สองวันหลังจากธาวินทร์หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัย นุชรู้สึกอึดอัดในบ้านมากขึ้นทุกที ลูกน้องหลายคนเริ่มมองเธอด้วยสายตาระแวง บางคนหลบหน้า บางคนกระซิบกันเมื่อเธอเดินผ่าน เธอพยายามอยู่แต่ในห้องนอนหรือคลินิกเล็ก แต่ความโดดเดี่ยวและความรู้สึกผิดที่ถูกกล่าวหาทำให้เธอนอนไม่หลับ
ธาวินพยายามชดเชยด้วยการอยู่กับเธอมากขึ้น กอดเธอ จูบเธอ และบอกซ้ำ ๆ ว่าเขาเชื่อเธอ แต่เขาก็ยุ่งมากกับการสืบหาว่าใครคือคนทรยศตัวจริงในองค์กร
บ่ายวันหนึ่ง นุชตัดสินใจลงไปคลินิกเพื่อจัดยาและอุปกรณ์ให้เป็นระเบียบ เธออยากทำอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้สมองว่าง
ขณะที่เธอก้มหน้าก้มตาจัดตู้ยาอยู่คนเดียว ประตูคลินิกถูกเปิดออกเบา ๆ เธอคิดว่าเป็นป้าสมศรีเลยไม่หันไปมอง
แต่จู่ ๆ ก็มีผ้าชุบยาสลบปิดปากและจมูกเธอจากด้านหลัง แขนแข็งแรงสองข้างรัดตัวเธอแน่นจนดิ้นแทบไม่ได้
นุชพยายามขู่เท้าและดิ้นสุดแรง แต่ยาสลบออกฤทธิ์เร็ว เธอหมดสติไปในไม่กี่วิ
