เมื่อบิดาของเยี่ยเอ๋อคุยข้อราชการเสร็จเรียบร้อย อวี้ซินเสวียนเดินออกมาพอดีและพบเยี่ยเอ๋อกำลังนั่งมองดูลูกชายของนางเล่นอยู่ เขาไม่รอช้าเดินเข้าไปหานางกับลูกทันที นั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องการและอยากจะพบเจอทักทายนางมานานแสนนานแต่ก็ไม่รู้จะเข้าหาอย่างไรข่าวพยายามทำใจให้นิ่งและเดินเข้าไปหานางในทันที
มือสองข้างไขว้ไว้ด้านหลังพร้อมกับรอยยิ้มที่อ่อนโยน เขาเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหลังของนาง โดยที่นางยังไม่รู้ตัวจากนั้นเขาก็เรียกนางขึ้นด้วยเสียงอบอุ่นนุ่มทุ้มดังกังวาล
"เยี่ยเอ๋อ" เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้นางที่นั่งเท้าค้างมองดูลูกชายวิ่งเล่นไปมาด้วยรอยยิ้ม นางหันมาตามเสียงเรียก ดวงตาของนางเบิกกว้างและยิ้มออกมาทันทีที่เห็นคนที่ยืนด้านหลังเป็นคนที่อยากจะทักทายพูดคุยตามประสาคนรู้จักและไม่ได้เจอหน้ากันมาหลายปี
" ซินเสวียน..ไม่สิ! คารวะรองแม่ทัพอวี้" นางลุกขึ้นและรีบย่อตัวลงคารวะเขาในทันที
"ไม่ต้องมากพิ
