Sırma KORKMAZ
“Sırma kalk.” Annemin sesiyle uykumdan sıyrıldım.
“Anne biraz daha ya.” Diye söylenirken yatağıma gömüldüm.
“Sırma kalk dedim. Delirtme beni!” Annemin sinirli sesi ile gözlerimi açtım.
Başımda dikilmiş bana bakıyordu.
“Anne ne oldu sabah sabah?” Derken saate baktım.
Daha işe gitmeme iki saat vardı. Ama ben uyuyacağım ya.
“Elinin körü oldu. Dün beni arayıp Emir’lerle yemek yiyeceğim dedin bir daha da haber çıkmadı. Şimdi o çok kıymetli kıçını kaldır ve bana ne haltlar yediğini anlat.” Annemi hayretle dinlerken uykum kaçtı.
Abi bir insanın annesi böyle manyak olur mu? Azıcık daha tontoş anne olsa ya. Annemi daha fazla kızdırmamak için yatağımda doğruldum ve sırtımı başlığa dayadım.
Annem anında açılan boşluğa oturup bana bakmaya başladı. Derin bir nefes aldım. Gazamız
