เช้าวันต่อมา
หลังจากที่แก้วผ่านมรสุมสงครามบนเตียงอย่างดุดันจนเธอ แทบเดินไม่ไหวแก้วเธอก็ลากร่างอันบอบช้ำมาที่บ้านใหญ่เพื่อที่จะเก็บของกลับบ้านตัวเอง ยิ่งเธอมานึกถึงที่ชายหนุ่มต่อยดินเมื่อคืนนี้แก้วเธอยิ่งรู้สึกผิดแล้วก็เป็นห่วงดินเป็นอย่างมาก พอคิดได้แบบนั้นเธอก็รีบลุกหอบสังขานอันบอบช้ำมาที่บ้านในทันที
ฉี่…
“ อี๊ดดดดดดดดดดดดด // เห้อๆ เมย์เอ้ยเมย์ แกนี้มันจริงๆเลยแค่เห็นงูยักษ์แกก็สั่นระริกสู้เลยนะ ยัยบ้า เอ้ย “ แก้วที่นั่งฉี่อยู่ในห้องน้ำเธอก็ถึงกับกรี๊สออกมาด้วยความเจ็บแล้วก็แสบ ที่รูรักของเธอ จากนั้นเธอก็หายใจเข้าออกลึกๆเพื่อให้ตัวเองรู้สึกชินกับความเจ็บปวดที่รูรักของเธอ จากนั้นเธอก็บ่นอุบออกมาด้วยความโกรธตัวเอง เรื่องเมื่อคืนนี้ถ้าเธอไม่เห็นแก่ของใหญ่เธอก็คงไม่มีสภาพแบบนี้หรอก แล้วอีกอย่างความดิบ เถือนของนทีที่มอบให้เธออย่างกับหมาพิบูลกระชากวิญญาณ เมย์ที่คิดแค่นั้นก็เสียวหน้าท้องวู
