CHAPTER 47
Gusto kong magsaya kasi narito na sa harapan ko ang lalaking minahal at matagal ko nang hinahanap ngunit nalulungkot akong makita siya sa ganoong kalagayan. Humahagulgol akong humawak sa kamay niya. Hindi ko na nagawang mabati pa ang mga naroon ngunit napansin kong binigyan nila ako ng pagkakataon para masolo si E-jay.
Ilang buwan na ang nakakaraan. Ilang buwan akong nangulila at ngayong nakita ko siya ay hindi ko din naman nagugustuhan ang nakikita kong kalagayan niya. Hinawakan ko ang kamay niya. Pinisil iyon. Umaasang maramdaman niya.
"E-jay, nandito na ako." Humihikbi ako. Sana nandito siya. Sana maririnig lahat niya ang sasabihin ko.
"Patawarin mo ako kung ngayon lang kita nadalaw. Hindi ko kasi alam ang nangyari ngunit sana malaman mong wala akong ginawa sa bawat araw
