Sırma AKÇA
Begüm çoktan gözden kaybolmuştu ama biz bir milim bile kıpırdamadık. Ne hissedeceğimi şaşırırken, ne düşüneceğimi de bilemedim.
Kafam boş bir mağara gibi sessizdi. Nefes almaya bile korkarak kafamı Emir’e çevirdim. Yüzündeki hayal kırıklığı ile o kadının az önce gittiği kapıya bakıyordu.
Derin bir nefes aldım. Korkarak;
“Emir.” Diye seslendim.
Kafasını bana çevirdi ama bir şey demedi. Sadece gözlerime bakıp yürümeye başladı. Gözlerinde gördüğüm acı, kalbimi yakıp kavurdu.
Tam o anda Serkan ve Demir geldi. Demir;
“Baba.” Diye seslense de Emir cevap vermedi.
Hızla gözden kayboldu. Serkan ve Demir’in bakışları bana döndüğünde telaşa kapıldım. Ne diyeceğim ben şimdi?
“Anne babama ne oldu?” Diyen oğluma baktım.
Her şeyden habersiz, masumca bana bakıyordu. O an olabilecek ih
