10.BÖLÜM: YÜZSÜZ DESTAN
ZERDA
Kahvaltıdan sonra, alışveriş için yola çıkmıştım, Destanla.
Araba da sessizlik hakimdi.
Ne o konuşuyordu, ne ben .
Kafam da, ondan nasıl intikam alacağımı tasarlıyordum.
Çok güzel fikirlerim vardı.
Hele iznim olmadan beni öpmesinin hesabını verecekti .
Fırtına öncesi sessizliğimi koruyordum.
Araba durunca, çarşıya geldiğimizi fark ettim.
Kapıdan tam inecekken, kolumdan tuttu.
''Zerda , yanımdan ayrılma.
Biliyorsun dışarda herkes bizi, gerçek evli sanıyor ''dedi.
Kolumu ondan kurtarıp ''Merak etme Destan ağa, millete laf vericek değilim. Ama sakın bir daha, sabah ki gibi yılışık davranma'' dedim.
Sanki daha fazla şeyler söylemek istiyordu ama diyemiyor gibiydi.
Ama yılışık dememe bozuldu.
Ohh canıma da değsin.
Birlikte bir giysi mağazasına gird
