Nagkakasiyahan na ang lahat. Wala akong magawa kung hindi ang tingnan na lamang ang mga ito sa sulok habang si Elias ay hindi na talaga ako iniwan. Kanina pa tingin nang tingin si Francisco sa gawi ko na para bang gusto nitong lumapit sa akin pero hindi nito magawa sapagkat nakabuntot lagi ang kapatid ni Elisa. Sa isip-isip ko ay malaki ang naitulong ni Elias sa akin. Ayaw ko ring mapag-isa at makausap muna si Francisco. As much as possible ay hindi ako magsasalita at hindi ako iimik. Hanggang sa ang mayapa kong pananahimik ay binulabog ng isang grupo ng mga kababaihan.
"Elisa?" mahinhing tawag ng isang babae sa akin. Hindi ko siya kilala kung kaya tiningnan ko na lamang siya mula ulo hanggang paa. Sa mukha pa lang ng isang ito ay masasabi kong mukhang may hindi siya magandang pag-uugali
