Fairies Job

4487 Words
Have you ever wondered what fairies actually do? Caelum did. Now that Drystan told him he's fairy. He's thinking what's their job.  Like what they really do for a day. Caelum asks Drystan what the fairies have been doing all his life. But Drystan doesn't answer him properly. Drystan jokes about everything he says so that Caelum doesn't understand.  "'Yung mga pagkain niyo? Ano namang mga kinakain niyo?" "You know Human and Fairies is almost same when it's comes to living a life, our food are the same in you. But we never kill, it's just it came from our hard works" kumunot ang noo ni Caelum. Kanina pa siya nag tatanong, at sinasagot ni Drsytan pero wala parin siyang naiintindihan. "Ha? Hindi 'ko gets" "That's not my problem" Drystan eat the banana. While Caelum's staring at him. "Ano ano ang mga kapangyarihan niyong mga fairy?" "Depends on what we protect. There's a fairy that is assigned for dreams, they blow the bad dreams away. There's a fairy godmother, there's a fairy that granted wishes. There's a fairy protecting lake, river, or falls" Caelum nodded. "Parang 'yung mga alamat ganoon? 'Yung mga kinukuwento sa mga bawat tourist spot na may nag babantay daw sa lawa or something?" Drystan nodded. "Yeah, but sometimes it's not fairies. It's diwata.  "Hindi ba fairies din ang mga diwata?" umiling si Drystan. "No, they're more like... goddess or spirits." napa tango si Caelum. "Iba iba rin pala ang mga fairies noh? Naka kita kana ba ng diwata?" "Yes, they also protect natures." "Ano itsura?" "May maganda, may pangit. May mabuti, may masama. Not all the same"  Caelum could not speak. He's speechless. "Alam mo noon, hindi ako interesado sa mga ganyang kuwento. Sabi 'ko kasi parang hindi naman totoo, like myths lang ganun. But then I saw you, totoo pala kayo." "Yeah, marami kami. Iba't ibang lugar. Marami sa probinsya, marami sa mga lugar na hindi masiyado pinupuntahan" Caelum nodded. "Ano ano 'yung ibang fairies? Bukod sayo na flower fairy.." "There's a fairy that can heal everyone, there's a fairy that retrieving the departed souls. There's a fairy that take care of a house. Sometimes, fairies are weird" Sigurado naman doon si Caelum, dahil may pagka weird ang kaharap niya ngayon. "May nakakatakot ba na mga fairies" "Yeah, a lot. The crying fairies, they're scaring me before. But now, they finally found their happy ending that's why they're not crying anymore in the night" "May ganoon? Bakit sila umiiyak?" "Heart break, minsan 'yung ibang fairies OA din kaya pag may minahal sila tapos iniwan sila iiyak ng sobra tapos mang gugulo kada gabi. Pumupunta sa iba't ibang lugar para umiyak. Hays" Caelum sighed.  "Hindi mo naman siguro sila masisi, iniwan sila eh" "But annoying, tss" "You're living a great life, Drystan. That's why you found it annoying everytime that crying fairy cry. Para saakin hindi nakakatakot ang ganoong fairy" Caelum said "Talaga lang ah" "Ye-" "WAAAAAAAAAAH!" Napatayo si Caelum sa malakas na iyak na narinig niya. "Drystan ano 'yan?!" "Crying fairy"  Iyak ng iyak ang mahabang buhok na babae, naka suot ng mahabang bestida. "Fairy 'yan? Bakit parang black lady?" "I told you, they're creepy. Anyways, ano bang iniiyak mo?" "Huhuhu, my cat died" Drystan sighed, si Caelum naman ay huminahon at umupo katabi ni Drystan. "Your.. cat died?" tanong ni Caelum. "Alaga ka kasi ng alaga ng hayop, sinabing huwag na. Tss, bakit ba ang hilig mo mapahamal sa mga nilalang na hindi naman tumatagal ang buhay?" napa-iling si Drystan. "More pets to die" Si Cealum ay malalim ang iniisip.  Lalong umiyak ang crying fairy. "Ang sama sama mo talaga!" naglaho ang fairy na iyon at huminga ng malalim si Drystan. "Bakit mo sinabi sa kaniya 'yun?"  "What? Totoo naman, lagi siyang napapamahal sa mga nilalang na maikli lang ang buhay." "That's offensive" Drystan rolled his eyes. "Offensive offensive, lahat nalang ng totoo offensive. Kailan ba kayo makikinig sa katotohanan na hindi na ooffend? Human these days" "Not only human" "Yeah yeah" Caelum was offended by what Drystan said, but it was right. All the truth is offensive. Because truth hurts, and it is difficult for people or any creature to accept the truth. The two of them got up and went out, the sun was setting and they planned to go home. Drystan had already told Caelum everything. And he proved to Caelum that he was telling the truth. Caelum requested that this house always be open so that when it was sad he would only go to his parent’s old house. Pumunta ulit sila sa puntod ng mga magulang ni Caelum. "Drystan, may katotohanan bang hindi ka na o-offend?" Nagisip si Drystan "Oo.." "'Ano?" "Kapag sinasabihan ako guwapo, ay nakaka offend pala yun. Well totoo naman kaso nakaka offend parin. Lalo na pag araw araw akong tinatawag na guwapo? Nakaka offend ng sobra" Caelum rolled his eyes. Kanina pa ganyan si Drystan, hindi nakaka usap ng matino. "Anyways, Mr.Dissiri... Don't tell anyone about me, my identity." "Oo, alam 'ko 'yun. At kahit sabihin 'ko namang fairy ka walang maniniwala saakin." Tahimik lang silang nakatingin sa puntod ni Celena at Rowan. "Can you tell me something about them?" "Wala akong makuwento eh, hindi 'ko naman sila kilala sobra." Caelum nodded. "I understand." "But when they first found out that I am a fairy, they believe me easily. Hindi katulad mo, inulanan ako ng tanong" Caelum chukled. "Eh sa ang hirap na mag-tiwala ngayon eh, noon nung mga kapanahunan niyo baka uso pa 'yung mga diwata, fairy o ano man. Diba?" Umiling iling si Drystan. "Tss, human these days" "Nag si-sisi akong sinabing 'yung anak ni Rowan at Celena ay magiging matalino at kasing bait nila. Masungit pala kasi" Sinamaan ng tingin ni Caelum si Drystan. "Edi sorry, may trust issue ako kaya hindi kita pinaniwalaan kaagad" "Pero ang maldito mo parin, nag papalayas ka ng bisita" Caelum laughed. "Mukha ka kasing sinungaling" "Tss, anyways I have a question. How did your fake parents die?" Napatigil si Caelum. "Ay oo nga pala, hindi ka pa nakaka-move on doon." Caelum sighed. "Sige na umuwi ka na—" "Let's look at the moon first" kumunot ang noo ni Drystan. "Ha?" "Mas maganda pala ang buwan kapag nasa gubat ka, walang wire na istorbo sa view. So I'mma stay here" Umupo si Caelum sa isang putol na punong kahoy. "Dahan dahan ka sa pag upo, baka magalit 'yung kapre—" Tumayo agad si Caelum. "Joke lang, itong lalaking 'to napaka kabado" "Siyempre naman! Baka magalit 'yung kapre dito— tabi tabi po" Drystan chukled and let Caelum sit beside him in a cut tree. "Why do you have to be scared of everything? Especially in unidentified creatures? Now that I'm here" "Malay mo hindi mo kaya ang ibang engkanto" "Hoy, Caelum! Huwag mong minamaliit ang kakayahan 'ko. Hindi mo ata alam na takot ang lahat ng taga gubat saakin. Kahit ang mga duwende at kapre" Caelum laughed. "May mga kapangyarihan din siguro sila, bakit sila natatakot sayo?" "Uh-uh, mas makapangyarihan ako sa kanila. That's why I am the leader of nature fairies" Caelum nodded. "You take care of them" "Actually, hindi. May mga sarili silang kapangyarihan, bahala na sila sa buhay nila. Leader nila ako dahil sinusunod nila ako" They laughed. "Napaka-siraulong fairy pala nito" They stare at the moon. "Noong seven ako, naglalaro kami ng mga kaibigan 'ko sa tulay. Not ordinary bridge, mahabang tulay tapos ang ibaba ay ilog. That time, may paparating na bagyo. Kaya malakas ang agos ng tubig, pero dahil bata pa kami noon hindi namin ito pinansin. Nag laro kami hanggang sa lumakas ang hangin at may tumamang yero sa tulay. Natamaan ako ng yero at nawalan ng balance. Muntik ako mahulog sa tulay. My friends panicked, they called my parents. Pero si papa ang unang nakarating dahil may ginawa noon si mama. He saved my life, my father saved my life.." Caelum gulped. "Exchange of his own life" Natulala si Drystan doon. "Nahulog siya sa ilog, and.. die. Sinong makaka survive doon?" tumawa si Caelum pero bakas ang lungkot. "W-what happened after?" "We found his body, cold. Doon ako sinisi ni mama sa lahat, lahat lahat. Ako raw ang dahilan ng pagkamatay ni papa. Buong pagkabata 'ko, sinisi niya ako sa lahat. Kahit ako, sinisi 'ko ang sarili 'ko sa pagkamatay ni papa. Doon ako nawalan ng kaibigan, inaasar ako. Noong muntik akong mawala sa gubat, dahil napagalitan ako ni mama.. nag alala siya ng sobra. Doon siya nag bago, bumalik ang dating siya. Mapagmahal, mabait at maalalahanin. But when I turned twelve, she died because of a accident" Caelum tried to not cry. "W-why? What happened?" "Mag bi-birthday na kasi si mama kaya binilhan 'ko siya ng gusto niyang telescope.. mahilig.. mahilig kasi sa buwan ang mama 'ko na 'yun. Kaya nag ipon ako para doon, kaso noong binili 'ko na 'yun.. napagtripan ako at kinuha ang telescope na regalo 'ko sana kay mama. Hinabol 'ko ito at hindi alam na may kutsilyo, hindi naman ako natatakot sa kutsilyo kaya lumaban ako noon. Pero dumating si mama at inawat kami. Na-saksak siya sa likod niya. Pero napaka siraulo 'ko noon, iniwan 'ko parin siya at hinabol ang mga lalaking 'yun" Pilit na ngumiti si Caelum. "Sinundan din ako ni mama, kaya nasagasaan siya. Dapat kasi ako ang masasagasaan.." huminga ito ng malalim para hindi umiyak. He became a cry baby after his 'not real' parents died. "I'm sorry.." "Nah, It's okay." ngumiti si Caelum. "Alam mo ba noon? Lagi akong nag kakasakit" "Why?" "Lagi raw kasi akong nae-engkanto" kumunot ang noo ni Drsytan. "Totoo? How?" "Yes, sabi lang ito ng mga albularyo saamin. Una noong bata ako, naglaro ako noon sa sementeryo at nauntog. Nasundan daw ako ng multo, sunod ay na-nuno daw ako kasi nasira 'ko punso nila. Nagkasakit ako ng sobra noon. Tapos nung seventeen ako, nag province kami ng mga kaklase 'ko tapos nawala ako. Para akong naging invisible sa kanila, kasi dinadaan nila ako na parang hindi na kita. Eh ako nga hinahanap nila, that time daw sabi ng matanda doon pinaglaruan daw ako ng kapre. I don't know if it's real" "Talaga?" "Oo, may dala pa nga silang kaldero no'n para mahanap ako." "Paano ka nahanap?" Drystan asked. "Nung sinundan 'ko sila, mga kaklase 'ko. Umabot pa kami ng gabi bago nila napansin na sinusundan 'ko sila. Akala nga nila binibiro 'ko sila" Drystan nodded. "Kapre didn't hurt you right?" "Mmm.." "Minsan gusto lang nila mag laro, kapag sinaktan ka nila masamang kapre 'yun or nasaktan mo sila. Minsan gusto lang nila manakot, hind lang ako ang siraulong engkanto sa mundo" They chuckled. "If that happened again.. will you protect me?" Drystan nodded to Caelum. "Yeah, kung hindi kita po-protektahan.. sasakit nanaman 'to" tinuro ni Drystan ang puso niya. Tahimik lang si Caelum na pinagmamasdan si Drystan. Drystan became silent too. They're just staring at the moon whole time. Caelum doesn't want to talk anymore. He's overthinking again. Caelum saw a little creature coming to Drystan. He can't hear what's that little creature's saying, he can only hear Drystan response. "Well sorry, I just know that you will cry.. what? cry my ass. I'll never cry for you, duh. Ah, this.. him.. yeah, right. You shouldn't know him, mind your own business." He felt something when Drystan mood change after he saw his maybe friends. "Drystan, k-kaibigan mo?" Drystan nodded. "Ah" "Can I talk to her?" Drystan asked "Oo naman bakit hindi, i-hi mo ako sa kanila" Caelum smiled. "S-sige, balik lang ako sa bahay. Parang may naiwan ako eh" Drystan nodded. Sinundan niya ng tingin si Caelum. Bumalik si Caelum sa bahay at napaupo sa sofa na luma. He want to go home, and sleep to forget all his problem. But he can't just leave Drystan alone, he has no home. And Drystan didn't know the city. What's wrong with him? He's thinking again. He's thinking nonsense things. He just met Drystan but his mind went to betrayal or something that can hurt him. When his fake parents died, he became overthinking. He's traumatized for being left behind. That's why he didn't love and care for Vito too much even Vito's always there for him. "I'll love no one." He said to himself, more like a motto. "No love, no pain." That's why he can't stay in a room with a pet especially dogs. He didn't want to love something that doesn't last forever. Drystan's right, he agreed that don't love something or someone that doesn't live for a long time. Ikaw lang din ang masasaktan. That's why he's reminding himself now that don't expect too much from Drystan. He'll never protect you always— maybe he will stop protecting you once he gets what he wants from him. Or Drystan will leave Caelum to the day that they found out how to cut the strings of a promise without killing each other. How painful right? that's why Caelum readying himself. Because of thinking too much, Caelum falls asleep on the couch without realizing it. MORNING CAME, Tweeting bird and a cold wind greeted Caelum as he woke up. He rubbed his eyes He sat and looked at his surrounding. It's a different place from what he remembered. It's... it's the room of his real parents. He frowned. "Paano ako napunta dito?" Caelum looked at the window. "Gago, umaga na? Nakatulog ako?" Agad siyang tumayo mula sa pagkakaupo sa kama. Lumabas siya at hinanap ang fairy na iniwanan niya kagabi sa harap ng puntod ng mga magulang niya. Sa dinning, sala at banyo.. wala. Walang Drystan ang naroon. Kaya lumabas na ito at nakita nito ang lalaki na may kinakusap sa gilid ng gate. Lumapit siya doon at narinig ang boses ni Drystan. "Atleast ako, guwapo. Ikaw ang pangit mo, kita mo ang daming nandidiri sayo kasi ang pangit mo" Caelum frowned, Drystan's talking to a... Frog? "Aba sumasagot ka pa ah!" itinaas ni Drystan ang kamay niya at may lumabas an usok doon. Aatakihin niya na sana ang palaka nang magsalita si Caelum. "Huy, anong ginagawa mo?" Drystan stood up in embarrassed. "Ay hello!" What the hell is he doing? Caelum asked on his mind. "Anong.. ginagawa mo?" Drystan smiled like he did a little crime. "Wala naman, nakikipag usap sa kaibigan 'ko." "Kaibigan mo? palaka?" "Oo, hindi lang naman fairy ang kaibigan 'ko noh" Caelum found it weird. Drystan can understand a frog, and it's his friend. Caelum could never. Drystan sat on a chair beside of a plants. "Drystan, paano ako napunta sa kuwarto?" "Siyempre pinalutang kita, nahihirapan ka kasi sa sofa" Caelum nodded. He didn't know, Drystan can levitate everything even him. "Hindi na kita ginising para umuwi,mukhang pagod kana eh." tumango muli si Caelum. "Anyways, binilhan kita ng pagkain. Nasa mesa na" Drystan smiled. "Saan galing pera mo? Akala 'ko ba wala kang pera?" Caelum asked. "Wala nga, tsaka sino ba nagsabing pera 'ko ginamit 'ko?" Caelum's eyes widened. "Kumuha ka sa bag 'ko?!" "Yeah.." "You shouldn't did that! Huwag kang nangenge-alam ng gamit ng iba. Lalo't ng walang paalam!" sabi ni Caelum. "Ah, okay. Pasensya na, nadala lang ng damdamin" Wtf. "Next time ask me first" pag-bawi ni Caelum sa pagiging masungit niya. "Yeah yeah, sorry. Kumain kana diyan, may pupuntahan pa tayo" "And where is that?" "Kumain ka muna" Caelum sighed and went to the dinning to eat the foods that Drystan bought. It has a rice already. After fixing his food, he went back to Drystan and sat beside him. They looked at the breathtaking view of a forest. It's so peaceful, no wonder Caelum parents decided to live here. "Ang ganda naman dito, ang tahimik pa" Caelum commented. "Yeah, we'll explore it later after you eat" "Weh? Bakit?" "Diba tinatanong mo kung paano mamuhay ang mga fairies? Ayaw mo ba malaman?" Umiling si Caelum. "May sinabi ba ako?" Caelum chukled and finished his food. "Tara na?" tanong ni Drystan paglabas ni Caelum sa bahay. "Oo.." They walked and entered the forest. It's not scary to walk here, it's so refreshing and beautiful. Add the noise of the birds. Caelum didn't know that there's a forest behind of Santa Callisto. He thought, the city only filled with buildings. But then he's wrong. "Sa Ganimeda ba meron ding gubat?" "I don't know" Drystan answered. They went to a mossy part of the forest. "Sa lugar na ito, noon may nag aalagang diwata. Pero wala na ito ngayon" "Saan na?" "Kinuha na nila" turo ni Drystan sa langit. Napangiwi nalang si Caelum. "Tabi tabi po.." bulong ni Caelum habang naglalakad sila sa gubat. Drystan chuckled secretly. He found it cute and funny. But he just ignore it and walk again. "Doon naman—" "Huy huwag kang mag tuturo" "Bakit? dahil baka maengkanto ako? Tss, engkanto na ako mismo Caelum." Hindi makapag isip ng dahilan si Caelum. "Eh kasi, sabi ng karamihan eh.. huwag daw" Napailing si Drystan. "Doon, may babaeng fairy ang nagbabantay doon. You won't see her, only me." Drystan pointed at the river. "May iba pa bang nakatira sa gubat na ito na hindi 'ko nakikita?" Caelum asked. Drystan looked at Caelum's shoes. "A-ano?" Drystan smiled at a little mushroom fairy. "It's okay, take it" "Sinong kinakausap mo?" "A mushroom fairy" Napatahimik si Caelum at naglakad muli, he didn't know that there's a mushroom fairy. "Drystan, totoo ba ang tikbalang?" Dryatan chukled and nodded. "Yeah, but they're gone now. It's so rare to see them again" "Bakit ka tumawa?" "Nothing.." They continue to walk. Manghang-mangha lang si Caelum sa bawat madadaanan nila. Pumunta sila sa parte ng gubat na maraming punso, tawang tawa si Drystan habang ine-explain ang lugar na 'yun. Dwarf city daw kasi. Kunot noo namang tinignan ni Caelum si Drystan. "Baka saktan ka ng mag 'yan, bahala ka" "Saktan, eh tignan mo ang mukha nila. Parang kamatis! Galit yan?" muli itong tumawa ng malakas. Nag e-echo pa ang tawa ni Drystan. "Hehe, mukhang nakikita 'ko nga sila noh? Halika na nga! Baka ako pag intirisan ng mga duwende." umiling iling si Caelum. "Pasensya na po mga nuno sa punso, huwag niyo po sasaktan si Drystan at ako. Alam 'ko pong fairy din siya pero baka magalit kayo sa kaniya, tapos saakin niyo ibuhos ang galit niyo. Huwag naman po sana" Drystan just laughed and walked away, ofcourse Caelum followed him. They went to a cave and river. Drystan became tour guide for Caelum. And Caelum enjoyed it. He's not interested in this kind of things because all he think before was his problems. Sadness, grief and emptiness. That's why he didn't enjoy this beautiful world. "Hindi naman maganda ang mundo, sinisira naman na ng mga tao." "Ang ganda ganda kaya ng mundo, masyado ka kasing nakatuon sa pangit na bagay nito. Why don't you explore the forest, rivers, beaches and more? Enjoy life even your alone!" Caelum sighed. "Hindi naman ako si Dora para mag explore kung saan saan" "Tss, anyways doon ang tirahan naming mga fairies. Gusto mo tignan? Puntahan natin?" Caelum smile faded away. He remembered something, when Drystan didn't introduce him to his friend. He's overthinking again. "Huwag mo na kilalanin 'yan, iiwan 'ko rin naman 'yan kapag nakahanap na ako paraan para mawala na ang strings" that's what Caelum's thinking about yesternight. "Totoo naman.." "Ano? Anong totoo naman?" "Ha? Ano? May naririnig ka bang hindi 'ko naririnig? Guniguni mo lang 'yun..Sige tara punta tayo sa tirahan niyo" inunahan pa ni Caelum si Drystan sa pag lalakad. "Saan?" "That little hole, sa loob nyan malaki" turo ni Drystan sa butas ng isang bamboo stick na binabalutan ng mga halaman. "I wonder how small you are" Caelum chuckled. "Small, that you can't even notice. Remember in plant shop, you didn't notice me" "Yeah, I'm looking at the flower. Not knowing you're besides it" They both smile while looking at Drystan home. Drystan arms are crossed while Caelum's on his pocket. They're not talking, they just stare at the hole. "I don't want anyone to know you, that's why I didn't introduce you to my friend." Caelum frowned. "Huh?" "You don't know fairies. That's my childhood friend Aurora, I decided to not introduce you to her even though she knows everything I did back then. From promising to your parents to giving you in someone's front door. " Caelum's confused, did Drystan read his mind? "You're offended, don't forget that our heart are connected.. I feel your emotions." Caelum just nodded. "Don't mind my emotion" They became silent again until something came out of the hole. A little fairy! "Tanda?" Drystan became silent as he saw the old fairy. Too bad he can't hug it. "Tss, lagi akong maayos." "Huwag ka nga! Maliligo din ako, ah— 'yan.. siya. " Drystan smiled. "Oo, siya 'yun— ano? tsk! mas guwapo ako" Caelum chukled, after that he heard something. a voice. "Ayan naririnig mo na ba ako?" Caelum became happy. "O-opo" "Ako si Tandang Sisidlan, ang taga-gamot ng mga engkantado. Ikaw si Caelum, hindi ba?" Caelum nodded. "Opo, nice to meet you po" "Hindi 'ko inaasahang napaka guwapo mo pala, talagang kailangan kang alagaan ni Drystan" They chuckled except Drystan. "Tss.." "Thank you po!" Caelum smiled. "Anyways, papunta ako sa talon ni Linigawan. Gusto niyo ba sumama?" "Hm?" tumingin si Caelum kay Drystan. "Sige, ano ba meron?" "May away daw" Drystan chukled. They went to a falls, Drystan explained to Caelum that the falls protected by a spirit named Linigawan. Ang diwatang maraming nanliligaw. Nang makarating sila doon ay pag aaway lamang ng mga matataba ngunit maliliit na kakaibang nilalang ang naabutan nila. Agad umawat si Drystan at Tandang Sisidlan. Habang si Caelum ay nagagandahan sa talon, napaka linaw ng tubig at alagang alaga. Pagkatapos nitong pagmasdan ang paligid ay isang napaka gandang babae ang nakita niya. Sumunod ang limang mataba at maliit na kakaibang nilamang. May dalawa itong mahabang tenga, malaki ang tenga at parang mushroom ang ulo. Mataba ito at maliit, hanggang tuhod lang ito ni Caelum. "Ano nanaman pinag aawayan niyo Jaja?" "Eh ito kasing si Jiji kinain 'yung butterfly na dumapo saakin" sabi ng Jaja kay Tandang Sisidlan. "Ano sila?" tanong ni Caelum kay Drystan. "They're strange goblins, they're Linigawan's friends and protector. They don't have powers but yeah, they're older from what you think but they act like a kid. This is Jaja, Jeje, Jiji, Jojo and Juju" "Weird names" "Yeah" "But they're cute" Drystan frowned. "Hindi kaya nakakatakot kaya" "Ang cute kaya" Caelum chukled. Lumapit si Drystan at Caelum sa nga goblin na matataba. Jaja and Jiji are okay now. "Hello master Drystan!" bati nilang lima kay Drystan. "Yow, wazzup! Nag aaway nanaman kayo, tanda tanda niyo na eh" The goblin frowned. "Anyways, uglies.. this is Caelum! He's... uhm.. mine." Kumunot silang lahat kahit ang diwata. "Yours?" tanong ni Linigawan. "Oo, We belong together. Right, tanda?" "Yeah, long story Linigawan. But Drystan heart are connected to Caelum's. Drystan job is too protect Caelum at all cost or his heart will hurt" Linigawan nodded. "Paano nangyari 'yun?" "Long story nga, jusko. Maliligo nalang ako—" maghuhubad na sana si Drystan nang may tumalsik na putik sa kaniya. Galing ito kay Jiji at Jojo na nag lalaro ng putik sa gilid ng talon. "Ah hehe, pasensya na master" Jiji and Jojo chukled. They're scared of Drystan. Jaja and Jeje throw a mud to Jiji and Jojo. "Bakit mo inaaway si master ha?" Now Juju throw a mud to Jaja,Jeje,Jiji and Jojo. "Bakit nanaman kayo nag aaway ah?" Tinapunan ni Jojo si Juju ng putik sa mukha. "Bakit ka epal ha?" Si Jeje naman ang bumato ng maraming putik kay Jojo. "Bakit mo inaaway ang Juju 'ko ha?" Ngayon ay nag tatalsikan na sila ng mga putik sa mukha. Pati si Linigawan at tandang Sisidlan ay nadamay na sa laro ng mga goblins. Aksidenteng natamaan ni Jaja si Caelum ng putik sa mukha at napatigil silang lahat doon. Tumawa si Caelum at pinunasan ang mukha. "Gantihan mo" bulong ni Drystan habang tumatawa. Kumuha naman ng putik si Caelum at binato ito kay Jiji at Jaja. Ngayon ay naglalaro na si Caelum kasama ang mga goblins. Nag babatuhan sila ng putik at ngayon, para na silang baboy sa sobrang dumi nila. Si Caelum ay parang naligo sa putik. Ngayon ay nadulas si Juju at natalsikan si Drystan ng konting putik sa mukha at muntik nang malasahan ito. Takot na takot ang mga goblins kay Drystan na tumingin. Ngunit si Caelum naman ay tumawa na parang walang bukas. "Masarap—" may lumabas na ilaw sa kamay ni Drystan at gumawa ng malaking putik at ibinato kay Caelum. Hindi na halos makita si Caelum dahil sa putik. Ang goblin naman ang nagtawanan pero nagpalutang ng putik si Drystan at binato ito sa mga goblins. Kaya gumanti ang Goblins at si Caelum kay Drystan. Hinabol nila ito para paulanan ng putik. Tumakbo naman si Drystan hanggang sa nag swimming na sila sa talon. Tumatawag pinanood ni Sisidlan at Linigawan ang mga fairies habang naglalaro kasama ang isang tao. NOON, When Drystan, Caelum and the goblins rest and clean their selves after playing. The old fairy gave them a fruits to eat. "Tandang Sisidlan, ano pong ginagawa niyong mga fairy sa buong araw? Hindi po kasi ako sinasagot ng maayos ni Drystan" Sisidlan chukled. "Masanay kana kay Drystan, napaka pilyong bata niyan. At sa tanong mo.." Caelum sat properly. "Linilibot namin ang buong gubat para alamin ang kalagayan nito, dahil siyempre.. we're fairies, our job is to protect nature. We let plants and flowers grow. We're taking care of insects and other animals here." Caelum nodded. "Pagkatapos mapanigurong maayos ang lahat ay puwede na naming gawin lahat ng gusto naming gawin. Si Drystan, pagkatapos niyang pangalagaan ang gubat ay makikipag laro na 'yan— ay mali. Pag lalaruan niya na ang mga insekto sa gubat, tapos mag papadulas sa mga puno't halaman. Noon, nung maliit pa siya" Caelum nodded and smiled. He's guilty now, no wonder Drystan decided to leave him to someone's front door. Drystan can't leave this kind of life, no problem. Just having fun all day. Caelum knows that Drystan wants to come back here to the forest, do what he used to do. That's why he's guilty, it's so sad for him. But atleast, he knows that Drystan is kind. Drystan chooses to sacrifice his great life for Caelum, just to protect Caelum. Even though he's just doing it because of his life, of his heart. Drystan can kill Caelum anytime actually, especially now that Caelum doesn't want to live his life anymore. But Drystan still chooses to not kill. But it's still sad for Caelum... Knowing that Drystan's job changed because of a promise. A flower fairy job changed, from protecting nature turn into protecting Caelum. Caelum changed the fairy's job.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD