MAY LUNGKOT SA MUKHA ni Lyra nang muli niyang dinilat ang kanyang mga mata. Isang araw palang siya sa kuwartong ito ay samu't samong katanungan na ang gumugulo sa kanyang isipan. Bakas na bakas pa rin sa kanyang mukha ang labis na pag-aalala para sa kanyang mga kapatid. Wala siyang ideya kung ligtas ba ang mga ito ngayon? Kung kumain ba ang mga ito?
Lihim na ipinangako ni Lyra sa kanyang sarili na mag-iipon lang siya ng konting lakas, tatakas siya sa bahay na ito. Lihim na rin niyang pinag-aaralan ang bawat detalye sa silid na kinaroroonan niya. Nagsisimula na rin siyang magplano ng dapat niyang gagawin.
Tanghalian nang hatiran si Lyra ng pagkain ng kasambahay ni Agustin. Pero hindi niya iyon masyadong kinain dahil sa labis na pag-aalala. Wala na siyang lagnat pero bahagya pang kumikir
