KABANATA 5
1981 Words
KABANATA 5
ANG LIHIM SA LOOB NG KAHON
Hindi nakatulog si Elena nang gabing iyon.
Matagal siyang nakahiga sa kanilang silid habang nakatitig sa kisame, ngunit sa tuwing pipikit siya ay bumabalik sa kaniyang isip ang nakita niya sa secured room. Hindi niya dapat nakita iyon. Hindi niya dapat narinig ang mahinang boses ni Adrian habang hawak nito ang lumang bracelet na may pangalan niya.
ELENA — AGE 11.
Mas higit pa roon ang gumugulo sa kaniya.
Ang luha sa mga mata ni Adrian.
Sa lahat ng bagay na natutuhan niya tungkol sa lalaking iyon sa loob lamang ng ilang araw, iyon ang pinakahindi niya inaasahan. Kilala si Adrian Montefalco bilang isang lalaking hindi natitinag, isang CEO na kayang harapin ang pinakamalaking krisis nang walang pagbabago sa ekspresyon. Sa harap ng mga business rivals, wala itong ipinapakitang kahinaan. Sa harap ng kaniyang pamilya, malamig at halos walang pakialam.
Ngunit nang gabing iyon, nakita niyang umiiyak ito habang hawak ang isang bagay na may pangalan niya.
Hindi niya alam kung ano ang mas nakakatakot—ang malaman ang katotohanan o ang malaman na baka mas malalim ang koneksiyon nila kaysa sa inaakala niya.
Kinabukasan, maaga siyang nagising. Tahimik ang silid at wala si Adrian sa tabi niya. Sa unang pagkakataon mula nang ikasal sila, napansin niyang hindi ito natulog sa parehong kama. May sofa sa kabilang bahagi ng silid, ngunit wala roon ang lalaki.
Paglabas niya ng bathroom, nakita niya ang isang maliit na tray sa mesa.
May almusal.
May prutas, toast, itlog, at isang tasa ng kape.
Napangiti siya nang bahagya.
“Again?”
Palaging alam ni Adrian kung paano niya gusto ang kape.
Hindi niya alam kung paano ito posible.
Nang makababa siya, nakita niya si Adrian sa dining area. Naka-white shirt ito at nakaupo habang nagbabasa ng tablet. Nang marinig ang kaniyang mga yabag, agad nitong ibinaba ang hawak.
“Good morning.”
“Good morning.”
Umupo si Elena.
Tahimik silang kumain nang ilang minuto bago siya nagsalita.
“Bakit hindi ka natulog?”
Tumingin si Adrian sa kaniya.
“Natulog ako.”
“Sa sofa?”
Hindi ito sumagot.
Napabuntong-hininga siya.
“Hindi mo kailangang matulog doon dahil kasal tayo.”
“I know.”
“Then why?”
“Because I didn't want to make you uncomfortable.”
Napatingin siya rito.
Sa kabila ng malamig nitong mukha, may kakaibang lambing sa paraan ng pagsasalita nito.
“Hindi naman kita kinatatakutan.”
Bahagyang kumunot ang noo ni Adrian.
“You should.”
Napangiti siya nang walang saya.
“Yan ang problema sa'yo. Lagi mong iniisip na kailangan kitang katakutan.”
“Most people do.”
“I'm not most people.”
Tahimik si Adrian.
At sa unang pagkakataon, bahagya siyang ngumiti.
“I know.”
Hindi alam ni Elena kung bakit biglang bumilis ang t***k ng kaniyang puso.
---
Pagkatapos ng almusal, sinabi ni Adrian na kailangan niyang pumunta sa opisina.
“May meeting ako,” sabi nito habang inaayos ang cufflinks. “Mananatili ka rito.”
“Hindi ako bata.”
“I know.”
“Then stop giving me instructions.”
“Hindi instructions ang mga iyon. Protection.”
Napailing si Elena.
“May security naman sa paligid.”
“Exactly.”
Muli niyang napansin ang pagiging seryoso nito.
“Adrian.”
“Yes?”
“About last night…”
Tumigil ito.
“Anong nakita mo?”
Hindi siya agad sumagot.
“Yung bracelet.”
Bahagyang nagbago ang mukha ni Adrian.
“Hindi mo dapat nakita iyon.”
“I know.”
“Forget it.”
“Hindi ko kayang kalimutan.”
Lumapit si Adrian.
“Someday, I'll tell you everything.”
“Promise?”
Saglit itong tumingin sa kaniya.
“I promise.”
Hindi alam ni Elena kung bakit, ngunit pinili niyang maniwala.
Bago tuluyang umalis si Adrian, marahan nitong inayos ang isang hibla ng buhok na nahulog sa mukha niya.
“Lock the door after I leave.”
“Okay.”
“And Elena?”
“Yes?”
“Don't trust anyone who comes from your family.”
Nanigas siya.
“Bakit?”
“Just trust me on this.”
Pagkatapos ay umalis na ito.
Hindi alam ni Elena na ang babalang iyon ang magiging simula ng panibagong pagtataksil.
---
Makalipas ang ilang oras, dumating si Camille sa mansion.
Nang malaman iyon ni Elena, agad siyang bumaba.
“What are you doing here?”
Ngumiti si Camille habang hawak ang isang maliit na handbag.
“Visiting my sister.”
“Hindi mo naman ako kailanman binibisita.”
“Things change.”
Hindi kumbinsido si Elena.
“May kailangan ka?”
Bahagyang natawa si Camille.
“Hindi ba puwedeng gusto ko lang makita kung kumusta ang bagong Mrs. Montefalco?”
“I'm fine.”
Napatingin si Camille sa paligid.
“Wow. Hindi masama. I guess you finally got the life you wanted.”
“Hindi ito ang gusto ko.”
“Pero ikaw ang pinili ni Adrian.”
May kakaibang diin sa mga salitang iyon.
Napakunot-noo si Elena.
“Ano ang ibig mong sabihin?”
“Wala.”
“Camille.”
Lumapit si Camille at marahang hinawakan ang kaniyang braso.
“Mag-ingat ka sa kaniya.”
“Bakit?”
“Hindi siya mabuting tao.”
“Alam ko kung ano ang sinasabi ng mga tao tungkol kay Adrian.”
“Hindi. Hindi mo alam.”
Malamig ang boses ni Camille.
“Mas marami siyang ginawa kaysa sa mga naririnig mo.”
“Ano?”
“Ask him about the fire.”
Nanigas si Elena.
“Paano mo nalaman iyon?”
Ngumiti si Camille.
“Hindi lang ikaw ang may secrets.”
Bago pa siya makapagtanong muli, tumunog ang cellphone ni Camille.
Tiningnan niya ang screen at mabilis na nagbago ang kaniyang ekspresyon.
“I'm leaving.”
“Camille, wait.”
Ngunit mabilis itong lumabas.
Agad na tinawagan ni Elena si Adrian.
Hindi nito sinagot.
Muli siyang tumawag.
Wala pa rin.
Sa ikatlong tawag, may sumagot.
“Hello?”
Hindi si Adrian.
Isang lalaki.
“Who is this?”
“Don't call him again.”
Nanlamig si Elena.
“Sino ka?”
Tumawa ang lalaki.
“Someone who knows what your husband did.”
Biglang naputol ang tawag.
Hindi alam ni Elena kung ano ang gagawin.
---
Samantala, sa Montefalco Holdings, nakatayo si Adrian sa harap ng floor-to-ceiling window habang kausap si Marcus.
“Camille was at the mansion,” sabi ni Marcus.
“Who let her in?”
“Security says she was cleared through Elena's family connection.”
Tumigas ang panga ni Adrian.
“Find out who authorized it.”
“Already doing it.”
Tumunog ang cellphone ni Adrian.
Nakita niya ang pangalan ni Elena.
Agad niyang sinagot.
“Elena?”
Tahimik sa kabilang linya.
“Hello?”
Narinig niya ang nanginginig nitong paghinga.
“Adrian…”
Agad siyang tumayo nang tuwid.
“What happened?”
“May tumawag sa akin.”
“Who?”
“Hindi ko alam.”
“Ano ang sinabi?”
“Na may alam daw siya tungkol sa ginawa mo.”
Nanlamig ang mukha ni Adrian.
“Did he threaten you?”
“Hindi direkta.”
“Are you alone?”
“Yes.”
“Lock the door. I'm coming.”
“Adrian—”
“I said lock the door.”
Mabilis niyang ibinaba ang tawag.
“Marcus.”
“Yes, sir?”
“Get the car.”
“Sir?”
“Now.”
---
Pagdating ni Adrian sa mansion, mabilis siyang pumasok sa bahay.
“Elena!”
Lumabas siya mula sa sala.
“I'm here.”
Agad itong lumapit at sinuri ang kaniyang mukha, braso, at mga kamay.
“Did anyone touch you?”
“No.”
“Are you sure?”
“Yes.”
Huminga nang malalim si Adrian.
“Good.”
Hindi niya inaasahang bigla siyang yayakapin nito.
Nanigas si Elena sa unang sandali.
Ngunit hindi nagtagal at marahan niyang ipinatong ang mga kamay sa likod nito.
“Okay lang ako.”
Hindi agad bumitaw si Adrian.
Sa unang pagkakataon, naramdaman niyang mabilis ang t***k ng puso nito.
“Akala ko…”
Hindi nito tinapos ang sinabi.
“Ano?”
“Nothing.”
Bahagyang lumayo si Adrian.
“Tell me exactly what happened.”
Ikinuwento ni Elena ang lahat.
Nang marinig ang tungkol sa tawag, naging mas malamig ang mukha nito.
“Camille came here before the call?”
“Yes.”
“Did she say anything about the fire?”
“Yes.”
“Ano?”
“Sinabi niyang tanungin daw kita tungkol doon.”
Tahimik si Adrian.
“Adrian?”
“Your sister knows too much.”
“Then tell me.”
Tumingin ito sa kaniya.
“Not here.”
“Where?”
“Come with me.”
Dinala siya ni Adrian sa library.
Sa unang pagkakataon, binuksan nito ang lumang cabinet na matagal nang ipinagbabawal sa kaniya.
Kinuha nito ang isang makapal na folder.
Inilapag iyon sa mesa.
“Everything you need to know starts here.”
Dahan-dahang binuksan ni Elena ang folder.
May mga lumang larawan.
Mga dokumento.
Mga pangalan.
At isang litrato ng kaniyang ama kasama ang isang lalaking hindi niya kilala.
Ngunit may isang bagay na agad niyang napansin.
Sa likod ng larawan ay may petsa.
September 14, 2011.
Ang petsa ng sunog.
“Who is this man?”
Hindi sumagot si Adrian.
“Adrian.”
“This man was part of your father's business.”
“Business partner?”
“More than that.”
“Ano?”
Tumingin ito sa kaniya.
“He was the reason your family survived.”
Hindi maintindihan ni Elena.
“Then why would they burn the house?”
“Because someone betrayed them.”
“Sino?”
Hindi agad sumagot si Adrian.
Sa halip, itinuro nito ang isang pangalan sa dokumento.
Victor Montefalco.
Nanlaki ang mga mata ni Elena.
“Your father?”
Tumango si Adrian.
“Ang sarili mong ama?”
“Yes.”
“Bakit?”
“Because he knew too much.”
Hindi makapagsalita si Elena.
Kung totoo ang sinasabi ni Adrian, hindi lamang pamilya niya ang may lihim.
Pati ang Montefalco family.
At sa gitna ng lahat ng ito ay siya.
---
Nang gabing iyon, habang nasa silid si Elena, nakaupo si Adrian sa isang madilim na opisina sa ibaba.
Nasa harap niya ang isang lumang file.
Sa ibabaw nito ay nakasulat ang pangalan ni Elena.
Biglang pumasok si Marcus.
“Sir.”
“What?”
“We found the man who sent the message.”
“Where?”
“Dead.”
Nanigas si Adrian.
“How?”
“Shot. About an hour ago.”
Tahimik siya.
“May nakita ba kayo?”
Iniabot ni Marcus ang isang litrato.
Isang maliit na simbolo ang nakaukit sa kamay ng patay na lalaki.
Isang ahas na nakapulupot sa korona.
Napapikit si Adrian.
“The Black Serpent.”
“Yes, sir.”
“Impossible.”
“Sir, if they're back…”
“Then the past is coming for Elena.”
Hindi nila alam na sa itaas, nagising si Elena mula sa isang bangungot.
Muli niyang nakita ang apoy.
Muli niyang narinig ang sigaw.
Ngunit sa pagkakataong ito, mas malinaw ang mukha ng batang lalaking humahawak sa kaniyang kamay.
Si Adrian.
At bago siya tuluyang magising, narinig niya ang sarili niyang batang boses.
“Kuya Adrian, please don't leave me.”
Biglang napadilat si Elena.
Napahawak siya sa dibdib.
“Kuya…?”
Hindi niya alam kung bakit niya iyon nasabi.
Ngunit sa unang pagkakataon, isang bahagi ng kaniyang alaala ang tuluyang nabuksan.
At sa ibaba ng mansion, hawak ni Adrian ang parehong alaala sa isang lumang litrato.
Pareho nilang hindi alam na ang lihim na matagal nilang hinahanap ay malapit nang lumabas.
At kapag nangyari iyon, hindi na lamang ang kanilang kasal ang mababago.
Pati ang dahilan kung bakit minahal ni Adrian si Elena bago pa man niya ito muling nakilala.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD