ในตอนเช้า เยี่ยเอ๋อนั่งมองอาเยี่ยที่วิ่งเล่นไปมา นางไม่เคยได้สนใจเขาในทุกอิริยาบถแบบนี้ วันๆเอาแต่ตามติดเซี่ยเหลียนจนลืมมอบความสุขให้กับลูกของนาง
เยี่ยเอ๋อนึกถึงใบหน้าของอาเยี่ยในวันที่นางตาย น้ำตาของเขาทำให้นางเจ็บปวดยิ่ง อาเยี่ยของนางช่างเป็นเด็กดีเสียจริงทั้งๆที่ไม่เคยได้รับความรักความอบอุ่นจากบิดาและมารดาอย่างนางเลย
กลับเป็นนางที่ดึงเอาเด็กน้อยอย่างเขาเข้ามาเป็นตัวล่อให้สามีกลับมาหา ที่ผ่านมานางช่างโง่เขลายิ่งนัก อาเยี่ยที่วิ่งเล่นไปมาอยู่ๆเขาก็หกล้มและร้องไห้ออกมา ทำให้เยี่ยเอ๋อตกใจและจะลุกวิ่งออกไปหาเขา อยู่ๆอาเยี่ยก็ถูกอุ้มขึ้นมา
"พี่อวี้!" เยี่ยเอ๋อตกใจที่อยู่ๆเขาก็เข้ามา
"อาเยี่ย เด็กดี ไหนท่านลุงขอดูซิ เจ็บมากขนาดไหนนะ" อาเยี่ยที่ร้องไห้อยู่ๆก็หยุดร้องทันทีแล้วรีบกอดคอของซินเสวียน
เยี่ยเอ๋อรีบวิ่งเข้ามาถกขากางเกงของอาเยี่ยขึ้น หัวเข่าถลอกมีเลือดไหลออกมา
"เสี่ยวเจี
