เวลา 20.00 น. ทุกคนทานข้าวเสร็จแล้ว แต่พศวัตยังคงนั่งรอศศิราอยู่ในศาลาหน้าบ้าน ความเงียบงันของค่ำคืนนี้ทำให้เขายิ่งรู้สึกอึดอัดในอก หวังว่าเธอจะมาคุยกับเขาสักประโยค แต่เปล่าเลย...เธอไม่แม้แต่จะชายตามอง
“เดี๋ยวคืนนี้ศศิราพาเพื่อนไปนอนบ้านสวนนะลูก”
“ค่ะแม่หนูมานอนที่บ้านนะ”
“เพื่อนมาหาทิ้งเพื่อนนอนตามลำพังน่าเกลียดนะลูก”
เธอรู้ดีว่าถ้าไปนอนบ้านสวน พศวัตต้องหาทางเข้าหาเธอแน่นอน
บ้านสวน...
บ้านสวนของศศิรามีเพียงสองห้องนอน เธอนอนกับปัทมา ส่วน
พศวัตต้องนอนกับดนัย แต่ด้วยสถานการณ์ที่ตึงเครียด ปัทมาและดนัยจึงตัดสินใจช่วยให้ทั้งสองมีโอกาสได้เคลียร์กัน
“ที่รักครับ คืนนี้ผมนอนกับคุณได้ไหม?”
ดนัยหันไปพูดกับปัทมาพร้อมกับส่งสายตารู้กัน
“ได้ค่ะ งั้นคืนนี้เรานอนด้วยกันนะ ฉันหนาว อยากนอนกอดคุณ”
ศศิราขมวดคิ้วมองเพื่อนอย่างงุนงง
“เดี๋ยวนะ ปัทมาไปคบกับคุณดนัยตอนไหน?”
"เราตกลงกันตั้งแต่ตอนเที่ยวทะ
