14.BÖLÜM:DÜĞÜN VE CEZA
ÖMER ALİ DESTAN
O kadar çektiğim cefanın artık sefasını sürme zamanıydı.
Arkadaşım Mert'te eşiyle beraber gelmişti.
''Vay baba olucaksın hemi lan sen şimdi!!''dedim.
'' He lan ne sandın,attığımı tuttururum '' dedi.
Ensesine geçirip,''ulan dua et yenge duymasın ,böyle konuştuğunu''dedim.
O da ''Aman sus oğlum''deyip etrafına baktı.Sanki Sevgi bir köşeden çıkıcak da , onun dediklerini duyacak diye ödü kopmuştu.
''Hanım ne derse o, bakma arkasından atıp tutmak kolay '' dedi.
İki dakika da yusuf yusuf olmuştu.Gerçi ona diyorum da ben farksızdım sanki..
..................
Hele de şuanda karşımda, kıvırta kıvırta oynayan dansöze, bakmamak için ne yapacağını şaşırmış, bir adet Ömer Ali vardı.
Yanımdaki Mert'te benden farksız değildi.Üstelik onun karısı hamileydi
