KABANATA 9
ANG PAGTATAKSIL
Mabilis na dumilim ang paligid ng lumang Reyes property nang magsimulang lumitaw ang mga anino sa pagitan ng mga puno. Isa-isa nilang narinig ang mga yabag sa paligid ng lumang bahay. Hindi na kailangang sabihin ni Adrian kung ano ang ibig sabihin noon. Napalibutan na sila.
Mahigpit na hinawakan ni Elena ang kaniyang kamay.
“Adrian…”
“I’m here.”
“Hindi ako aalis.”
Tumingin siya sa kaniya.
“I know.”
Sa kabila ng panganib, may kakaibang katahimikan sa mga mata ni Adrian. Para bang sa sandaling iyon, malinaw na sa kaniya kung ano ang pinakamahalagang bagay na kailangan niyang protektahan.
Hindi ang kumpanya.
Hindi ang kaniyang pangalan.
Hindi ang kaniyang imperyo.
Si Elena.
“Stay behind me.”
Tumango siya.
Mula sa labas, narinig nila ang boses ni Camille.
“Adrian! Alam mong hindi mo siya mapoprotektahan habambuhay.”
Napakuyom ang kamao ni Adrian.
“Camille,” sagot niya. “Last warning.”
Tumawa ito.
“Palagi kang ganoon. Akala mo ikaw ang may kontrol sa lahat.”
“Mas mabuting umalis ka.”
“Hindi na puwede.”
Biglang may malakas na tunog sa kabilang bahagi ng property.
Sumigaw si Marcus.
“Sir! They're coming from the west!”
Agad na hinila ni Adrian si Elena palayo sa bintana.
“Stay low.”
Sunod-sunod na putok ang umalingawngaw.
Nanginginig si Elena, ngunit hindi niya binitawan ang kamay ni Adrian.
“Adrian…”
“Look at me.”
Tumingin siya sa kaniya.
“Breathe.”
Huminga siya nang malalim.
“Good.”
“Paano kung—”
“Nothing will happen to you.”
“Paano mo nasisiguro?”
Dahan-dahang hinawakan ni Adrian ang kaniyang pisngi.
“Because I won't let it.”
May kakaibang lakas sa boses nito.
At sa gitna ng kaguluhan, doon muling naalala ni Elena ang batang lalaki sa kaniyang alaala.
Ang parehong mga mata.
Ang parehong pangako.
Lagi kitang poprotektahan.
---
Makalipas ang ilang minuto, naging tahimik ang paligid.
“Sir,” sabi ni Marcus sa communication device. “Clear.”
“Camille?”
“Gone.”
Nanigas ang panga ni Adrian.
“Find her.”
“Yes, sir.”
Lumapit si Elena.
“Umalis siya?”
“Yes.”
“Bakit niya ako gustong makuha?”
Hindi agad sumagot si Adrian.
“Because you have something they need.”
“Yung USB?”
“Part of it.”
“Then what else?”
Tumingin si Adrian sa pendant sa kaniyang leeg.
“The key.”
Hinawakan ni Elena ang pendant.
“Paano ito naging susi?”
“Hindi ko pa alam.”
“Pero alam mong may koneksyon ito sa Black Serpent.”
“Yes.”
“Then why did you give it to me?”
Huminga nang malalim si Adrian.
“Because your father gave it to me.”
Nanlaki ang mata niya.
“Papa?”
Tumango siya.
“Before the fire.”
“Bakit?”
“He told me to give it back to you when the time came.”
“Bakit ngayon?”
“Because the time came when they found you.”
Tahimik si Elena.
Hindi niya alam kung maiiyak ba siya o magagalit.
“Bakit hindi mo sinabi sa akin?”
“Because I wanted to know if you were ready.”
“Ready for what?”
“For the truth.”
---
Muli nilang binuksan ang secret room.
Kinuha ni Adrian ang USB drive at ikinonekta ito sa laptop.
May password.
Sinubukan niya ang ilang kombinasyon.
Wala.
“Maybe my birthday?” mungkahi ni Elena.
Sinubukan nila.
Error.
“Dad's birthday?”
Error.
“Fire date?”
Error.
Napaisip si Elena.
“Try Adrian.”
Tumingin ito sa kaniya.
“Why?”
“Baka…”
Sinubukan niya.
Bumukas ang file.
Nagkatinginan sila.
“Why would your father use my name?” tanong ni Adrian.
Hindi alam ni Elena ang sagot.
Lumabas ang isang video.
Isang lumang recording.
Si Gabriel Reyes.
Mas bata.
Mas pagod.
At halatang natatakot.
“Kung pinapanood mo ito, Elena, ibig sabihin ay hindi ko na kayang protektahan ka.”
Napahawak si Elena sa bibig.
“Anak, may isang bagay akong itinago sa iyo. Hindi dahil wala akong tiwala sa iyo, kundi dahil ayokong mabuhay kang may dalang takot.”
Huminto ang video nang ilang segundo.
“Ang lalaking dapat mong katakutan ay hindi si Adrian.”
Napatingin si Elena sa asawa.
“Ang tunay na panganib ay nasa loob ng sarili nating pamilya.”
Tumigil ang video.
May bagong file na lumabas.
FAMILY TREE.
Binuksan iyon ni Marcus.
Lumabas ang pangalan ni Gabriel.
Sa tabi nito ay ang pangalan ni Camille.
At sa ibaba, isang pangalan na hindi inaasahan ni Elena.
Victor Reyes.
“Who is Victor?” tanong niya.
Tahimik si Adrian.
“Your uncle.”
Napaatras si Elena.
“Wala akong uncle.”
“Meron.”
“Bakit hindi ko siya kilala?”
“Because he disappeared after the fire.”
“Patay na ba siya?”
“No.”
“Then where is he?”
Hindi agad sumagot si Adrian.
“That's the problem.”
---
Sa labas ng property, isang itim na sasakyan ang mabilis na umaandar.
Nasa likod si Camille.
“Did you get it?” tanong ng lalaking nagmamaneho.
“No.”
“Then why did you leave?”
“Because Adrian was there.”
“That's not an answer.”
Napatingin si Camille sa kaniyang cellphone.
May bagong message.
THE GIRL REMEMBERS.
Sumagot siya.
Not everything.
Makalipas ang ilang segundo, dumating ang sagot.
Then make her remember.
Napangiti si Camille.
“Soon.”
---
Pagbalik sa mansion, hindi mapakali si Elena.
Habang nasa bedroom siya, patuloy niyang binabalikan ang sinabi ng kaniyang ama.
The real danger is inside our family.
Hindi niya alam kung sino ang maaari niyang pagkatiwalaan.
Kahit si Camille na minahal niya bilang kapatid ay tila may malaking lihim.
Ngunit higit sa lahat, may tanong siyang hindi maalis sa isip.
Bakit siya ang may susi?
Bakit siya ang kailangang hanapin ng Black Serpent?
At bakit tila matagal nang alam ni Adrian ang lahat?
Nang gabing iyon, pumasok si Adrian sa silid.
Nakita niyang nakaupo si Elena sa tabi ng bintana.
“Hindi ka pa natutulog.”
“No.”
“What's wrong?”
“Everything.”
Umupo siya sa tabi nito.
“Tell me.”
“Natakot ako.”
“Of what?”
“Na baka isang araw, malaman kong lahat ng sinasabi mo ay kasinungalingan.”
Hindi agad sumagot si Adrian.
“Hindi ako magsisinungaling tungkol sa pagmamahal ko sa'yo.”
Tumingin siya rito.
“Paano kung may ginawa kang hindi mo sinasabi?”
“Meron.”
Nanigas si Elena.
“Ano?”
“May ginawa akong kasalanan.”
“Ano?”
Huminga nang malalim si Adrian.
“After the fire, I promised your father I would protect you.”
Tumango siya.
“I did.”
“Pero?”
“Pero may isang bagay na hindi ko nagawa.”
“Ano?”
“Hindi ko nailigtas ang pamilya mo.”
Napaluha si Elena.
“Hindi mo kasalanan iyon.”
“Para sa akin, oo.”
“Adrian…”
“I was fourteen. I thought I could save everyone.”
Tumigil siya.
“But I couldn't.”
Hinawakan ni Elena ang kaniyang kamay.
“Hindi mo kailangang akuin ang lahat.”
“I do.”
“Hindi.”
Tumingin siya rito.
“Hindi mo kailangang maging malakas palagi.”
Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Adrian.
Parang unang beses niyang narinig iyon.
Dahan-dahang isinandal ni Elena ang ulo niya sa balikat nito.
“Pwede kang mapagod.”
Tahimik si Adrian.
Makalipas ang ilang segundo, marahan niyang hinawakan ang kamay niya.
“Thank you.”
---
Kinabukasan, nagising si Elena dahil sa kakaibang pakiramdam.
Nahilo siya.
Napahawak siya sa gilid ng kama.
“Adrian…”
Walang sumagot.
Tumayo siya ngunit biglang sumakit ang kaniyang tiyan.
Hindi iyon normal.
Napaupo siya.
Ilang segundo ang lumipas bago napansin niyang may dugo sa kaniyang kamay.
“Adrian!”
Mabilis na bumukas ang pinto.
Pumasok si Adrian.
“What happened?”
“Hindi ko alam.”
Nakita nito ang kamay niya.
Biglang nagbago ang mukha nito.
“Marcus!”
Agad siyang binuhat ni Adrian.
“Hospital. Now.”
“Adrian…”
“Stay with me.”
“I'm scared.”
“I know.”
---
Mabilis silang nakarating sa ospital.
Habang sinusuri si Elena, hindi mapakali si Adrian sa labas ng emergency room.
“Sir,” sabi ni Marcus, “may kailangan kayong malaman.”
“What?”
“May nakita kaming tracker sa sasakyan.”
Napatingin si Adrian.
“Whose?”
“Hindi pa namin alam.”
“Find out.”
Tumango si Marcus.
Maya-maya, lumabas ang doktor.
“Mr. Montefalco?”
Tumayo agad si Adrian.
“How is my wife?”
“She is stable.”
Huminga siya nang malalim.
“But there's something else.”
“What?”
“Your wife is pregnant.”
Nanigas si Adrian.
“What?”
“She's approximately six weeks pregnant.”
Hindi agad siya nakapagsalita.
“Is the baby okay?”
“Yes.”
Napapikit siya.
Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, isang tunay na ngiti ang lumitaw sa mukha ng ruthless CEO.
“Can I see her?”
“Yes.”
Pumasok siya sa silid.
Nakita niya si Elena na nakahiga.
“Adrian…”
Lumapit siya.
“You're pregnant.”
Nangingilid ang luha sa mga mata niya.
“I know.”
Marahan niyang hinawakan ang kamay nito.
“May baby tayo.”
Ngumiti si Elena.
“Yes.”
Ngunit bago pa nila ma-enjoy ang sandaling iyon, bumukas ang pinto.
Pumasok si Marcus na seryoso ang mukha.
“Sir…”
“Ano?”
“We checked the hospital records.”
“Then?”
“Someone accessed Elena's medical file before we arrived.”
“Who?”
Iniabot ni Marcus ang tablet.
Isang pangalan ang lumitaw.
VICTOR REYES.
Nanlamig ang mukha ni Elena.
“Uncle…”
At sa unang pagkakataon, napagtanto ni Adrian na hindi lamang si Elena ang target.
Pati ang batang nasa sinapupunan nito.
At kung sino man ang nasa likod ng lahat ng ito, handa na itong gumawa ng anumang paraan upang makuha ang susi—kahit ang kapalit nito ay buhay ng kaniyang asawa at ng kanilang magiging mga anak.