KABANATA 7
1854 Words
KABANATA 7
SA LIKOD NG MASKARA
Umalingawngaw ang isa pang putok sa loob ng Montefalco Mansion, dahilan upang manginig ang buong gusali. Sa loob ng ilang segundo, nagkagulo ang mga security personnel habang mabilis nilang isinara ang mga pinto at bintana. May mga yabag na nagmamadali sa hallway at mga utos na sabay-sabay na naririnig mula sa ibaba.
Ngunit sa gitna ng kaguluhan, nanatiling mahigpit ang pagkakahawak ni Adrian sa kamay ni Elena.
“Stay behind me.”
Hindi na siya nakipagtalo. Sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang lahat, nawala ang kaniyang pagnanais na magtanong. Ang tanging gusto niya ay manatiling buhay.
Dinala siya ni Adrian sa isang secret passage sa likod ng library. Hindi niya alam na may ganoong lugar sa mansion. Binuksan nito ang isang panel na halos hindi mapapansin sa dingding at itinulak ito.
“Pumasok ka.”
Napatingin siya sa madilim na hallway.
“Saan tayo pupunta?”
“Safe room.”
“Paano ikaw?”
“I'll be right behind you.”
Hindi niya ito agad sinunod.
“Adrian, hindi kita iiwan.”
Saglit itong natigilan.
“Hindi ito ang oras para maging matigas ang ulo.”
“Hindi rin ito ang oras para magsinungaling ka sa akin.”
Nagtagpo ang kanilang mga mata.
Sa kabila ng putukan sa paligid, bahagyang lumambot ang ekspresyon ni Adrian.
“Then stay close.”
Hinawakan niya muli ang kamay nito at sabay silang pumasok sa passage.
---
Samantala, sa labas ng mansion, mabilis na kumilos ang mga tauhan ng Black Serpent. Hindi sila ordinaryong mga magnanakaw. Maayos ang kanilang galaw at tila alam nila ang layout ng property.
Ngunit hindi nila alam na matagal nang naghanda si Adrian para sa ganitong sitwasyon.
Sa bawat sulok ng mansion ay may hidden security cameras. May mga reinforced doors at emergency exits na kontrolado lamang mula sa central security room.
Si Marcus ang namumuno sa security team.
“East side clear!”
“North entrance secured!”
“Three intruders down!”
Ngunit biglang may sumigaw.
“May isa pang grupo sa basement!”
Napatingin si Marcus.
“Basement?”
“Yes, sir. They came through the service tunnel.”
Napakunot-noo siya.
Ang service tunnel ay hindi dapat alam ng kahit sino sa labas ng Montefalco family.
Maliban sa isang tao.
“Camille,” bulong niya.
---
Sa loob ng secret passage, mabilis na naglalakad sina Elena at Adrian.
“May ganito pala rito,” sabi ni Elena.
“Every property has an emergency route.”
“Bakit?”
“Because my family has enemies.”
“Black Serpent?”
“Yes.”
“Paano mo sila nakilala?”
Tahimik si Adrian habang patuloy na naglalakad.
“Adrian.”
“I was young.”
“Gaano ka-bata?”
“Fourteen.”
Napatingin si Elena.
“Fourteen?”
“Yes.”
“Then paano ka napasok sa ganitong mundo?”
Hindi agad siya sumagot.
“Because I had no choice.”
Naramdaman ni Elena ang bigat sa boses nito.
Hindi na siya nagtanong.
Makalipas ang ilang minuto, nakarating sila sa isang bakal na pinto.
Binuksan iyon ni Adrian gamit ang fingerprint scanner.
Pumasok sila sa isang maliit ngunit kumpletong silid. May pagkain, tubig, first-aid kit, communication equipment, at isang malaking monitor na nakakonekta sa security cameras.
“Stay here,” sabi ni Adrian.
“Hindi.”
“Elena.”
“Hindi kita hahayaang bumalik mag-isa.”
“Hindi ako makikipag-usap sa kanila. I'll secure the mansion.”
“Then I'll come with you.”
“You don't understand the danger.”
“Alam ko.”
“Then why?”
Tinitigan siya ni Elena.
“Because you're my husband.”
Saglit na nanahimik si Adrian.
Parang hindi nito inaasahang maririnig iyon mula sa kaniya.
“Hindi pa tayo ganoon katagal kasal,” dagdag niya, “pero ayokong may mangyari sa'yo.”
Lumapit si Adrian.
“That's exactly why you should stay here.”
“Adrian…”
Marahan nitong hinawakan ang pisngi niya.
“Please.”
Isang simpleng salita lamang iyon, ngunit iba ang dating.
Hindi iyon utos.
Pakiusap iyon.
Tumango si Elena.
“Fine.”
Bago siya iwan ni Adrian, yumuko ito at hinalikan siya sa noo.
“Stay safe.”
Pagkatapos ay lumabas na ito.
Hindi napansin ni Elena na ilang segundo ring nanatili sa labas si Adrian bago tuluyang isinara ang pinto.
---
Sa security room, nakita ni Marcus ang isang figure sa camera.
“Sir.”
Lumapit si Adrian.
“Who?”
“May tao sa west corridor.”
“Zoom.”
Lumabas sa screen ang isang babae.
Camille.
Hindi siya kasama ng mga armado.
Mag-isa siyang naglalakad sa hallway.
“She's inside.”
“Find her.”
“Already tracking.”
Mabilis na pumunta si Adrian sa west corridor.
Nang marating niya iyon, nakita niya si Camille na nakatayo sa gitna ng hallway.
“Stop.”
Tumigil ito.
Dahan-dahan itong lumingon.
“Hello, Adrian.”
“Why?”
Ngumiti si Camille.
“That's all you have to ask?”
“Why did you bring them here?”
“Because you took something that belongs to us.”
“She's not an object.”
“She is a Reyes.”
“And she's my wife.”
Bahagyang natawa si Camille.
“Wife?”
“Yes.”
“Do you really think she will stay with you when she learns the truth?”
Tumigas ang mukha ni Adrian.
“What truth?”
“You know exactly what I'm talking about.”
“Tell me.”
Lumapit si Camille.
“Fifteen years ago, you promised to protect her.”
“Yes.”
“But you never told her why.”
“Enough.”
“Because you're afraid.”
“Of you?”
“No.”
Ngumiti si Camille.
“Of her.”
Biglang lumitaw si Marcus.
“Sir.”
Hindi inalis ni Adrian ang tingin kay Camille.
“What?”
“We found something.”
“Later.”
“Sir, it's about the fire.”
Napatingin si Adrian.
“Show me.”
Iniabot ni Marcus ang tablet.
May lumang video file.
“Recovered from an old server.”
Binuksan ni Adrian.
Lumabas ang grainy footage ng isang bahay na nasusunog.
Labinlimang taon na ang nakalipas.
May ilang tao sa paligid.
At pagkatapos, isang batang lalaki ang lumitaw.
Si Adrian.
Hawak nito ang kamay ng isang batang babae.
Si Elena.
Napahawak si Adrian sa tablet.
Hindi lamang sila naroon.
May isang tao sa likod nila.
Isang lalaking may tattoo ng ahas na nakapulupot sa korona.
Biglang tumigil ang video.
“Who recorded this?” tanong ni Adrian.
“We don't know.”
“Find out.”
Tumango si Marcus.
Samantala, nakangiti si Camille.
“Too late.”
Napalingon si Adrian.
“What?”
“She's already remembering.”
---
Sa safe room, nakaupo si Elena habang nakatingin sa monitor.
May mga security cameras na nagpapakita ng kaguluhan sa mansion.
Ngunit hindi iyon ang nakakuha ng kaniyang pansin.
May isang camera na nakatutok sa isang hallway.
Nakita niya roon si Camille.
At biglang sumakit ang ulo niya.
Isang alaala.
Si Camille.
Mas bata.
Nakatayo sa isang hallway.
May hawak na maliit na kahon.
May kausap na lalaki.
“Sigurado ka bang hindi niya maaalala?”
“Yes.”
“Then the girl will forget everything.”
Nanginginig si Elena.
Hindi niya alam kung panaginip iyon o tunay na alaala.
Biglang may narinig siyang boses mula sa likod.
“Elena.”
Napalingon siya.
Walang tao.
Ngunit malinaw niyang narinig ang boses.
Boses ng batang Adrian.
Run.
Napahawak siya sa ulo.
Muling dumating ang mga alaala.
Apoy.
Sigaw.
Isang lalaki.
At isang babae.
Ang babae ay si Camille.
Nanlaki ang mata niya.
“Hindi…”
Biglang bumukas ang pinto.
Si Adrian.
Agad itong lumapit sa kaniya.
“What happened?”
“Camille…”
“What about her?”
“Nandoon siya.”
“Where?”
“Sa gabing nasunog ang bahay.”
Nanigas si Adrian.
“What did you see?”
“Siya.”
“Are you sure?”
Tumango si Elena habang umiiyak.
“Kasama niya yung lalaki.”
Napapikit si Adrian.
“Who?”
“Hindi ko alam.”
Biglang may pumasok na mensahe sa monitor.
Isang file ang ipinadala sa security system.
Binuksan iyon ni Adrian.
May larawan.
Si Gabriel Reyes.
Kasama ang isang lalaking may tattoo ng ahas.
At sa tabi nila ay si Camille.
Tatlong pangalan.
Tatlong lihim.
At isang gabing hindi kailanman aksidente.
“Adrian,” bulong ni Elena, “sinungaling ba ang pamilya ko?”
Hindi siya agad sinagot nito.
Sa halip, lumapit ito at niyakap siya.
“I'm sorry.”
“Para saan?”
“Dahil pinaniwala kitang wala kang dapat malaman.”
Napahawak si Elena sa dibdib nito.
“Sabihin mo na sa akin.”
Marahang hinawakan ni Adrian ang buhok niya.
“Hindi lahat ng sikreto ay madali sabihin.”
“Pero kailangan kong malaman.”
“I know.”
“Then tell me.”
Huminga nang malalim si Adrian.
“Your father wasn't the one who started the fire.”
Nanlaki ang mata ni Elena.
“Then who?”
“Someone from the Black Serpent.”
“Si Camille?”
“She's connected to them.”
“Bakit?”
Hindi agad sumagot si Adrian.
“Because your sister wasn't supposed to survive that night.”
Nanlamig si Elena.
“Ano?”
“She wasn't meant to be there.”
Tahimik siyang napatingin sa asawa.
“Then why was she there?”
“I don't know yet.”
Biglang tumunog ang alarm.
Nagkatinginan sila.
“Sir!” sigaw ni Marcus mula sa communication system. “May breach sa basement!”
Tumayo si Adrian.
“Stay here.”
“Adrian…”
“I'll be back.”
“Promise?”
Tumingin ito sa kaniya.
“I always keep my promises.”
Umalis ito.
Ngunit bago tuluyang magsara ang pinto, narinig niya ang isang mahinang tunog mula sa monitor.
May isang bagong video file.
Awtomatikong nag-play.
Lumabas ang isang lalaking nakasuot ng itim.
Hindi makita ang mukha nito.
Ngunit malinaw ang boses.
“Hello, Elena.”
Nanigas siya.
“Matagal na kitang hinihintay.”
Napaatras siya.
“Kung gusto mong malaman kung sino talaga ang pumatay sa pamilya mo, tanungin mo ang asawa mo.”
Huminto ang video.
Ilang segundo ang lumipas bago lumitaw ang huling mensahe.
HE WAS THERE THAT NIGHT.
Nanlamig ang buong katawan ni Elena.
Si Adrian.
Nandoon siya.
Alam niya ang lahat.
Ngunit bago pa niya maproseso ang nakita, biglang bumukas ang pinto.
Si Adrian.
May dugo sa gilid ng kaniyang labi.
“Elena.”
Napatingin siya rito.
“Were you there?”
Hindi gumalaw si Adrian.
“Where?”
“That night.”
Tahimik.
“Adrian…”
Sa unang pagkakataon, hindi siya makatingin nang diretso sa mga mata ng asawa niya.
At iyon ang sagot na kinatatakutan ni Elena.
Dahil alam niyang sa susunod na kabanata ng kanilang kuwento, hindi na lamang ang nakaraan ang kailangan niyang harapin.
Kailangan na rin niyang malaman kung ang lalaking pinili niyang pagkatiwalaan ay naging tagapagtanggol niya noon—
o isa sa mga taong dahilan kung bakit nawala ang kaniyang alaala.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD