Nakita ko kung pano siya magmakaawa sakin na wag siyang iwan. Narinig ko yung paghagulgol niya nung pilit siyang isakay sa kotse. Nadama ko yung lungkot at sakit na ako rin naman yung may dulot.
But I did nothing.
I didn't wipe her tears. I didn't hug her. I didn't fight for her. I just pushed her away because people around us keep on saying that this is for the better. And seeing their car speeding away from me, I started to doubt. I started to question my own decisions and principles.
Habang lumalayo ang kotse nila ay nagsisikip ang dibdib ko. Para akong sinasakal, pahigpit ng pahigpit. Hanggang sa hindi na ako makahinga dahil sa sobrang sakit. Tumingala ako para pigilan ang pagdaloy ng mga luha pero wala rin. Isa isa silang nagbagsakan sa mga mata ko. Mukha na siguro akong tanga haba
