The ride to the hospital felt like a very long ride for alam mo yung tipo na babang baba ka na? ganun! Yung tipo na kung kaya mo lang na tumalon sa labas baka ginawa mo na.
I can feel Damon’s stare on my back, I didn’t dare to take a peek on him to check if he’s looking at me, ang ginawa ko nalang nagtulog tulugan ako.
Sounds petty right? Yeah I know! Ano ba naman ang magagawa ko eh wala na akong maisip na ibang gawin para ibangon ang sarili ko sa kahihiyan ko kanina na dinanas di ba.
Tapos napaka haba pa ng traffic hindi ko alam kung nanadya ba yung tadhana o ano eh.
“Stop pretending you are asleep I know that you’re not,” natatawang sabi ni Damon sa akin.
Na pa irap naman ako sa kanya pero hindi pa din ako kumilos para humarap sa kanya.
“Come on Psyche, napakadaling gisingin ng tu
