The queen weakness

CHAPTER 02

CYRENE POINT OF VIEW

"Miss ko na kayo!" bungad ni mom sakin pagkasagot ko ng tawag niya sa skype. malaki ang ngiti sakanyang mga labi.

"Your so chessy mom!" sagot ko at nandidiri siyang tiningan. I saw her eyes rolling as if na hindi nya nagustuhan ang inasta ko. I rolled my eyes too.

"Nakakatampo ka! Yon kuya mo? Nasaan?" sunod-sunod na tanong niya kaya napahinga ako ng malalim at tumayo mula sa pagkakadapa sa kama. alas-dose ng magising ako dahil sa tunog ng skype ko and I'm not sure kung gising pa ba si kuya this time.

"Wait," sagot ko at mabilis na sinuot ang tsinelas ko. mabilis akong pumunta sa dorm nila kuya. bawal ang mga babae sa dormitory nila. magkahiwalay kasi ang mga babae sa lalaki but, I have a plan.

I'm not a Queen for nothing.

Pumunta ako sa likod ng boys dormitory at tiningan kung saan pwedeng umakyat ng makatapat ako sa dorm room ni kuya. ang alam ko ay may kasama si kuya sakanyang dorm.

"Mukhang naiintindihan ko na ang gagawin mo," nakangising wika ni mom na kinangisi ko na lang rin.

"Hold on mom," sabi ko and I saw her nodded her head. tiningan ko ang bulsa ko kung may butas ba ito pero wala naman kaya doon ko muna nilagay ang phone ko at mabilis na umakyat sa punong nakita ko. tanging sanga lang ang kinakapitan ko, kapag hindi ka sanay ay siguradong malulula ka sa taas nito pero sanay na ako dito. gawain ko na ito kapag nakasarado na ang gate ng mansyon namin sa japan at ang pinagkaiba lang ay gate 'yon pero mas mataas 'yon kumpara sa punong ito.

Nakita ko si kuya na kausap ang karoom-mate niya.

"Kuya!" mahinang sigaw ko at tama lang para marinig niya. nakita kong sabay silang napatingin sa gawi ko. mabilis na lumapit si kuya at binuksan ang bintana ng dorm nila at mabilis niya akong pinapasok roon.

"Anong ginagawa mo dito?" bulong na tanong niya. kinuha ko ang phone ko sa bulsa ko at nakita kong naghihintay pa rin si mom.

Binigay ko kay kuya ang phone kaya agad niyang tinanggap ng makita si mom.

"Yan kapatid mo talaga! Ang talino!" puri ni mom mula sa kabilang linya at pumalakpak na parang bata. napaismid na lang ako sa nakita pero nanatiling walang emosyon ang makikita sa mukha ko.

"Yea," wika ni kuya at napatingin sakanyang kasama na kung hindi ako nagkakamali ay ang karoom-mate niya. "Si Lucas nga pala." pakilala niya sa kasama niya. tipid akong tumango samantalang ngumiti naman ng malawak ang binata.

"Ang ikli ng naging sagot mo anak ha, But anyway highway, Introduce me to that guy." humagikgik si mom habang tumataas baba ang dalawang kilay. napabuntong hininga na lang kaming dalawa ni kuya.

"Isusumbong kita kay dad mom, pati mga teenager ay hinu-hunter mo!" suway sakanya ni kuya habang nakasimangot, kumunot ang noo ko. mukhang close na sila kuya at 'yon Lucas kaya nakakapagpakita na siya ng ibang emosyon. mukhang compartable sila sa isa't isa.

Ngumuso si mom at parang tutang napagalitan ng kanilang amo, "Joke lang, anak." she said.

Sandali pang nag-usap sila kuya samantalang ako ay umupo na lang muna sa inuupuan ni kuya kanina pero medyo malayo doon kay Lucas. maya-maya ay pinatay na ni kuya ang tawag at tiningan ako.

"Pasalamat ka at hindi pa ako tulog, kasi kung ginising mo ako habang natutulog ako ay hindi ko na alam kung ano pa ang gagawin ko sayo," he said.

"Yon lang 'yung? papagalitan mo siya dahil dun pero hindi mo siya papagalitan sa ginawa niyang pagakyat?" singit ng karoom-mate ni kuya.

"No, I trust her." wika ni kuya na siyang kinangiti ko ng palihim. bumuntong-hininga ang kasama ni kuya sa dorm bago ako hinarap.

"Hi miss, Lucas Samuel Drigo is my full name!" masiglang pakilala ng lalaking kaharap ko. nakita ko ang kakaibang kislap sakanyang mga mata na agad rin nawala and that time, I know, I'm not hallucinating.

Today is the second day of school

Four na ako nakatulog kagabi kaya naman ay malaki ang aking eyebag ngayon. hindi na ako nakatulog kagabi at hindi ko alam kung bakit.

"Uy!"

Tamad kong nilingon ang taong nambubulabug sakin ngayon araw and guess what? It's Lucas! Room mate ni kuya pero ang hindi ko maintindihan ay kung bakit ako ang binubulabug niya? Ang aga-aga at masisira yata ang araw ko. I hate noisy people. hindi ko siya pinansin at nagpatuloy na lang sa paglalakad.

"Sa section A ka, diba?" tanong niya pero nanatiling walang emosyon at seryoso ang mukha ko. nakita kong napanguso siya. I sight at dahan-dahan tumango.

"How did you know?" I ask him. baka mamaya isa siya sa mga stalker ko at hindi ko lang napapansin.

"Nope, I'm not your stalker but soon to be your stalker." agaran sabi niya na kinasalubong ng mga kilay ko. mind reader ba siya? "And I'm not a mind reader," sinamaan ko siya ng tingin dahil sa tinuran niya. I heard him chuckled a little bit. "At nalaman ko 'yan dahil sa kuya mo, he told me about you." sabi niya kaya napataas ang mga kilay ko.

Alam kong malamig makitungo si kuya lalo na kapag nasa crowd siya pero kapag compartable siya sa isang tao o kilala niya ang taong 'yon. magiging madaldal na siya, sadyang hindi lang talaga siya showy person, and actually, kaming magkakapatid ay hindi talaga showy.

Kung magiging sweet ka sa isang bagay ay parang napakacringe.

Hindi ko na lang sinagot si Lucas at diretsong naglakad. inaantok pa rin ako at wala sana akong balak pumasok kung hindi lang ako pinagbantaan ni kuya. nakakainis 'yon, may pang-blackmail siya sakin!

"Sabay na tayo," wika ni Lucas na nasa tabi ko at kasabay kong naglalakad. hindi pa tumutunog ang bell and good thing dahil hindi kami mala-late.

"What?" kunot noong tanong ko. nakita ko naman na napahimas siya sakanyang batok na parang nahihiya. binigyan niya ako ng maliit na ngiti.

"Same section kasi tayo," wika niya habang pahina ng pahina ang kanyang boses. mukha nga talaga siyang nahihiya sakin. pabiro akong napairap sa ere.

"Halika na nga," aya ko at halatang nagulat siya but, I don't mind it. hinila ko na lang siya papuntang classroom.

Somewhat, hindi ko alam, pero ang gaan ng loob ko sakanya.

Nakarating kami sa tapat ng classroom at halos magkandapa na kami kanina kakatakbo para lang humabol ng klase dahil bigla na lang nagbell. kahit anong gawin namin, late pa rin kami.

Ibang teacher ang nasa harapan at mukhang mabait ang isang ito hindi kagaya kahapon kaya napapanatag ako.

"Pumasok na kayo," she said and smiled a little.

Tumango lang ako at bahagyang humiwalay kay Lucas. nauna akong pumasok at naramdaman ko ang ginawang pagsunod ng binatang nasa likod ko. tumahimik ang boung klase. pumunta ako sa pwesto ko at humalukipkip roon.

Nagulat ako ng bigla na lang may tumabi sakin. linginon ko ito at nakita ko si Lucas na titig na titig sakin habang may maliit na ngiti sakanyang mga labi. umirap lang ako.

Naramdaman ko ang isang matalim na tingin kaya nilibot ko ang tingin sa loob ng classroom pero bumagsak ito sa lalaking sobrang sama ng tingin kay Lucas. salubong ang mga kilay nito. nagtama ang mga mata namin at nakita kong umiwas siya ng tingin habang namumula ang kanyang mga tenga.

Zyron...

"Halika na! Sabi ni Chris na sabay na raw tayong tatlong mag-lunch!" hindi ko pinansin ang lalaking kanina pa humihila sa'kin para pumunta ng cafeteria.

Nakakainis ang isang ito. opposite namin siya nila kuya sa sobrang daldal niya. nagiging madaldal lang naman si kuya pagdating samin.

"Bilis na!" patuloy pa rin siya sa pangungulit sakin habang nakadukduk ako sa lamesa ng aking upuan.

Wala ng mga studyante sa loob ng classroom at tanging ako, si Lucas, si Dave at ang mga kaibigan nito ang natira.

"Don't disturb her," rinig kong usal ni Zyron at bigla na lang tumahimik kasunod nito ang tunog na parang nagsusuntukan. umangat ako ng tingin at sumandal sa upuan na inuupuan ko habang nakahalukipkip.

Guess what? Nagsusuntukan sila Lucas at Zyron, ano bang pinagaawayan ng mga ito at nauwi pa sila sa suntukan?

Boring saka gutom na ako.

I rolled my eyes at tumayo na mula sa pagkakaupo. mukhang walang balak tumigil ang dalawa samantalang ang mga kaibigan naman nitong si Zyron ay nanonood lang na parang natutuwa pa sa nangyayari.

"Stop," malamig na wika ko na dahilan para matigilan sila at sabay na napatingin sakin habang nanlalaki ang mga mata. umismid ako at hinila si Lucas.

"Kakain na tayo as what you said, Right? So, What are we waiting for? Let's go!" wika ko at akmang hihilain na siya papuntang cafeteria ng may mga kamay na humawak sa kabilang kamay ko.

"Hey? Pwede bang sumabay ng lunch?" tanong niya na naging dahilan para tumaas ang mga kilay ko.

"Hindi pwede," malamig kong tugon at nakita kong napanguso siya na parang bata.

"Please?" he pleased. mukhang pursigido siyang sumabay kumain samin. napahinga na lang ako ng malalim at mariin siyang tinitigan bago ako dahan-dahan tumango.

Nandito ako sa gate ng school ngayon at hinihintay na dumating si kuya. hindi pa yata tapos ang klase niya. tumawag si mom kanina at may family dinner daw kami kasama sila Gysele and Hanna with their parents, kakauwi pa lang nila Hanna at kaunting celebration na rin raw. wala ng masyadong mga studyante ang naririto at pinagpapasalamat ko pa 'yon.

I hate attention's and also attention seeker.

Nakita ko sa hindi kalayuan si kuya na naglalakad with Lucas. gusto kasi makilala nila mom and dad ang kaibigan ni kuya, and they happy for kuya. ngayon lang ito nagkaroon ng kaibigan, I mean, may mga kagrupo kami na close niya pero hindi niya talaga kino-consider ang mga 'yon as a friend.

"Kanina ka pa?" tanong niya. umiling lang ako at hindi na nagsalita. maya-maya ay may humintong puting van sa harapan namin at halata ang gulat sa mga mata ni Lucas.

"S-Sainyo 'yan?" tanong niya habang nakaawang ang mga labi na nakatingin sa van na nasa harapan namin.

Napairap ako, "Obviously." I sarcastic said at nauna ng pumasok. "Itikom mo ang bibig mo dahil baka pasukan 'yan ng langaw," pangaasar ko at wala sa sariling tinikom naman niya ang kanyang bibig. natatawang sumunod pasakay naman sakin si kuya.

"Hoy Lucas, Tara na!" mahinang sigaw niya kay Lucas na nagpabalik sa realidad nito kaya mabilis itong sumakay sa van at siya na rin ang sumarado ng pinto. mukhang ngayon lang siya nakakita ng van katulad nito, hindi ba sila mayaman?

Senenyasan ko si kuya na magpalit kami ng pwesto dahil ako ang tatabi kay Lucas. binigyan niya ako ng nakakalokong ngiti habang may mapangasar na mga mata na kinairap ko na lang. halatang nagulat si Lucas ng tumabi ako sakanya.

Ngayon lang talaga ako makikipag-interact sa isang tao na hindi ko talaga kilala.

"B-Bakit?" kumunot ang noo ko. halata sa boses niya ang kaba at kahit malayo ako sa dibdib n'ya ay rinig na rinig ko pa rin ang lakas ng t***k ng puso niya. what is that?

"Wala naman," sagot ko. "Are you excited?" tanong ko naman. mula sa paglalaro niya sa mga daliri niya ay napaangat siya ng tingin.

"Excited? Saan?" balik tanong niya at inosente na nakatingin sakin. mukhang masyado naman inosente ang isang ito. mukha siyang walang alam sa mga bagay-bagay.

"Are you... excited to see our mom?" tanong ko habang mataimtim na nakatingin sakanya ang mga mata ko. nakatitig lang ako sakanyang mga mata. ang gaganda ng mga itong pagmasdan.

"O-Oo but at the same time, kinakabahan." halata nga sa boses niya ang kaba.

"Don't be," napatawa ako ng mahina. "Hindi naman sila nangangagat." dugtong ko. nakita kong nakatitig lang siya sakin habang may kislap sakanyang mga mata. unti-unti akong tumigil sa pagtawa at napaayos ng upo habang kunot ang noong nakatingin sa lalaking kaharap ko. "B-Bakit?" tanong ko at nakita ko naman ang pagngiti niya ng maliit.

"Tumawa ka," sa sinabi niya ay doon ko lang narealized ang nagawa ko. dahan-dahan akong napaiwas ng tingin. narinig ko ang halakhak ni kuya na parang natatawa sa naging reaksyon ko. ang boba ko naman pala!

I'm feel comfortable with him, hindi ko alam kung bakit, I find him a kuya material. naalala ko sakanya ang kapatid pa namin nila kuya na nawawala. kung pagbabasehan ay pangapat anak lang ako at ang pangalawang anak ay nawawala.

Nakarating kami sa mansyon. huminto ang van sa harapan ng amin mansyon. sabay-sabay kaming bumaba nila kuya at bumungad samin at sankatutak na mga guards at maid na sabay-sabay yumuko ng makita kami nila kuya.

"Buenas tardes señorita y señor," pagbati ng lahat habang mga nakayuko pa rin. lumapit sakin si Lucas at bumulong. (Good afternoon miss and mr.)

"Ano raw sabi?" palihim akong natawa.

"Good afternoon raw," I whispered back at hindi nakatakas sakin ang pagnguso niya habang nagkakamot ng kanyang batok.

Lahat ng mga maid na madadaanan namin ay yumuyuko. ngayon na lang ulit kami nakauwi dito.

"Bienvenidos señor y señorita, y que tengan un buen día con nosotros invitados." sabi samin ng isang maid na lumapit. (Welcome back ms and mr, and have a nice day with us, a guests.) yumuko siya at ginaya kami papuntang dining room dahil nandun na raw ang lahat at kami na lang ang hinihintay. muling lumapit sakin si Lucas.

"Ano ulit sabi?" tanong niiya ng pabulong na dahilan para mapabuntong-hininga ako. saan ba galing ang isang 'to? para siyang galing sa bundok. hindi pa ba siya nakakarating ng spain?

"Maligayang pagbabalik raw para samin at magandang araw raw." bulong ko pabalik.

Nagaalinglangan siyang napatingin sa maid na nakatingin na rin sakanya. nahihiyang napakamot siya sakanyang batok.

"A-Ah, Salamat."

Kumunot ang noo ng amin maid at mukhang hindi naiintindihan ang sinasabi ni Lucas na dahilan para muli akong magpakawala ng buntong-hininga. karamihan ng mga tauhan nila dad or should I say ay namin, puro mga galing sa españa.

Feeling ko mas-stress ako sa dalawang 'to.

"El te lo agradece," walang emosyon na sabi ko sa babae. tumango naman s'ya at yumuko para pagbuksan kami ng pinto sa dining area.

Hindi ko man lang namalayan na nandito na pala kami. tumabi si kuya sakin.

"Kamusta ang pagiging translator?" halata sa boses niya ang pangaasar. sinamaan ko siya ng tingin at inirapan. nauna akong pumasok at naramdaman ko ang ginawang pagsunod sakin ng dalawa.

I was shocked when I saw them...

"Abuela! Abuelo!" tawag ko sa kanila at sabay naman silang napalingon samin. good thing na walang maid o tauhan nila dad. lumapit ako sa kanila and I hugged them.

"How's my grand daughter?" grand mother asked. I giggled.

"Siya lang kakamustahin niyo?" nakabusangot ang mukha ni kuya habang umiirap ng palihim na siyang kinatawa nila grandpa and grandma.

"Well, How are you my grand son?" tanong ni grandma dito. narinig ko ang mahinang pagtawa ni grandpa habang nakayakap sa mga bewang ni grandma.

Napairap ako sa nakita. masyado silang sweet at baka langgamin kami.

Hindi talaga ako better.