Peri, avlunun ortasında toza, toprağa ve kurumuş mırra lekelerine belenmiş kumasının başında dikilirken, içindeki o eski korkak lise öğrencisinden geriye hiçbir iz kalmadığını hissetti. Mahir Ağa ve Hamza Bey, arkalarında ağır bir tütün kokusu ve yerdeki kırık porselen parçalarını bırakarak üst kattaki çalışma odasına doğru çekilmişlerdi. Avludaki hizmetkarlar, Kevser Hanım’ın korkusundan adeta birer taş heykele dönmüş, gözlerini yere dikmiş bir halde nefes bile almaktan çekiniyorlardı. Peri, iki eliyle beş aylık hamile karnını sıkıca tutarak yerde iki büklüm olmuş, acıdan inleyen Esma’nın yanına diz çöktü. Taş zeminin buz gibi soğukluğu hırkasının üzerinden tenine işlerken, kumasının morarmış omuzlarına, dağılmış saçlarına dokundu.
"Abla... Kalk hele, kurban olayım dayan biraz," diye fıs
