CHAPTER 16—HINDI KO NA MAKILALA ANG SARILI KO

1088 Words

SNOW POINT OF VIEW Mula sa loob ng kotse, naka-park ako sa tapat ng maliit na court. Hindi niya alam na sinundan ko siya. Hindi ko rin alam kung bakit ko ginagawa ‘to. Siguro gusto kong masiguradong maayos siya. O baka gusto kong mapatunayan sa sarili ko na wala akong naramdaman... pero mas lalo lang gumulo ang isip ko. Pinanood ko si Davian habang tumatakbo sa court. Tumatawa siya kasama ang kaibigan niya—si Kuya Thaddeus, kung tama ang hulang ko. Parang walang nangyari. Parang hindi ko siya tinamaan ng bala. Parang hindi ako ang dahilan ng sugat sa balikat niya. Pero nang bigla siyang mapahinto at napangiwi habang hawak ang balikat niya, napatigil din ako sa paghinga. “Saktan mo pa ulit, Snow,” bulong ko sa sarili. “Ganyan ka, ‘di ba?” Tinignan siya ni Kuya Thaddeus, halatang nag-a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD