Güneş, Midyat dağlarının ardından sapsarı ve soğuk bir çehreyle doğarken, Karayel konağının koca ahşap kapısı bu kez bambaşka bir hareketlilikle, erkenden çalındı. Konağın büyükleri, Mahir Ağa’nın anası Kevser Hanım ve babası ffelçli, yaşlı amansız ihtiyar Kadir Bey, uzun süredir kaldıkları köy evinden dönüyorlardı. Gelen arabanın sesi avluda yankılandığında, Esma ve Peri çoktan mutfaktaki yerlerini almış, işe koyulmuşlardı. Kevser Hanım, bu toprakların yetiştirdiği en katı, en acımasız ve töreyi bir kırbaç gibi kullanan kadınlarından biriydi. Konağın kapısından içeri adımını attığı an, o yaşlı ama otoriter gölgesi avlunun üzerine bir karabasan gibi çöktü. Arkasından gelen hizmetkarlar, Kadir Bey’in tekerlekli sandalyesini yavaşça avluya taşıdılar.
Esma, on beş yıllık geleneğin verdiği hü
