Trevor is looking at me as if I did not normal. I'm only pulling him up to the bed. Kanina pa siya natutulog at kung hindi ko pa siya ginising malamang masarap pa rin ang tulog niya hanggang ngayon. Mukhang napagod siya kagabi para mapuyat ng ganito.
Usually, maaga siya nagigising at nagpeprepare na ng susuotin niya sa trabaho niya. But now, he did nothing. Nakahiga pa rin siya sa kama namin hanggang ngayon. Hindi pa nga siya nakakapag toothbrush at hilamos man lang.
"I'm sad."
"Why are you sad?" I asked him.
"You're always leaving me to bed early."
"Anong nakaka-sad doon? Alam mo namang kailangan ko tumulong sa kusina para sa pagluto ng almusal."
"Hindi man lang tayo makapag cuddle kahit ten minutes." He pouted. Now he's acting like a child.
"Cuddle? You hate cuddles."
"No! I
