Üşüdüğümü hissediyordum, gözlerimi yavaşça aralarken hayranlık duyduğum koku her tarafımı sarmıştı. Bora’nın kolları arasındaydım, beni bir benekmişim gibi kollarında taşıyordu. Üzerimde hala onun ceketi vardı ama hava o kadar soğuktu ki üşüyordum. Bora beni anlamış olucakki kendine daha çok sardı beni, içim ısınıyordu.. onunla bu kadar yakın olmak.. beni heyecanlandırıyordu. Gülümsedim ve mavilerine baktım uzun uzun, ona karşı içimde farklı be tuhaf bir his vardı. Adını koyamıyordum.. ben ondan.. hoşlanıyor olabilir miydim?
“Neden gülüyorsun?” Utanarak gözlerimi kaçırdım ondan, kalbimin hızlanmasını hissediyor muydu? Ona güveniyordum, ne olursa olsun beni koruyup kollardı? Peki ya bırakıp gider miydi? Annemden sonra bende büyük bir travma oluşmuştu, terkedilmek.. annem bile hiç acımadan
