“I'm sorry, Baby. Pangako, hindi na mauulit, okay?” Hindi maampat ang luha ni Lea sa pagpapaamo sa anak na umiiyak pa rin.
Nasa sariling kotse na sila ngunit hindi pa rin niya mapatahan ang anak.
“Why did you left me alone in the middle of the park! I hate you because you lied. I hate you!” nagdaramdam na sabi ni Leandro sa pamamagitan ng pag-iyak.
“I am sorry na, please. Do you want ice cream or something sweet? Mommy will buy for you, as many as you want.” sinubukan pa rin ni Lea na suyuin ang anak ng kung ano ano sakaling mapatahan niya ito.
Napangiti si Lea dahil unti-unti ng humihina ang pag-iyak ng anak hanggang sa maging hikbi na lang ito. Inayos niya ang upuan ng anak saka nilapat and seat belt. Hindi siya makakapag-maneho kapag umiiyak si Leandro at baka sa sama ng loob ay al
