เช้าวันรุ่งขึ้นหลังคืนที่เร่าร้อนในรถและต่อในห้องนอน นุชตื่นขึ้นด้วยร่างกายที่อ่อนเพลียแต่หัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผสมปนเป ธาวินนอนกอดเธอจากด้านหลัง มือใหญ่โอบเอวแน่นราวกับกลัวเธอหายไปแม้ในความฝัน
เขาตื่นก่อน แต่แกล้งหลับเพื่อรอเธอขยับตัว เมื่อนุชพยายามลุกไปอาบน้ำ เขาดึงเธอกลับลงมากอดแน่นขึ้นทันที
“อย่าเพิ่งไป” เขากระซิบเสียงแหบ จูบซอกคอเบา ๆ “อยู่กับฉันอีกหน่อย”
นุชหน้าแดง “ฉันต้องไปคลินิกค่ะ วันนี้มีลูกน้องมาถอดเฝือก”
ธาวินชะงัก ก่อนจะปล่อยเธอช้า ๆ แล้วลุกขึ้นนั่ง มองเธอด้วยสายตาจริงจัง
“วันนี้เธอไม่ต้องไปคลินิก” เขาพูดเสียงต่ำ “ฉันให้หมอผู้หญิงคนใหม่มาดูแลแทน”
นุชขมวดคิ้ว “ทำไมคะ? ฉันดูแลคนไข้ได้อยู่แล้ว”
ธาวินลุกขึ้นสวมเสื้อเชิ้ต “เพราะฉันไม่อยากให้เธอเจอผู้ชายคนอื่น โดยเฉพาะหมอภาคย์คนนั้น ถ้าเธอป่วยหรือคนไข้เป็นผู้ชาย ฉันจะให้หมอคนอื่นจัดการ”
นุชตัวแข็งทื่อ “คุณกำลังห้ามฉันเหร
