... Hindi binago ng katotohanan na nalaman ko kay Jorge o kay Juanco ang nararamdaman ko para sa sa kanya. "Dapat galit ka, magalit ka kung di dahil sa akin buhay pa sana si Damien. May tatay ka sanang kinalakihan" Iyon ang mga salitang binitiwan niya ng sinabi ko sa kanyang walang nabago, kahit na ganuon ang naging nakaraan nila ng Ama ko. Bakit? Kahit ako ay tinatanong din iyan sa sarili ko pero maliban ang sa nararamdaman ko kay Juanco; it was all in the past. They were all young, in love, and vulnerable and trapped in this twisted World. Lahat sila biktima up to a point where they decided what will their fates be. And Juanco, has been through so much, at nang malaman ko iyon, ilang minuto lang para rumehistro sa akin na wala itong kasalanan, he simply trusted, Anton, the wrong guy. At kung tutuusin, it was Damon and him, na piniling ilagay sa kamay niya ang kapalaran niya, he decided at idinamay nila ang Ama ko. One of these days, Anton will have his karma knocking on his doorstep, I will see to it. At kung pipiliin kong magalit kay Juanco, masisiguro ba sa akin ng puso at isip ko na isantabi ang atraksyong nararamdaman ko rito?... It will not, I assure. At alam kong mas magiging magulo lang, at masasaktan ako kung pipigilan ko ang nararamdamang ito. Kaya I will take this chance, to love the man who once loved my Father and be the loved he so longed for and deserves Kaya matapos ang ilang araw ng kaming dalawa lang sa villa. We decided to keep our relationship discreet. Umuwi kami ng mansyon na parang wala lang nangyari kahit na napakaraming nangyari sa pagitan naming dalawa ni Juanco. Pagkauwi pa nga namin ay anduon na at naghihintay si Anton kasama sina Wes at Benille na nag-uusap ng pumasok kami sa kabahayan. "Are you okay? Ngayon ko lang nalaman nagkasakit ka na kailangan mo ang sariwang hangin upang gumaling, is it that bad, di naman siguro malignant di ba?", Nagpipigil ako ng ngisi, si Juanco naman ay napa side eye sa akin pero seryoso na tila di makapaniwala sa naririnig kay Anton, of course I have to over do it para maniwala ito at lubayan si Juanco noon ng pansamantala. And what happened to Juanco is unfathomable he was drugged and was too limp to function on his own, which was really a chance for me to open to him, thinking I would loose him and for him to open up to me tungkol sa past niya. "I'm fine, Anton", matamlay na wika ni Juanco. Good, that's it shoo the filthy dog away. "The next time na magkasakit ka. I'll take care of you", nagpapa-cute pa itong ngumiti kay Juanco. "So ipagdadasal mong magkasakit akong uli ganuon ba?", asik ko rito. Napatingin nalang ako sa aking gilid, nagpipigil ng tawa habang sina Wesley at Benille na nakarinig rin sa sinabi ni Juanco sa likod, ay nagpipigil din ng tawa, napatago pa ang una sa likod ng huli. "No, it's not like that, babe-", "Hello, Wes, Benille...", tatawagin na sana nitong babe ni Anton ng sumingit si Juanco ng kaway sa dalawa at naglakad patungo rito. Sumunod naman na kaming dalawa ni Anton, he was side eyeing me so I did the same at para mas inisin pa itong lalo ay pinagpag ko ang balikat ko sabay nag dirty finger rito. He was shook, I just smugly smile at him, serves him right sa halos sa mga pagkakataong ginawa ng Diyos na magkita kami ay panay itong ganuon; now it's my turn. Days, weeks almost a month na ang lumipas and we started adjusting to our new normal, which is itong patagong nagkikita at nagkakasama lalo na na kapag nasa loob kami ng bahay. At damn... this is hard. Alam mo iyong dadaming nais kong yakapain si Juanco pero di ko magawa at imbes ay tingnan lang ito. Kung paanong gusto kong dukutin ang mga mata ng mga trainee niya sa bawat araw na binibisita ko siya sa mga trainignsessions niya sa Pacific. My lover is such a beautiful man, minsan too beautiful for his own good, gusto ko nalang talaga siyang itago sa volt ko so I can keep him alone to myself and no one else's na kahit siguro andito ang Tatay ko,.I would defintely compete; Juanco is mine, mine alone pero bago mangyari iyon, may mga kailangan muna kaming ayusin, so that we can soon be official. "Anong ipinunta mo rito, Kerin?", wila ni Anya sabay lapag sa inihanda nitong tsaa sa center table. Nasa condo ako nito ngayon, hindi raw kasi ito nagpupunta sa mga shoots niya, something must be wrong with her. Pinasadahan ko siya ng tingin; ang noong maliwanag nitong kompleksyon ngayon ay namumutla na, magulong nakatali ang buhok at may itim sa ilalim ng mata. Pansin kong nananaba ito and her... belly seems bloated. Pansin ko na ito noon pa man, pero hindi ko na pinalaki pa, until now. Daling itinakip nito ang dalawang kamay sa tiyan niya, at naupo. Nakayuko lang ito at hindi nakatingin sa akin ng deritso. "Nagpunta ako rito para kausapin ka tungkol sa nangyari, pero hindi ko inaasahan na makikita kitang ganito. It seems like I now know why you wanted marriage..." "Hindi ko naman na maitatago di ba?" "That's not my child, hindi kita kailanman ginalaw. The Leo guy, kanya ba iyan?" "Hindi... it's... one of them", Naiingat ko ang ulo at malalim na napabuntong-hininga. "Kung ganun sa kanila mo ipaako, wag sa akin" "Mamamatay nalang ako" "Anya..." "I want a life with Leo, pero ikaw ang safest option. Sinabi ko sayo ang lahat ng baho ko, pero nirespeto mo pa rin ako. You are who I want now, para sa bata" "Hindi kita pwede pakasalan, Anya" "Sinabi ko na di ba? Kahit sino ang gustuhin mo, basta't ako ang papakasalan" "I can't have that, I'm sorry" "You must really be in love", wika na nito na para bang naamoy niya sa akin iyon. Tumayo na ako at inayos ang suit. "Bore the child in secret, ako na ang bahala. This will be a help from a friend but I can't marry you" "Don't you want my Grandfather's help now?" "I still do, but I realize it's not worth it. So thank you for the time, I also gave you the publicity you needed", sagot ko rito bago tuluyang umalis ng condo ni Anya. Habang palabas ng building ay napa-isip tuloy ako sa sinabi ko kay Anya tungkol sa batang dinadala nito na kahit kailan hindi pumasok sa isipan ko, na hindi ko inaasahang gagawin ko at iyon ay ang maging responsable para sa buhay ng isang bata, isang bata na ni hindi ko nga kadugo. "A baby... Juanco and me", naibulalas kong bigla. It would be a sight to behold. Hahanap na lang ako ng tsempo kung kailan ko ipapaalam kay Juanco ang tungkol doon. Now, Anya has to be discreet too. Juanco's Tumilansik ang tubig sa bathtub paglingon ko kay Kerin na nakasandal lang doon, ang dalawang kamay nito sa gilid ng bathtub. "Nakipaghiwalay ka kay Anya?" "Of course, I have you now, Moo. Having her would be troubling for me" "You- wai- ah?, um? what?", pabago-bago ang ekspresyon ko sa bawat salitang aking binagkas. Di maproseso ng utak ko kung saan ako magsisimulang magtanong sa kanya. Kung sa paano ito nakipaghiwalay kay Anya o kung sa anong ibig sabihin nito sa tawag niya sa aking ano? Moo?! "What did you just call me?", I choose the latter para itanong. "Moo; a call sign. Wesley said it means 'my one and only. Isn't it cute?", lihim akong napangiwi. "No.", walang hisitasyon kong sabi, dama sa boses ko ang disgusto. Itinaas nito ang sarili sa pagkakasandal sa bathtub. "Why, okay, tatawagin lang kitang ganun kapag tayong dalawa lang, gaya ngayon" "Malapit na ako sa Forty's ko Kerin, tanginang 'moo' yan" "Then darling, no babe that would be nice" "Haa, okay ayos na iyan", pagsang-ayon ko para matapos na. Hindi naman sa ayaw ko ng mga tawagan but it just irks me, na ganuon na pala ako katanda para sa mga tawagang iyon. Tatayo na sana ako sa bathtub ng hilahin ako nito pabalik. "Saan ka pupunta?" "Tapos na ako" "No, stay for a while I want to cuddle you more", at niyakap na nga ako nito sa likod. Napakalamig ng tubig pero napakainit ng katawan namin sa isa't-isa. I smile at his warmth. "Have you had a boyfriend matapos ang nangyari?" "Wala, isinarado ko na ang puso ko sa mga bagay na iyan. I lived through surviving, Kerin. Alam naman natin kapag ganun, we should safeguard our hearts" "Di mo na kailangan gawin iyan ngayon" "How about you? Sa tingin mo talaga, we will work?" "Di ko alam..." "Kerin! Minsan talaga nakakalimutan kong bata ka pa" "Geesh! Pwede ba iniinis mo na naman ako... Pero for real, wala pa akong nakilalang tao, na kagaya mo. You stir me, wala na akong hold sa convictions ko. That's when I realize na gusto kita but I tried to stir away from that attraction but I...", siniksik nito sa aking leeg ang mukha bago tinapos ang sasabihin. "I cant help myself when I'm near you. Ang galit ko kapag kausap mo si Amir, that... that kiss you shared with Anton" Napadilat ako at nilingon ito, ang mukha ni Kerin ay parang batang inagawan ng candy. "Nakita mo kami?" "Nasa labas kayo ng mansyon. Of course, makikita ko kayo" "Oh, ginawa ko lang naman iyon para umalis na siya" "May nangyayari ba sa inyo?", umangat ang mukha nito, his face clouded. "Wala", bilis kong sagot dahil wala naman talaga "Maging honest ka sa akin", hinarap nito ang mukha ko sa kanya, hinawakan ko iyon. "Wala nga kasi! Ayoko, at hindi ako mapipilit ni Anton, kinukumbinse pa niya ako. It would be a wrong move to jump on me" "Good", ibinalik nitong muli ang ulo sa balikat ko. "But wait ..." , my brow flinched. Inalis ko ang ulo nito sa oagkakadantay sa aking balikat, tumayo at muling naupo pero nakaharap na rito, saka ito hinawakan sa mukha , I press my hands until he pouts. "About Anya?...", pagpapa-alaala ko rito. "Shinabi kho na wola na kahmi", sabi pa nito sa distorted na salita dahil sa naka-pout siya. "Hindi mo dapat basta-bastang hiniwalayan siya. Ano nalang sasabihin ni Mr. Del Valle", tinanggal ko ang kamay sa kanya. Hinuli naman nito iyon, he is now playing with it, underneath the water. "Well, hindi siya ang niligawan ko" "Kerin, technically speaking, niligawan mo si Anya to be on his good side, at ngayon wala na kayo" Lumiyad ito palapit sa akin, inikot ang kamay sa aking likod at dahan dahan akong pinapalapit sa kanya. Malaki ang bathtub kaya nakagalaw ang aking mga hita sa ilalim ng tubig na ngayon kaya ngayon ay nakaupo na ako sa mga hita nito, ang aking mga kamay sa kanyang balikat. He leaned much closer, smelling me, nakapikit pa ang mga mata nito "I don't care anymore if they're to accept me, I will simply just prove to them that I am as capable as Jorge. If it means I can now finally have you on my side", pagdadahilan niya, sabay gawad ng mga mumunting halik sa aking dibdib, sa peklat na gawa ng nangyari. He kissed it with tenderness, na para bang mawawala iyon sa katawan ko. Tiningala ako nito, pakiramdam ko ay namula ang aking pisngi sa natutunghayan ko ngayon. Matapos kasi nitong halikan ang aking dibdib, he is now licking it and now started sucking it. "K-kerin aah!", napaliyad ako sa sarap ng ginagawa nito. Patuloy lang ito sa kamyang ginagawa, patuloy lang din ako s aphdama ng mga sanay nitong dila at labi sa akin hanggang maramdaman kong itataas na sana ako nito, kaya sa aking gulat ay natabig ko wine na nasa gilid nito ng aking kamay. "Ayos lang ho ba kayo riyan, Juanco?", boses iyon ni Liam. Nagtinginan kaming dalawa ni Kerin, pero kalmado lang ito habang ako naman ay hindi. Napaupo nalang kaming muli sa bathtub. "f**k! Bakit andito siya sabi ko ay hintayin akong bababa", impit kong wika. "Ang tagal niyo po kasi bumaba Sir Juanco, akala ko di na naman kayo kakain kaya ako na ang nagdala ng pagkain ninyo", sagot nito na para bang narinig ako. "Ayos lang ho ba kayo Sir, nakarinig kasi ako ng kalabog" "Ayos lang wag kang papasok!", tumayo na ako at inabot ang roba na itatabing sana sa akin ng kunin iyon ni Kerin. "Don't leave, hayaan mo nalang siya aalis rin yan", he then proceed in kissing my lips at innalsa na naman ako at idinantay sa vanity doon. Marahas nitong ginagawa iyon, nakasagi pa ito ng ilang bote ng lotion. "Kerin, dahan dahan naman aah!", malakas akong napaungol ng hawakan nito ang harap ko sabay lamukos ng aking puwetan. "Sir? Nadulas ho ba kayo?! Diyos ko, tatawag ako ng security!", tila nagpanting ang aking tenga sa narinig. Sigurado ako na pipilitin nilang bukas ang pinto, no, Kerin. Pinaghahampas ko na ito pero tila wala lang iyon dito at patuloy sa ginagawa. "K-kerin, s-stop?", I was feeling pleasure. "Chill, hindi nila susubukang buksan iyan. Andito ako!", napakagat labi ako at malakas na pinikot ang n****e nya sabay kagat sa dibdib nito. "Aaw! What was that for?" "G-ago aah! kaba? Bathroom ko aah to!", "It's my house, so technically, it's mine" "Sir Juanco?!", rinig ko ang boses ni Amir sabay ang malakas na kalabog ng pintong pinipilit nilang pasukin. Hindi ako makasigaw because I was on the verge of coming, tinakpan ko nalang ang aking bibig hanggang sa narating ko na iyon, lupasay akong napahiga sa dibdib ni Kerin na dali namang pinahid ang likido na lumabas sa akin. Tiningnan ko ang mukha nito, he is smiling, this f*****g asshole, natutuwa pa talaga ito napayuko nalang akong muli sa dibdib nito, rinig ko pa rin ang pagpipilit na mabuksan ang pinto at nang sa huli, sabay ang malakas na pagbukas ng pintuan at ang pagdantay ng roba sa aking katawan upang ibalot ako. Mahigpit akong niyakap ni Kerin habang gulat na gulat na nakamasid sa amin si Amir at Liam. Ang una ay gulat na nakahawak sa doorknob habang ang huli naman ay naksa likuran nito. Walang kahit among salitang namutawi hanggang sa may kung sinong pumasok, si Benille iyon, he simply look at us, napahalukipkip, and then he smiled. Nang may yapak na naman ang sumunod na pumasok, at kainin na sana ako ngayon ng lupa ng ang sumunod ay walang iba kundi si Wesley. Kinurap-kurap pa ang mata nito ng paulit-ulit; ang mukha ng mga ito ay hinding-hindi ko makakalimutan. Ang mga mukhang nakakita kay Kerin na hubo habang nakayakap sa akin na hubo rin sa ilalim ng roba na yakap yakap nito. There is no getting away with this, bukong-buko na kaming dalawa!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD