Chapter Thirteen
Accepted
Sabado.
Maaga akong nagising kahit wala namang pasok. Kadalasan ay tinatapos ko muna ang pangatlong alarm bago bumangon. Weekend kasi—panahon ng pahinga, ng pagbagal, ng pagtakas sa magulong realidad ng eskuwelahan at... ng mga taong gusto kong kalimutan kahit panandalian lang.
Pero ngayon, ibang klase ang Sabado na 'to.
Hindi ko na hinintay tumunog ang alarm. Pagdilat ng mata ko, agad akong bumangon. May kaba. May excitement. At may dahilan.
Pagbaba ko ng hagdan, sinalubong agad ako ng pamilyar na boses mula sa sala.
"Himala, you're early today?"
Si Ate Zoei. Nakaupo sa sofa na parang trono niya, suot pa ang silk pajamas at may hawak na phone. Nakapatong ang dalawang paa sa center table na paulit-ulit naming pinagsasabihang huwag gawin, pero sino ba nam
