KABANATA 1
1180 Words
KABANATA 1
ANG KASAL NA WALANG PAG-IBIG
“Anak, kailangan mong pumayag.”
Tahimik na nakaupo si Elena Reyes sa gilid ng mahabang sofa sa loob ng kanilang sala. Nakatitig siya sa mga kamay niyang mahigpit na magkahawak sa kanyang kandungan habang paulit-ulit na umaalingawngaw sa kanyang isip ang sinabi ng kanyang ama.
Kailangan mong pumayag.
Parang wala siyang karapatang tumanggi.
Parang ang buhay niya ay isang bagay na maaaring ipagpalit kapalit ng pera.
“Kanino mo ako gustong ipakasal?” mahina niyang tanong.
Hindi agad sumagot ang kanyang ama.
Sa halip, inilapag nito sa mesa ang isang makapal na folder.
Nang makita ni Elena ang pangalan sa ibabaw nito, biglang nanlamig ang kanyang mga daliri.
MONTEFALCO GROUP.
Napatingin siya sa kanyang ama.
“Montefalco?”
Tumango ito.
“Kay Adrian Montefalco.”
Parang biglang nawala ang hangin sa paligid niya.
Kahit sino sa Maynila ay kilala ang pangalang iyon.
Si Adrian Montefalco.
Thirty-two years old.
CEO ng Montefalco Holdings.
Isa sa pinakamayamang businessman sa bansa.
At higit sa lahat—isang lalaking halos lahat ay kinatatakutan.
May mga bulung-bulungan tungkol sa kanya. Mga kuwentong hindi kailanman lumalabas sa mga newspaper ngunit palaging umiikot sa mga underground circles.
Sinasabing hindi lamang negosyo ang hawak ng mga Montefalco.
May mas madilim silang mundo.
Isang mundo kung saan ang pagtataksil ay may kapalit na buhay.
“Dad…” napailing si Elena. “Hindi puwede.”
“Kailangan.”
“Hindi ko siya kilala.”
“Hindi mo kailangang kilalanin siya.”
Napakunot-noo siya.
“Ako ang pakakasalan niya.”
“At iyon ang dahilan kung bakit kailangan mong pumayag.”
Tumayo ang kanyang ama at nagsimulang maglakad pabalik-balik.
“Bankrupt na ang kumpanya natin. May utang tayo sa ilang investors. Kapag hindi natin nabayaran sa loob ng dalawang buwan, mawawala sa atin ang lahat.”
Napatitig si Elena sa kanya.
“Pero bakit ako?”
Sandaling natahimik ang kanyang ama.
“Dahil ikaw ang pinili nila.”
Parang may kumurot sa puso niya.
“Pinili?”
“May marriage alliance na iminungkahi ang Montefalco family. Kapag pinakasalan mo si Adrian, mawawala ang lahat ng utang natin. Makikipag-partner sila sa kumpanya.”
Napatawa siya nang mahina, ngunit walang saya sa kanyang tawa.
“Ah.”
Iyon pala.
Hindi siya anak sa pagkakataong ito.
Isa siyang kabayaran.
“Paano si Camille?”
Napatingin siya sa kanyang ama.
Ang kapatid niyang si Camille ang paborito nito.
Maganda, sosyal, at laging ipinagmamalaki sa mga kaibigan.
Kung may magandang bagay sa pamilya nila, kay Camille iyon.
Kung may pagkakamali, kay Elena.
Kung may kailangang isakripisyo, muli, siya.
“Hindi puwede si Camille,” malamig na sagot ng kanyang ama.
“Bakit?”
“Hindi siya bagay sa ganoong klaseng lalaki.”
Napangiti nang mapait si Elena.
“Pero ako, bagay?”
“Hindi iyon ang ibig kong sabihin.”
“Then what do you mean?”
Hindi sumagot ang kanyang ama.
At iyon na ang sagot.
Napayuko si Elena.
Sa loob ng maraming taon, sanay na siya sa ganitong trato.
Hindi siya ang anak na ipinagmamalaki.
Hindi siya ang unang pinoprotektahan.
Hindi siya ang unang pinaniniwalaan.
Kaya marahil ngayon, nang kailangan nila ng isang taong ihahain sa isang kasunduang kasal, siya ang pinakamadaling piliin.
“May choice ba ako?” tanong niya.
Tumingin sa kanya ang kanyang ama.
“Wala.”
Napapikit si Elena.
Isang luha ang tuluyang bumagsak sa kanyang pisngi.
Hindi niya ito pinunasan.
Hindi dahil gusto niyang makita nila ang sakit niya.
Kundi dahil pagod na siyang itago ito.
---
Kinabukasan, dumating ang imbitasyon.
Private dinner.
Montefalco Mansion.
Alas-siyete ng gabi.
Buong araw ay parang hindi makapag-isip nang maayos si Elena.
Habang nagbibihis siya, pinili niya ang isang simpleng ivory dress. Walang mamahaling alahas. Walang matinding makeup.
Ayaw niyang magmukhang isang taong excited sa kasal.
Dahil hindi naman siya excited.
Nang makarating sila sa Montefalco Mansion, halos hindi siya makapagsalita.
Napakalaki ng bahay.
Mataas ang gate.
May mga security personnel sa paligid.
At kahit hindi siya pamilyar sa mundo ni Adrian, ramdam niyang hindi ordinaryong pamilya ang mga taong nakatira rito.
Pagpasok nila sa dining room, nakita niya ang ilang miyembro ng Montefalco family.
Ngunit isang lalaki lamang ang agad niyang napansin.
Nakatayo ito sa dulo ng silid.
Matangkad.
Naka-black suit.
Walang anumang ekspresyon sa mukha.
At ang mga mata nito ay malamig na parang kayang basahin ang lahat ng kanyang iniisip.
Adrian Montefalco.
Biglang bumilis ang t***k ng puso ni Elena.
Hindi dahil sa attraction.
Kundi dahil sa takot.
Lumapit ito sa kanila.
“Mr. Reyes.”
Nagkamayan sila ng kanyang ama.
Pagkatapos ay tumingin si Adrian kay Elena.
Matagal.
Tahimik.
Parang sinusuri siya.
“Elena Reyes?”
“O-opo.”
“I know.”
Dalawang salita lamang.
Pero sapat para lalo siyang kabahan.
Umupo sila sa hapag.
Hindi nagtagal, nagsalita si Adrian.
“I'll make this simple.”
Diretso siyang tumingin kay Elena.
“This marriage is an alliance.”
Walang lambing sa boses niya.
Walang pagtatangkang pagandahin ang sitwasyon.
“Hindi ako naghahanap ng love story.”
Tumango si Elena.
“Neither am I.”
Bahagyang gumalaw ang kilay ni Adrian.
Mukhang hindi niya inaasahang sasagot siya.
“I have conditions.”
“Sabihin mo.”
“Walang pakikialam sa personal kong buhay.”
“Okay.”
“You will have your own room.”
“Okay.”
“You can continue whatever you want to do, as long as it doesn't endanger my family.”
Tumango siya.
At saka sinabi ni Adrian ang huling kondisyon.
“Pero may isang bagay na hindi ko papayagan.”
“Ano?”
“Walang sinuman ang maaaring manakit sa iyo habang ikaw ang asawa ko.”
Napatingin siya rito.
Hindi niya alam kung bakit.
Pero sa unang pagkakataon nang gabing iyon, nagbago ang tingin niya kay Adrian.
“Bakit?”
Bahagyang tumigas ang panga nito.
“Because once you become my wife…”
Huminto ito.
“...you become my responsibility.”
Hindi niya alam kung bakit biglang may kakaibang pakiramdam sa dibdib niya.
Responsibility.
Hindi love.
Hindi affection.
Responsibility lamang.
At iyon ang dapat niyang tanggapin.
“Then I agree.”
Tumahimik ang buong silid.
Tumayo si Adrian.
“Then we'll get married in two weeks.”
Dalawang linggo.
Dalawang linggo bago niya tuluyang iwan ang buhay na kilala niya.
Dalawang linggo bago siya maging asawa ng isang lalaking kinatatakutan ng buong mundo.
At hindi niya alam na ang kasal na iyon ay hindi lamang magbabago sa kanyang buhay.
Ito rin ang magiging simula ng isang lihim na matagal nang nakabaon sa pagitan ng dalawang pamilya.
Isang lihim na may kaugnayan sa kanyang nakaraan.
At isang lihim na maaaring maglagay sa kanilang buhay sa panganib.
Habang palabas sila ng mansion, napalingon si Elena.
Nakatayo pa rin si Adrian sa may malaking bintana.
Tahimik itong nakatingin sa kanya.
Hindi niya alam kung bakit.
Pero bago siya tuluyang makalabas, nakita niyang bahagyang nagbago ang ekspresyon nito.
Parang may pagkilala.
Parang matagal na siyang kilala.
At sa unang pagkakataon, sumagi sa isip ni Elena ang isang nakakatakot na tanong.
“Bakit ako talaga ang pinili niya?”
- Writer
- chap_listContents
- likeADD