ตอนที่ 28โมฆะ
เมื่อได้ยินคำถามเช่นนั้นที่ออกจากปากหานสวี่ หัวใจที่เต้นแรงเมื่อสักครู่ก็พลันเหี่ยวเฉา นี่หรือคือเหตุผลที่เขามายังที่นี่ นี่หรือที่เขามาหานาง ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วหากไม่เพราะใช่เรื่องนี้เขาจะมาหานางทำไมกัน อย่าได้คิดเข้าข้างตัวเองอีกเลย เสิ่นชิงเยียนพลันก้มหน้าเศร้า
ใบหน้างามที่ซีดเซียวเพราะป่วยไข้ก้มหน้าลงมือบางกำกระโปรงตนเองแน่น ในอกปวดระทม
"ไม่ใช่ว่าข้าเคยบอกท่านไปแล้วหรือ ว่าท่านแม่เถาฮวาพาข้าไปยื่นแล้ว เมื่อวันที่ท่านถูกคุมตัวไปยังศาลต้าหลี่" หานสวี่พยักหน้า และแอบสังเกตใบหน้าของหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้า
"ข้าไม่แน่ใจว่าท่านแม่ทำผิดวิธีอันใด การหย่าของเราจึงโมฆะขึ้นมาน่ะสิ" หานสวี่ยกจอกชาขึ้นดื่มพลางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกอย่างไม่รีบร้อน สายตาก็หันไปลอบมองใบหน้าหวานที่คิ้วขมวดขึ้นอย่างสงสัย
ความเป็นจริง การยื่นหนังสือหย่าของเขาไม่ได้มีเรื่องอันใดที่ผิดไป ทว่
