2.bölüm: UĞURSUZ GÜN
685 Words
ZERDA
Siz hiç doğmasaydım dedinizmi ?
Ben dedim.
Çünkü annesiz bir dünyaya gelmek yeterince zordu.
Bunu iliklerime kadar hissettirmişlerdi bana .
Canım kanım dediklerim . Durun size başından anlatayım:
Annem Leyla o kadar güzel bir kadınmışki ,daha 17 sinde iken babam sevdalanmış görür görmez.
Zaten dünürcüleride çokmuş.
Tabii hâl böyle olunca babam dedeme yalvarmış.
’Ne olur o kızı bana al ,zaten zorla evlendirdin ,bak ne dersen yaparım ,artık aylaklık yapmam adam olurum’
demiş.Tabii dedem bunları babam gibi bir adamdan duyunca ikna olmuş.
Hemen haber salmış ailesine annemin .
Bunu duyan annemin babası çok sevinmiş.
Çünkü dedem çok zenginmiş. Antepte parmakla gösterilirmiş
Hacı ŞÜKRÜ ARSLANLI deyince .. .. ..
Velhasıl her şey hızlı gelişmiş başlık parasınıda bastırınca dedem .
Tabii bu durumdan haz almayan Arife anne ne ettiyse annemin babamla evlenmesine, kuma almasına engel olamamış.
Annemle babam imam nikahıyla evlenmişler.
Hatta babam o kadar ileri gitmişki Arife anneden bir oğlu olmasına rağmen onu boşamış, anneme resmi nikahta kıymış, bana hamile kaldığında ......
Galiba bu yüzden Arife anne bana bu kadar fazla kin ve nefret güdüyordu.
Gel zaman git zaman babam gerçekten de düzelmiş annemle evlenince .
Dedem bu durumdan çok memnunmuş.
Yaşlı adam napsın ,eşinden yani rahmetli babannemden başka kimsesi yokmuş.Birde hayırsız oğlu işte....
Dedem de hem yetim hem öksüzmüş.Kimse sahip çıkmamış.Bugünlere ,tırnaklarını kazıya kazıya gelmiş .
Ama dedemin bir sözü vardır;
Akıllı evladım var, malı neyleyim ,
asılsız evladım var ,malı neyleyim"
O hesap akıllı evlat malı ikiye katlar , akılsız evlat çar çur eder .
Babam tam da böyle biriymiş ,neyse ;
Doğum zamanı gelmiş ama beklenmeyen bir komplikasyon oluşmuş;
Ben ayımı doldurmadan, 8 aylık dünyaya gelmişim. Ve annem çok kan kaybetmiş .Durduramamışlar kanamayı ebeler .. .....
Kış mevsimiymiş , eskiden böyle kolay değil tabii, yollar kapalı , ulaşım zor .
Gidememişler hastaneye ve annem oracıkta canını eslim etmiş .
O bebek halimle öyle ağlamışım ki, dedem; ebe bile dayanamadı o ağlamana ,demişti.
O haldeyken bile anlamışım sanki başıma gelecekleri . Keşke doğmasaydım. Annem gidince, babamında eski haline döneceğini bilsem ve elimde olsaydı, gelirmiydim bu zalim dünyaya,,,,,,
Ve şimdi avluda silah doğrultmuş adamlar ve en önde heybetiyle etrafa korku salan adam ..
Babama doğru yürüdü ve
‘HASAN AĞA BU YAPTIĞINIZIN HESABINI VERECEKSİNİZ’
diye bir bağırdı , kalbim titredi adeta ..
Tam o anda artık baya yaşlanmış olan dedem avluya indi.
Artık çok hastaydı ve son zamanlarda odasından çıkmıyordu .
Olanları duymuş olacakki , son gücüyle babama yürüdü ve ardından bir tokat attı .
Sonra da diz çökmüş olan abime de aynı şekilde tokat attı .
‘ BEN SİZİ BÖYLE Mİ YETİŞTİRDİM ! NEDEN NAMUSUMUZA LEKE SÜRDÜNÜZ , BENİ CÜMLE ALEME REZİL ETTİNİZ . KEŞKE ÖLSEYDİMDE BUGÜNLERİ GÖRMESYDİM ‘
demesiyle eli kalbine gitti ve yere yığıldı .
O ana kadar dermanı olamayan dizlerim , şimşek hızıyla dedeme koşmamı sağladı .
‘DEDEEEEEEEE’
diye bağırmamla herkesin gözü bana döndü ve o anda dedemin ayakta zor durduğunu, yalpaladığının ve fenalaştığının farkına vardılar . Ardından ben yetişene kadar yere düştü.
Kulaklarım o dakikadan sonra hiç bişi duymadı , ne ambulans diye bağıranları ne de edilen feryatları .
Ben sadece kendi sesimi duydum, kendi feryadımı,
" DEDEM NE OLUR AÇ GÖZLERİNİ.NE OLUR. SENDE GİDERSEN BEN NAPARIM ..TEK DAYANAĞIM SENSİN , DEDEEEEE BIRAKMA BENİ NE OLUR".
Ama her şey fluydu adeta .Gelen ambulans görevlileri , son müdahaleyi yaptıklarını ve hastayı kurtaramadıklarını, dedikleri anda gözüm karardı .
Zoraki ayağa kalktım ama sendeliyordum . Zorlukla birkaç adım attım .
Dedemi ambulansa bindirip götürürlerken, arkasından koşmaya çabaladım.
‘GÖTÜRMEYİN DEDEMİ’
diye son gücümle bağardım ama ulaşmadı sesim kulaklarıma ,
uğuldamaya başladı .
Tam yere yığılacakken biri tuttu omuzlarımdan.. .. ..
‘GÜÇLÜ OL ‘
dedi, kollarımdan tutup kendine döndürdü ve o anda kara gözler, yeşil gözlerimi buldu .
Örtümün dağılmasından çıkan saçlarımı düzeltti ve
‘Yanındayım’
dedi. Ondan sonrası karanlık , yere çakılıcağım sanırken havalandığımı hissettim .
Galiba en son benimle konuşan kişi almıştı kucağına , çünkü göz yaşlarımdan hiç bir şeyi net görememiştim.
Sesler iyice uzaktan gelirken kendimi boşluğa bıraktım.
Hiç uyanmamayı diledim.
Dedemle olmak istedim.
Ölmek istedim.
Hiç var olmamayı diledim.
Ama daha yaşacaklarım varmış , bilemedim .
Gözlerimi neye açıcağımı bilmeden, derin bir uykuya bıraktım kendimi .. .. ..
- Writer
