ในตอนเช้าเซี่ยเหลียนต้องเข้าวังไปรายงานเรื่องราชการแต่เช้าก่อนออกไปเขาหันไปมองห้องของเยี่ยเอ๋อที่ภายในห้องยังมืดอยู่ จากนั้นเขาจึงเดินออกไป พร้อมกับถอนหายใจออกมาคำพูดของนางในตอนดึกที่ผ่านมาเหมือนกับว่านางนั้นได้ตัดเยื่อใยจากเขาไปเสียแล้วแต่ก็ต้องอดทน เขาต้องได้นางคืนกลับมาเหมือนเดิมอย่างแน่นอนตอนนี้นางอาจจะยังไม่พร้อมคิดได้เช่นนั้นเขาก็ขึ้นรถม้าและรถม้าก็ค่อยๆเคลื่อนตัวออกไป
หลังจากนั้นไม่นาน เยี่ยเอ๋อตื่นขึ้นหลังจากที่นางได้คุยกับเซี่ยเหลียนในตอนกลางคืนที่ผ่านมา นางพยายามคิดทบทวนทั้งคืนเกี่ยวกับเรื่องที่นางไปนอนกับเขาได้อย่างไร ตอนนั้นนางผิดเองที่หลงเขาจนหน้ามืดตามัวร้องไห้อ้อนวอนบิดาจนบังคับให้เขาต้องแต่งกับนาง ความสมหวังดังใจในตอนนั้นทำให้นางหลงดีใจอย่างมากมายที่ได้ทุกอย่างมาครอบครองแต่นางกลับไม่รู้เลยว่านั่นจะเป็นสิ่งเดียวที่นำนางไปสู่จุดจบของชีวิตอาจเป็นเพราะความไร้สติของตัวเองด้วย
