Mis gibi bir hava vardı ama ortalık kış kıyamet takılıyordu. Evde hiçbir şey yolunda değildi. Neredeyse her gün ölümle burun buruna gelen, öldürmekten çekinmeyen, tehlikeyle dans eden adamlar iş insan ilişkilerine geldiğinde sudan çıkmış balığa dönüyordu.
Vito nerede hata yaptığını bir türlü anlamıyordu ama Vera yine kızmıştı. Kızın peşi sıra koştururken yine “Evlenmek ne kadar zor işmiş, keşke ben de Patron gibi ufak bir oyun çevirip meseleyi hızlıca halletseydim,” diye söyleniyordu. “Bu sefer neye kızdın?” diye sordu kızı kolundan yakalamayı başardığında.
Vera sinirden titreyen sesiyle “Neye mi kızdım? Neye mi?” diye sordu. “Bir de neye kızdığımı soruyor!” derken deli gibi çırpınıyordu. Elini kurtarmaya çalışsa da başarılı olamayınca sayıklar gibi “Neye kızdığımı soruyor!” diye tekrarl
