“ลงมาได้แล้ว ผมมีนัดกับลูกค้าคนสำคัญ” พอได้ยินลูคัสพูดแบบนั้น แก้วกานจึงรีบลงมาจากรถ แล้วเดินตามเขาเข้าไปในโรงแรม เพราะตอนแรกหญิงสาวเข้าใจผิด คิดว่าเขาจะพาเธอมาค้างที่นี่ ที่แท้ก็มีนัดกับลูกค้านี่เอง ถ้าบอกตั้งแต่แรก เธอก็คงไม่อิดออดเรื่องมาก
เมื่อเดินเข้าในโรงแรมเหล่าพนักงานล้วนแต่ทำความเคารพเขาและเธอ ท่าทางของแต่ละคนดูเกรงขาม จนแก้วดารู้สึกแปลกใจ เพราะมีสายตาหลายคู่โฟกัสมาที่เธอแปลกๆ แต่ก็จำใจเดินตามลูคัสเข้าไปในลิฟต์
ภายในห้องรับรอง มีผู้ชายแต่งตัวภูมิฐานนั่งรอท่ามกลางลูกน้องคนสนิท คอยบริการเครื่องดื่มและรักษาความปลอดภัยอย่างเคร่งครัด
“สวัสดีครับคุณภูริ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ให้รอนาน”
“ไม่เป็นไรครับผมรอได้”
“นี่ครับของขวัญวันเกิด ผมต้องขอโทษด้วยที่วันนั้นไม่ได้
