KABANATA 10
1982 Words
KABANATA 10
ANG ANINONG BUMABALIK
Tahimik ang silid ng ospital nang gabing iyon, ngunit para kay Elena, tila mas maingay ang kaniyang isip kaysa sa anumang ingay sa paligid.
Paulit-ulit niyang tinitingnan ang kaniyang kamay na hawak ni Adrian.
Hindi pa rin siya makapaniwala sa sinabi ng doktor.
Buntis siya.
May batang nabubuo sa kaniyang sinapupunan.
Isang buhay na hindi niya inaasahan sa gitna ng kaguluhan ng kanilang buhay mag-asawa.
Ngunit higit pa roon, may isang bagay na hindi niya maalis sa kaniyang isip.
May taong naka-access sa kaniyang medical records.
At ang pangalan na lumitaw ay isang pangalan na hindi niya kailanman nakilala nang personal.
Victor Reyes.
“Adrian…”
“Yes?”
“Sigurado ka bang kapatid ni Papa si Victor?”
“Yes.”
“Bakit hindi ko siya naaalala?”
“Because your father erased him from your life.”
“Why?”
Hindi agad sumagot si Adrian.
“Hindi ko pa alam ang buong dahilan.”
“Pero alam mong buhay siya.”
“Yes.”
“Gaano katagal?”
“Since the night of the fire.”
Napahawak si Elena sa kaniyang tiyan.
“Then why is he interested in me now?”
Tumingin si Adrian sa kaniya.
“Because you're carrying something he wants.”
“Yung susi?”
“Maybe.”
“Or the baby?”
Nanigas ang mukha ni Adrian.
Hindi niya agad sinagot ang tanong.
At sapat na iyon para maunawaan ni Elena ang kinatatakutan nito.
“Adrian…”
“I won't let anyone near you.”
“Hindi ko tinatanong kung kaya mo.”
“Then what?”
“Tinatanong ko kung bakit parang masyado mong alam ang lahat.”
Napabuntong-hininga si Adrian.
“Because I've been investigating them for fifteen years.”
“Since the fire?”
“Yes.”
“Mag-isa?”
“Most of the time.”
Napailing si Elena.
“Hindi mo kailangang gawin iyon mag-isa.”
Tumingin ito sa kaniya.
“Now I don't.”
---
Kinabukasan, pinayagan nang umuwi si Elena.
Ngunit bago sila umalis, mahigpit na nagbigay ng instructions ang doktor.
“Hindi dapat siya mapagod. Iwasan muna ang stress. At kailangan niyang bumalik para sa regular prenatal checkups.”
Tumango si Adrian.
“I'll make sure.”
Napangiti ang doktor.
“First-time father?”
“Yes.”
“Then congratulations.”
Bahagyang ngumiti si Adrian.
“Thank you.”
Nang makaalis ang doktor, napatingin si Elena sa kaniya.
“Ang seryoso mo.”
“I'm listening.”
“Parang ikaw ang buntis.”
“I'm responsible for you.”
“Hindi naman kita pinagbubuntis.”
Bahagyang napangiti si Adrian.
“Good.”
Napatawa si Elena.
Sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang kaguluhan, nakaramdam siya ng normal na sandali.
Ngunit hindi nila alam na may isang taong nakatingin sa kanila mula sa kabilang hallway.
Isang lalaki.
Naka-cap at dark jacket.
Hawak nito ang cellphone habang kinukuhanan sila ng litrato.
Pagkatapos, isang mensahe ang ipinadala.
She's pregnant.
Makalipas ang ilang segundo, dumating ang sagot.
Then the plan changes.
---
Pagdating nila sa mansion, agad na napansin ni Elena ang pagbabago.
Mas maraming security guards.
May mga camera sa bawat hallway.
At may dalawang armadong tauhan sa labas ng kanilang silid.
“Adrian.”
“Yes?”
“Hindi ba sobra na ito?”
“No.”
“Parang kulungan.”
“Mas gusto kong kulungan kaysa puntod.”
Napabuntong-hininga si Elena.
“Hindi mo kailangang takutin ako.”
“I'm not trying to.”
“Pero ginagawa mo.”
Napatingin siya rito.
“I'm scared too.”
Tumigil si Adrian.
“Scared?”
“Yes.”
“Of what?”
“Na baka may mangyari sa'yo. Sa baby.”
Marahang lumapit si Elena.
“Hindi lang ikaw ang natatakot.”
Hinawakan niya ang kamay nito.
“Pero hindi ibig sabihin na susuko tayo.”
Tahimik na tumingin si Adrian sa kaniya.
“Okay?”
Tumango ito.
“Okay.”
---
Kinagabihan, habang natutulog si Elena, pumunta si Adrian sa kaniyang private office.
Nandoon si Marcus.
“Sir.”
“What did you find?”
“Everything about Victor Reyes.”
Iniabot niya ang folder.
Binuksan ni Adrian.
May mga larawan.
Mga bank records.
Mga lumang pangalan.
At isang larawan ni Victor.
Tinitigan niya iyon nang matagal.
“Where is he?”
“Currently unknown.”
“Then how did he access the hospital records?”
“We're checking the system.”
“Check faster.”
“Yes, sir.”
May isa pang dokumento.
“Sir, may nakita pa kami.”
“What?”
“Victor wasn't working alone.”
“Who?”
Iniabot ni Marcus ang isang listahan.
Nasa itaas ang pangalan ni Victor.
Sa ilalim nito ay may ilang pangalan.
At sa pinakababa—
Camille Reyes.
Nanigas si Adrian.
“She joined them?”
“According to the records, three years ago.”
“Why?”
“We don't know.”
“Find out.”
---
Sa silid, nagising si Elena.
Hindi niya alam kung bakit, ngunit may naramdaman siyang kakaiba.
Parang may taong nakatingin sa kaniya.
Umupo siya sa kama.
Tahimik ang paligid.
“Adrian?”
Walang sumagot.
Lumabas siya ng silid.
Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa office.
Nang malapit na siya, narinig niya ang boses ni Marcus.
“Sir, may isa pang file.”
Huminto siya sa labas.
“Open it.”
May ilang segundong katahimikan.
Pagkatapos ay narinig niya ang boses ni Adrian.
“No.”
“Sir?”
“That's not possible.”
“Ano iyon?”
“Show me.”
Hindi na napigilan ni Elena ang sarili.
Pumasok siya.
“Anong nangyari?”
Napalingon si Adrian.
“Why are you awake?”
“May narinig ako.”
Lumapit siya.
“Ano ang file?”
Hindi agad sumagot si Adrian.
“Adrian.”
Tumingin si Marcus sa kaniyang boss.
Sa huli, iniabot nito ang tablet.
May isang lumang larawan.
Si Gabriel Reyes.
Si Victor Reyes.
At isang ikatlong lalaki.
Hindi malinaw ang mukha.
Ngunit sa kamay nito ay makikita ang tattoo ng Black Serpent.
Sa ilalim ng larawan ay may petsa.
September 14, 2011.
Ang gabi ng sunog.
“Who is he?” tanong ni Elena.
“We don't know.”
“Pero kasama siya ni Papa.”
“Yes.”
“Then maybe he knows what happened.”
“That's what we're trying to find.”
Biglang napansin ni Elena ang isang maliit na detalye sa larawan.
Ang lalaking may tattoo ay may suot na singsing.
Isang itim na singsing na may maliit na pulang bato.
Nanigas siya.
“Wait.”
“What?”
“I've seen that.”
“Saan?”
“Sa bahay.”
Tumingin si Adrian sa kaniya.
“Kaninong bahay?”
“Sa amin.”
“Whose?”
“Sa bahay ng pamilya ko.”
Mabilis na lumapit si Adrian.
“Are you sure?”
“Yes.”
“Where?”
“Hindi ko maalala.”
“Try.”
Pumikit si Elena.
Pinilit niyang balikan ang alaala.
Isang hallway.
Isang lalaki.
Isang singsing.
At isang boses.
“Kapag nalaman ng bata ang katotohanan, wala na tayong magagawa.”
Napadilat siya.
“May nagsalita.”
“What did he say?”
Hindi niya agad masabi.
“Sinabi niya…”
Napahawak siya sa ulo.
“Kapag nalaman ng bata ang katotohanan…”
“Then what?”
“Wala na silang magagawa.”
Tumingin si Adrian kay Marcus.
“That's enough.”
“Adrian…”
“Stop forcing your memory.”
“Pero kailangan nating malaman.”
“Hindi kapalit ng kaligtasan mo.”
---
Kinabukasan, may dumating na hindi inaasahang bisita.
Ang ina ni Elena.
Pagbukas ng pinto, agad nitong niyakap ang anak.
“Anak…”
Ngunit hindi gumanti si Elena.
Sa halip, nanatili siyang nakatayo.
“Bakit ka nandito?”
“Gusto kitang makita.”
“After everything?”
“Hindi ko alam ang nangyari.”
“Hindi mo alam?”
Napatingin si Elena sa kaniya.
“Ma, may alam ka ba kay Victor?”
Biglang nagbago ang mukha ng babae.
“Ano?”
“Victor Reyes.”
Nanlamig ang mga mata nito.
“Sino ang nagsabi sa'yo?”
“Then you know him.”
Hindi ito sumagot.
“Ma.”
“Hindi mo dapat hinahanap ang taong iyon.”
“Bakit?”
“Because he's dangerous.”
“Mas mapanganib ba siya kaysa sa taong sinunog ang bahay namin?”
Tumahimik ang babae.
“Alam mo kung sino ang nagsimula ng apoy?”
Hindi ito makatingin sa kaniya.
“Ma!”
Napaluha ang babae.
“Hindi ko kayang sabihin.”
“Bakit?”
“Dahil kapag sinabi ko, papatayin nila tayo.”
Biglang lumapit si Adrian.
“Who?”
Tumingin ang ina ni Elena sa kaniya.
“Hindi mo dapat siya isinama rito.”
“She's my wife.”
“Hindi mo naiintindihan.”
“Then explain.”
Nanginginig ang babae.
“Si Victor ang unang nagtaksil sa pamilya.”
Napatingin si Elena.
“Then why did he survive?”
“Because he wasn't the one who burned the house.”
“Who was?”
Hindi sumagot ang kaniyang ina.
“Ma…”
“Your father knew the truth.”
“Then tell me!”
Tumulo ang luha nito.
“Ang taong nagsimula ng apoy…”
Tumigil ito.
“...ay taong pinagkakatiwalaan ng iyong ama.”
Biglang tumahimik ang lahat.
“Who?”
Hindi pa siya nakakasagot nang biglang tumunog ang cellphone ni Adrian.
Isang mensahe.
May larawan.
Si Elena.
At ang kaniyang ina.
Kakakuha lamang ng litrato.
Kasunod nito ay isang mensahe.
YOU HAVE 24 HOURS.
BRING THE KEY.
OR YOUR FAMILY DIES.
Nanigas si Adrian.
“Who sent this?” tanong ni Elena.
Hindi sumagot si Adrian.
Sa halip, tumingin siya sa kaniyang asawa.
At sa unang pagkakataon, nakita ni Elena ang galit sa mga mata nito na hindi niya kailanman nakita noon.
“Adrian?”
Marahan niyang hinawakan ang tiyan ni Elena.
“Hindi nila kayo makukuha.”
“Kami?”
“Yes.”
“Me and the baby?”
Tumango siya.
“Both of you.”
“Then what will you do?”
Tumingin si Adrian sa screen.
“I'm going to end this.”
---
Kinagabihan, habang natutulog si Elena, lihim na umalis si Adrian sa mansion.
Hindi niya sinabi kung saan siya pupunta.
Kasama lamang niya si Marcus at dalawang security vehicles.
Ngunit bago sila tuluyang makaalis, nakatanggap si Adrian ng isang tawag.
Isang unknown number.
“Hello?”
Tahimik sa kabilang linya.
Pagkatapos ay isang lalaki ang nagsalita.
“Hello, Adrian.”
Nanigas siya.
Kilalang-kilala niya ang boses.
“Victor.”
Tumawa ang lalaki.
“Finally.”
“Where are you?”
“Somewhere you can't reach.”
“What do you want?”
“Your wife.”
“No.”
“Then you lose everything.”
“Touch her and I'll find you.”
“Hindi mo pa rin naiintindihan, Adrian.”
“Ano?”
“Hindi si Elena ang tunay na target.”
Tahimik si Adrian.
“Then who?”
Tumawa si Victor.
“The child.”
Napakuyom ang kamay ni Adrian.
“Why?”
“Because that child carries the bloodline.”
“Anong bloodline?”
Hindi sumagot si Victor.
Sa halip, sinabi nito ang huling salita bago ibaba ang tawag.
“Ask your father what happened twenty-five years ago.”
Napatingin si Adrian kay Marcus.
“Sir?”
Tahimik siyang nakatitig sa dilim.
Dalawampu't limang taon.
Hindi pa ipinapanganak si Elena.
Hindi pa nagsisimula ang kanilang kuwento.
Ngunit tila ang lahat ng nangyayari ngayon ay nagsimula bago pa sila magkakilala.
At habang bumabalik ang mga lihim ng nakaraan, unti-unti ring lumalabas ang isang katotohanang maaaring magbago sa lahat.
Ang batang nasa sinapupunan ni Elena ay maaaring hindi lamang tagapagmana ng dalawang makapangyarihang pamilya.
Maaaring siya ang susi sa pagbagsak ng Black Serpent.
At ngayon, handa silang patayin ang sinumang humarang sa kanilang landas.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD